บทที่ 921 เจ้าหญิงน้อยขุดหลุมจะฝังคุณพ่อตัวเป็นๆแล้ว(2)

“พ่อคะ ที่จริงพ่อแพ้ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกตินะคะ เดิมทีแม่กับลุงถังก็อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีขนาดนั้น ความรู้สึกของพวกเขานั้นลึกซึ้งมากอยู่แล้ว......” ถังจื่อซีคิดทบทวนดูแล้ว เลยตัดสินใจปลอบพ่อสุดที่รักของเธอสักหน่อย

อืม ปลอบใจ!!

แต่ว่า การปลอบใจของถังจื่อซีช่างแปลกใหม่เกินไปแล้ว คนทั่วไปรับไม่ได้หรอก คุณชายสามเย่เองก็รับไม่ได้เหมือนกัน!!

คุณชายสามเย่ในตอนนี้รู้สึกเหมือนอยากจะกระอักเลือดออกมา!!!

ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนล่ะ? ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอยู่ไหน?

ใครขโมยลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขาไปแล้ว?

“ลูกรัก รอแม่กลับมาแล้วค่อยโทรศัพท์หาพ่อนะ” คุณชายสามเย่รู้สึกว่า วันนี้คงคุยกันต่อไม่ได้แล้ว

ถ้ายังคุยกันต่อ เขาคงจะกระอักเลือดออกมาจริง ๆ

ประโยคนี้ที่คุณชายสามเย่พูดกับเจ้าหญิงน้อย ตีความได้อีกอย่างหนึ่งก็คือ ถ้าเวินลั่วฉิงไม่กลับไป เจ้าหญิงน้อยก็ไม่ต้องโทรหาเขาแล้ว

ไม่อย่างนั้น เจ้าหญิงน้อยคงจะพูดจาทิ่มแทงหัวใจเขาอีก

แต่ไหนแต่ไรมาเขามีภูมิต้านทานดีมาก แต่ว่า สำหรับเจ้าหญิงน้อยของเขา เขากลับเลือกที่จะยอมจำนน

“พ่อคะ ความหมายของพ่อก็คือถ้าแม่ไม่กลับมา หนูก็ไม่ต้องโทรหาพ่อเหรอคะ?” ถังจื่อซีฉลาดมาก สมองคิดได้เร็วมาก นึกไม่ถึงเลยว่าเพียงครู่เดียวเธอก็เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของคุณชายสามเย่ได้

คุณชายสามเย่ : “......”

คำพูดของเขาอุตส่าห์พูดอ้อมขนาดนั้นแล้ว แต่เจ้าหญิงน้อยกลับเข้าใจความหมายแฝงของเขาได้?

มีลูกสาวที่ฉลาดขนาดนี้เป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่นะ?

คุณชายสามเย่ในตอนนี้ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรต่อไปดี

“เปล่าจ๊ะ ลูกรักโทรหาพ่อได้ทุกเวลาเลย อีกเดี๋ยวถ้าหากแม่ยังไม่กลับไป ลูกรักค่อยโทรหาพ่อนะ” คุณชายสามเย่แอบถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง แล้วแก้ไขคำพูดเมื่อกี้ใหม่อีกครั้ง

ที่จริง ถึงแม้บางครั้งเจ้าหญิงน้อยของเขาจะพูดจาทิ่มแทงหัวใจเกินไป แต่เขายังจำเป็นต้องให้เจ้าหญิงน้อยของเขาคอยรายงานข้อมูลให้อยู่ตลอดเวลา

“ค่ะ รับทราบ” ได้ยินคำพูดนี้ของคุณชายสามเย่ ในที่สุดถังจื่อซีก็พอใจสักที

“พ่อวางใจเถอะค่ะ หนูจะรายงานสถานการณ์ให้พ่อรู้ตลอดเลย” ถังจื่อซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พูดเสริมออกไปอย่างรวดเร็ว

“ครับ” คุณชายสามเย่ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ถึงแม้บางครั้งคำพูดของเจ้าหญิงน้อยจะทำให้เสียใจมาก แต่การเป็นสายลับของเธอก็ทำได้สมบูรณ์แบบมาก

เลขาหลิวยืนอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ไม่กล้าปริปากพูดอะไร จนเมื่อคุณชายสามเย่วางสายไป เลขาหลิวยิ่งไม่กล้าแม้แต่หายใจออก

ปกติ หลังจากท่านประธานได้รับสายจากเจ้าหญิงน้อย จะอ่อนโยนมากเป็นพิเศษ จะดีใจมาก และจะมีรอยยิ้ม

แต่ว่า ครั้งนี้ ตอนที่ท่านประธานรับสายของเจ้าหญิงน้อย สีหน้าก็บึ้งตึง แสดงให้เห็นว่าตอนนี้ท่านประธานอารมณ์ไม่ดีมากถึงมากที่สุด

ฉะนั้น ตอนนี้เลขาหลิวจึงไม่กล้าพูดอะไรทั้งนั้น

คุณชายสามเย่ถือโทรศัพท์ไว้ แล้วกดหาเบอร์โทรของเวินลั่วฉิง แต่เมื่อคิดไปคิดมา ก็ไม่ได้กดโทรออกไป

ก่อนหน้านี้เลขาหลิวหลอกเธอไว้ เธอต้องรู้แล้วแน่ ๆ ที่จริงเธอบอกว่าจะมาหา แต่เพราะรู้ว่าเลขาหลิวโกหกเธอ เธอเลยไม่มาแล้ว

เธอต้องคิดว่าเขาสั่งให้เลขาหลิวทำแบบนี้แน่นอน

ก่อนหน้านี้ตอนที่เลขาหลิวทำแบบนี้ เขาไม่ได้ห้ามปราม และยอมไปโดยปริยาย เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเลขาหลิวจะกล้าปิดบังเขาด้วย

เขาไม่รู้ว่าเลขาหลิวพูดเรื่องนี้ซะรุนแรงขนาดนั้น

เขาจึงคิดว่า ด้วยนิสัยของเธอ ต้องโกรธแน่

ตอนนี้ถ้าเขาโทรไปหาเธอ กลัวว่าเธอต้องยิ่งโกรธมากกว่าเดิม