บทที่ 865 พ่อลูกยอมรับกัน คุณชายสามเย่ตกใจจนบื้อไปแล้ว (5)

ความหมายของเห่อถงถงนั้นชัดเจนมากแล้ว ตอนนั้นเวินลั่วฉิงหย่าโดยไม่มีการลังเลใดๆ อีกอย่างหลังจากที่เวินลั่วฉิงหย่าแล้วก็ออกจากเมืองAไปที่ประเทศอเมริกา หากเวินลั่วฉิงอยากจะตอแยคุณชายสามเย่เธอไม่มีทางหย่าแน่นอน และไม่มีทางออกจากเมืองAไป

ครั้งที่แล้ว ในตอนที่คุณชายสามเย่เปิดงานแถลงข่าวกับนักข่าวก็ได้เผยแพร่แล้วว่าเวินลั่วฉิงเป็นคนหย่าก่อน ตอนนั้นคุณชายสามเย่ยังสารภาพรักอีกด้วย พูดเลยว่าจะสู่ขอเวินลั่วฉิงคนเดียว

ดังนั้นเห่อถงถงพูดเรื่องนี้อีกครั้ง ทุกคนต่างก็เริ่มเชื่อกันแล้ว

ทุกคนต่างก็เชื่อคำพูดของเห่อถงถง แน่นอนว่าเริ่มมีความสงสัยคำพูดของคุณย่าเย่และคุณปู่เย่แล้ว

ทุกคนต่างก็นึกคิดไปถึงความเป็นไปได้อีกแบบหนึ่ง เกรงว่าจะไม่ใช่เวินลั่วฉิงตอแยคุณชายสามเย่ แต่คือคุณชายสามเย่ตอแยเวินลั่วฉิง ถึงแม้ว่าความเป็นไปได้แบบนี้จะทำให้ผู้คนไม่สามารถยอมรับได้

ไม่ว่ายังไงแล้วคุณชายสามเย่ก็เพอร์เฟกต์ขนาดนั้น อีกอย่างเวินลั่วฉิงก็ทั้งขี้เหร่ทั้งโง่ ไม่มีอะไรดีเลย

แต่ว่าในโลกอันใหญ่นี้ไม่มีอะไรที่ไม่มี อาจจะเป็นไปได้ว่าความชอบของคุณชายสามเย่พิเศษ ก็ชอบสเปคอย่างเวินลั่วฉิงแบบนี้ล่ะ?

หากเป็นแบบนั้นจริงๆ งั้นการกระทำของคุณปู่เย่และคุณย่าเย่ก็เกินไปแล้วจริงๆ!!

“ตอนนี้คุณปู่เย่และคุณย่าเย่พูดว่าฉิงฉิงบ้านฉันตอแยคุณชายสามเย่? พวกคุณอายุปานนี้แล้วยังลืมตาพูดโกหกอีก พวกคุณอายุเยอะขนาดนี้แล้วเก็บหน้าไว้หน่อยสิ?” เห่อถงถงเห็นว่าผู้คนต่างก็เริ่มเข้าใจกันแล้ว จึงพูดเสริมขึ้นอีกครั้ง

คำพูดนี้ของเห่อถงถงไม่มีความเกรงใจเลย ไม่ได้เหลือหน้าเหลือตาให้กับคุณปู่เย่และคุณย่าเย่เลย

สำหรับคนแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องเกรงใจเลยจริงๆ

“นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ในเมื่อคุณเวินขอหย่าก่อน ก็ไม่ควรจะตอแยคุณชายสามเย่นิ?”

“แน่นอนว่าไม่มีทาง หากคุณเวินอยากตอแยคุณชายสามเย่ ก็ไม่มีทางหย่าแน่นอน”

“งั้นคุณปู่เย่และคุณย่าเย่กำลังใส่ร้ายคุณเวินอยู่จริงหรอ?”

“มีความเป็นไปได้สูงที่คุณปู่เย่และคุณย่าเย่จะใส่ร้ายคุณเวิน ไม่ว่ายังไงแล้วครั้งที่แล้วคุณปู่เย่ก็แกล้งบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาลเพื่อใส่ร้ายคุณเวิน”

“ทำไมคนนี้ถึงเป็นแบบนี้ เกินไปแล้วจริงๆ ไม่สามารถเอาแต่ใจเพราะตัวเองอายุมากแล้ว อยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่สามารถใส้รายคนอื่นไปมั่วๆ เพราะตัวเองอายุมากหรอกนะ”

“คุณย่าเย่คุกเข่ากับคุณเวินต่อหน้าผู้คน ก็เหมือนใช้อายุมาเป็นหลักเกณฑ์ ยังใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับให้ทำอีก อยากจะให้ทุกคนกล่าวโทษคุณเวิน พวกเราเกือบจะติดกับดักแล้ว”

สถานการณ์ในตอนนี้พลิกแพลงไปเลย ผู้คนต่างก็รู้ความจริงกันหมด ต่างก็เห็นธาตุแท้ของคุณปู่เย่และคุณย่าเย่แล้ว ดังนั้นจากนี้ไปถึงแม้ว่าคุณย่าเย่จะยังคุกเข่าลงพื้น ก็ไม่มีคนช่วยคุณย่าเย่พูดอีกแล้ว

ขณะนี้ยิ่งไม่คนรู้สึกว่าคุณย่าเย่ที่คุกเข่าน่าสงสาร ยิ่งรู้สึกว่าโหดร้าย

ผู้อาวุโสทั้งสองช่างร้ายกาจจริงๆ

เย่ซือเฉินในตอนนี้ได้ลงจากรถแล้ว แต่ว่าเขายืนอยู่ข้างหลังของผู้คนที่มาล้อมรอบ ไม่ได้เดินตรงมาข้างหน้า

สถานการณ์แบบนี้ เวินลั่วฉิงชนะขาดแล้ว ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องให้เขาออกหน้าแล้ว อีกย่างสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่เหมาะสมที่จะให้เขาออกหน้า

ไม่ว่ายังไงแล้วนั่นก็เป็นคุณปู่ คุณย่า เป็นผู้อาวุโสของเขา เขาไม่ได้เป็นห่วงหน้าตาของคุณปู่เย่และคุณย่าเย่

เขาคิดเผื่อเวินลั่วฉิงทั้งนั้น ตอนนี้หากเขายังออกหน้าช่วยเหลือเวินลั่วฉิงอีกจะดูเหมือนเกินไปแล้วไร้ค่า และจะแตกต่างไปจากผลในตอนแรก

รถอีกคันหนึ่ง ถังจื่อโม่เม้มปากแน่น สีหน้าเย็นชา ร่างกายเล็กๆ กลับเผยกลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนรู้สึกกลัวออกมา ตอนนี้คนขับรถเสี่ยวหลิวที่นั่งอยู่ข้างหน้าเริ่มรู้สึกเย็นที่คอแล้ว ร่างกายเริ่มแข็ง ไม่ขยับเลย และไม่กล้าพูดไปมั่ว

ท่าทีนี้ของคุณชายน้อยนี้น่ากลัวมาก ดูออกได้อย่างชัดเจนเลยว่าคุณชายน้อยโมโหแล้ว