บทที่ 875 เจ้าหญิงน้อยแฉคุณแม่จนหมดเปลือก (1)

บัดนี้ความรู้สึกนึกคิดของถังจื่อโม่ยิ่งสลับซับซ้อนมากขึ้น แววตาที่เขามองถังจื่อซีนั้นมีความอิจฉาหลายส่วนอย่างเด่นชัด

บัดนี้ในใจเด็ดน้อยถังจื่อโม่เกิดความใจร้อนขึ้นมา เขาอยากเปิดประตูรถ แล้วลงไปทำ……

มือของถังจื่อโม่เอื้อมไปยังประตูรถด้วยจิตใต้สำนึกเรียบร้อย

ทว่าเวลานี้นี่เอง เสียงของเย่ซือเฉินพลันส่งมาอีกครั้ง：“ลูกรัก พอถึงเวลานั้น แดดดี้ หม่ามี๊และก็หนู พวกเรานั่งยานอวกาศไปเอาดาวกันนะ ครอบครัวพวกเราไปกันพร้อมหน้าพร้อมตานะ”คุณชายสามเย่ยังคงหารือเรื่องเด็ดดวงดาวกับลูกสาวอยู่ ซึ่งเขามีแพลนจะไปด้วยกันเป็นครอบครัว

โดยมีเขา มีเวินลั่วฉิง และลูกสาวของเขากับเวินลั่วฉิง เมื่อเป็นเช่นนี้ ครอบครัวพวกเราก็จะมีความสุขล้นหลามเลยทีเดียว

แน่นอนครอบครัวที่คุณชายสามเย่หมายถึงไม่ได้รวมเด็กน้อยถังจื่อโม่เลย

เด็กน้อยถังจื่อโม่ได้ยินประโยคนี้ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป มือที่เอื้อมไปยังประตูรถก็เก็บกลับมา

ครอบครัวที่เย่ซือเฉินว่าไม่ได้มีเขาอยู่เลย……

ดังนั้นเขาเป็นส่วนเกินใช่ไหม？

ในสายตาเย่ซือเฉิน เขาคือส่วนเกินใช่ไหม？

เย่ซือเฉินชื่นชอบน้องสาวมากจริงๆ หากคนที่เจอกันในวันนี้เป็นเขา เย่ซือเฉินจะชอบเขาแบบนี้ไหม？

เย่ซือเฉินจะตามใจเขาอย่างนี้ไหม？

ถังจื่อโม่ไม่รู้คำตอบ แต่เขาพอจะคาดเดาได้ว่าคงไม่เหมือนกันหรอก เพราะเขาไม่ใช่น้องสาว

อันที่จริงถังจื่อโม่เดาถูกแล้ว ในสายตาคุณชายสามเย่ ลูกสาวกับลูกชายต้องปฏิบัติไม่เหมือนกัน

ต้องเอ็นดู ให้ความรักล้นปรี่แก่ลูกสาว สำหรับลูกชายหนะหรือ？！

ถึงเวลานับพ่อนับลูกชายเมื่อไหร่ก็จะรู้เองแหละ……

ถังจื่อโม่เริ่มเหม่อลอยคิดไปต่างๆนาๆ พอเขาดึงสติกลับมาพลันพบว่าเย่ซือเฉินได้เดินห่างออกไปไกล ทำให้ได้ยินบทสนทนาระหว่างเย่ซือเฉินกับถังจื่อซีไม่ชัดเจน

เย่ซือเฉินไปอย่างนี้เลยหรือ？！

จนถึง ณ เวลานี้ เด็กน้อยถังจื่อโม่ถึงได้สติกลับคืนมา เขาเบะปากมองแผ่นหลังเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินไปแล้วหรือ？

เมื่อกี้เขาอยู่ในรถแท้ๆ ลุงเสี่ยวหลิวก็ปรับกระจกรถลงมาเรียบร้อยเสร็จสรรพ ทว่าเย่ซือเฉินดันไม่เห็นเขาซะงั้น？

ถึงกลับไม่เห็นการมีอยู่ของเขา？

เขายอมรับว่า ตอนเห็นเย่ซือเฉินอุ้มน้องสาว เขาตกตะลึงจนลืมตอบสนอง แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ เย่ซือเฉินก็สามารถมองข้ามเขาได้หรือ？ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาได้หรือ？

เขานั่งอยู่ในรถตัวเบ้อเริ่ม แต่เย่ซือเฉินกลับไม่เห็นเขา？

เย่ซือเฉินตาบอดจริงๆแล้วมั้ง？

“สายตาเขาฝ้าฟางจริงๆด้วย”อารมณ์ของเด็กน้อยถังจื่อโม่สับสน สับสนจนบอกอารมณ์ไม่ถูก

เด็กน้อยถังจื่อโม่เป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี เขาไม่หวงหน้าตาตัวเองหรอกหรือ？

ดังนั้น อย่างน้อยๆเขาต้องกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองกลับมาบ้าง！

ประโยคนี้มีการพร่ำบ่นผสมกับการประเมินเย่ซือเฉินผสมปะปนกันไป ซึ่งการประเมินเย่ซือเฉินของเขาเปลี่ยนจากตาบอดเป็นสายตาฝ้าฟาง

ถึงแม้จะไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ค่อยเหมือนกัน

ถึงแม้เย่ซือเฉินไม่เห็นเขา ถึงแม้แผนการท่องจักรวาลเป็นครอบครัวของเย่ซือเฉินจะไม่เขา

ทว่าเขาต้องยอมรับว่า ทัศนคติที่เขามีต่อเย่ซือเฉินนั้นเปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว

เห็นเย่ซือเฉินดีต่อน้องสาว เขาก็พลอยดีใจไปด้วย แน่นอนยังมีความอิจฉาเจืออยู่ด้วย