บทที่ 883 เจ้าหญิงน้อยอาศัยความฉลาดหลอกแม่ (1)

เวินลั่วฉิงรับผลไม้มา คิ้วเธอขมวดเล็กน้อย ถังจื่อโม่อยู่คนเดียวในห้องหนังสือเป็นเรื่องปกติมาก แต่ว่า ถังจื่อซีเล่นอยู่คนเดียวในห้อง?

นี่มันไม่ค่อยปกติแล้ว

เวินลั่วฉิงหยิบผลไม้เดินขึ้นไปชั้นบน เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูห้องถังจื่อซี ก็เคาะประตูด้วยความเคยชิน : “จื่อซี แม่เข้าไปได้ไหมจ๊ะ?”

“อ๊ะ?” เสียงของถังจื่อซีดังขึ้นมาจากในห้อง เห็นได้ชัดว่าเสียงฟังดูร้อนรน จากนั้นเวินลั่วฉิงก็ได้ยินเสียงโครมครามแปลก ๆ ดังมาจากในห้อง

เวินลั่วฉิงขมวดคิ้ว เด็กคนนี้ทำอะไรอยู่ในห้องกันนะ?

“แม่คะ เข้ามาได้แล้วค่ะ” ในห้องดูเหมือนจะวุ่นวายอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเสียงของถังจื่อซีก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เวินลั่วฉิงผลักประตูเข้าไป ก็เห็นถังจื่อซีนั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางที่เรียบร้อยมาก ๆ

“ทำอะไรอยู่น่ะ?” เวินลั่วฉิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทำไมวันนี้เด็กคนนี้ดูแปลกจัง?

“เปล่าค่ะ ไม่ได้ทำอะไร” ถังจื่อซีส่ายหัวแรง ๆ เมื่อครู่นี้เธอคุยกับพ่ออยู่ตลอดเลยล่ะ เรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเธอกับพ่อ จะบอกให้แม่รู้ไม่ได้

เวินลั่วฉิงดูออกว่าถังจื่อซีมีเรื่องปิดบังเธอ แต่เธอไว้ใจและให้เกียรติลูกทั้งสองคนของเธอมาโดยตลอด ในเมื่อลูกไม่อยากพูด เธอก็จะไม่บังคับให้ลูกพูดออกมา

ดีที่เด็กทั้งสองคนฉลาดและว่านอนสอนง่ายมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้ปกติถังจื่อซีจะซนไปบ้าง แต่โลกทัศน์ ทัศนคติในชีวิต รวมถึงค่านิยมนั้นถูกต้องมาก ไม่มีทางทำผิดร้ายแรงแน่นอน!

ดังนั้น เธอจึงไม่กังวลว่าถังจื่อซีจะทำเรื่องเลวร้ายอะไร เธอคิดว่าถังจื่อซีอาจจะแค่แอบกินขนมขบเคี้ยวอะไรทำนองนั้น

เวินลั่วฉิงคิดไม่ถึงแน่นอนว่าเจ้าหญิงตัวน้อยของเธอในตอนนี้แอบเป็นสายลับตัวน้อยแฝงตัวอยู่ข้างกายเธอ

“ดึกแล้ว หนูจะนอนเลยหรือเปล่า?” เวินลั่วฉิงจุ๊บแก้มของถังจื่อซี แล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอไม่ได้ซักไซ้ความลับของถังจื่อซี

“แม่คะ หนูยังไม่ง่วง หนูอยากเล่นอีกสักพัก” ถังจื่อซีนึกถึงภารกิจที่พ่อมอบหมายให้เธอทำ เธอต้องทำมันให้สำเร็จ ฉะนั้นจึงยังนอนไม่ได้

“จ๊ะ งั้นแม่ไปอาบน้ำก่อนนะ” ยังไม่ดึกมากนัก เวินลั่วฉิงจึงไม่อยากบังคับถังจื่อซี

วันนี้เธอยุ่งมาทั้งวันแล้ว อากาศร้อนจนทำให้เหงื่อไหลไม่น้อยเลย ตอนนี้เธอจึงจำเป็นต้องอาบน้ำแช่ตัวในอ่างเสียก่อน

“ค่ะ ค่ะ แม่รีบไปเถอะค่ะ” ถังจื่อซีพยักหน้าหงึก ๆ การที่แม่ไปอาบน้ำนั้นถูกใจเธอพอดี

เวินลั่วฉิงมองถังจื่อซีแวบหนึ่ง แล้วส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แล้วหยิบเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยนเดินเข้าไปในห้องน้ำ

“พ่อคะ แม่ไม่ดื้อเลย แม่กลับมาบ้านแล้วค่ะ ไม่ได้ออกไปเดทที่ไหน หนูกับแม่จะนอนกันแล้วค่ะ” จังหวะที่เวินลั่วฉิงไปอาบน้ำ เจ้าหญิงตัวน้อยถังจื่อซีก็ได้แอบส่งข้อความไปหาพ่อ เพื่อรายงานเรื่องของแม่ สายลับตัวน้อยสุดเจ๋ง มีความรับผิดชอบเป็นอย่างมาก

“ดีมาก ลูกรัก” คุณชายสามเย่เห็นข้อความที่ถังจื่อซีส่งมา ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เขาถึงขนาดจินตนาการภาพที่ผู้หญิงของเขากำลังกอดลูกสาวของเขาเข้านอน

เมื่อคิดถึงเรื่องพวกนี้ คุณชายสามเย่ก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมา แต่แล้วก็กลับรู้สึกหดหู่ใจ เพราะเขาไม่สามารถกอดลูกสาวกับผู้หญิงของเขาเข้านอนได้

เสียอารมณ์มาก ๆ!!

“พ่อคะ แม่กลับมาแล้ว หนูส่งข้อความหาพ่อไม่ได้แล้วนะคะ อีกอย่างหนูต้องเข้านอนแล้วด้วย พ่อคะ ฝันดีค่ะ” ถังจื่อซีส่งข้อความไปหาคุณชายสามเย่ จากนั้นโทรศัพท์ของเวินลั่วฉิงที่วางอยู่บนตู้หัวเตียงก็ดังขึ้น

เวินลั่วฉิงในตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ จึงไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์

ตอนแรกถังจื่อซีก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่เมื่อเธอนึกถึงคำพูดของพ่อ พ่อบอกว่าต้องหาวิธีไล่ผู้ชายทุกคนที่คิดจะเข้าใกล้แม่ออกไป หลังจากนั้นครอบครัวของพวกเราก็จะสามารถอยู่ด้วยกันได้

คนที่โทรศัพท์มาหาแม่เป็นผู้ชายหรือเป็นผู้หญิงกันนะ?