บทที่ 944 หัวหน้าลำเอียงเกินไปแล้ว ลูกสาวของเขา (1)

“นายคิดอะไรเหรอ?” ซ่างกวนหงยังคงมองภาพเหมือนอยู่ แต่จู่ ๆ ก็เอ่ยถามผู้ดูแลจ้งขึ้นมาประโยคหนึ่ง

น้ำเสียงของซ่างกวนหงเอ่ยขึ้นช้า ๆ แต่ยังคงนิ่งเฉย ฟังไม่ออกถึงความผิดปกติสักเท่าไหร่

แต่ผู้ดูแลจ้งกลับตกใจขึ้นมาทันที ใช่แล้ว สิ่งที่เขาคิด หัวหน้าจะคิดไม่ถึงได้ยังไงล่ะ?

“หัวหน้าครับ เรื่องที่ตามหาเจ้าหญิงเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญมาก หัวหน้าเด็ดขาดและฉลาด ไม่มีทางเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นได้หรอกครับ” ผู้ดูแลจ้งแอบถอนหายใจออกมา เรื่องพวกนี้แม้ว่าเขาจะคิดได้ แต่ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ในเวลานี้ ยังไงซะนั่นก็เป็นเด็กที่เขาเห็นมาตั้งแต่เล็กจนโต

“อะเฉิงมาเมือง A แล้ว” ถึงแม้ซ่างกวนหงไม่สนใจเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้มาหลายปีแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้เรื่องภายในองค์กร เรื่องพวกนี้เขาไม่จำเป็นต้องไปสืบดู ก็สามารถรู้ได้

ดังนั้น ตอนนี้น้ำเสียงที่ซ่างกวนหงพูดออกมาไม่ใช่การถามด้วยความสงสัย แต่เป็นน้ำเสียงที่มั่นใจ

ซ่างกวนหงรู้ดี ว่าเรื่องที่เขาต้องการตามหาลูกสาวปิดบังอะเฉิงไว้ไม่ได้ และด้วยนิสัยของอะเฉิงแล้วเมื่อรู้เรื่องนี้ต้องมาก่อเรื่องแน่นอน

เพียงแต่วิธีก่อเรื่องของอะเฉิงในครั้งนี้......

ผู้ดูแลจ้ง : “......”

หลายวันมานี้เขายุ่งอยู่กับเรื่องไปเจอคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง เรื่องอื่น ๆ จึงเป็นอะเหลียงคอยจัดการ เขาจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องอื่นเลยสักนิด

ดังนั้นเขาจึงไม่แน่ใจว่าหัวหน้าน้อยมาเมือง A หรือเปล่า!

แต่ว่า ในเมื่อหัวหน้าพูดว่าหัวหน้าน้อยมาเมือง A แล้ว นั่นแสดงว่าหัวหน้าน้อยมาที่นี่แล้วจริง ๆ สิ่งที่หัวหน้าพูดไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน

ถ้าหากผิดพลาด นั่นเป็นเพราะความผิดพลาดของคนอื่น!!

ตำแหน่งผู้ดูแลที่มากความสามารถของเขาดูไม่ค่อยจะเหมาะกับเขาแล้วงั้นเหรอ? !

“หัวหน้าครับ ต้องการพบหัวหน้าน้อยไหมครับ?” ผู้ดูแลจ้งกลั้นหายใจ แล้วเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

พ่อของหัวหน้าน้อยกับหัวหน้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ตอนนั้นพ่อของหัวหน้าน้อยช่วยชีวิตหัวหน้าจากอุบัติเหตุจนตัวเองเสียชีวิต

หัวหน้าน้อยจึงอยู่ในความดูแลของหัวหน้ามาตั้งแต่เด็กจนโต ต่อมาหัวหน้าอยากตามหาคุณนายให้พบ จึงได้มอบหมายให้หัวหน้าน้อยคอยดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ทุกอย่าง

หลายปีที่ผ่านมา หัวหน้าน้อยคอยดูแลจัดการเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้เป็นอย่างดี เพียงแต่บางครั้งหัวหน้าน้อยค่อนข้างหัวรุนแรงไปหน่อย กฎระเบียบมากมายที่หัวหน้าตั้งเอาไว้ก็ถูกหัวหน้าน้อยเปลี่ยนแปลงแก้ไขไปหมด

แต่ว่า หัวหน้าไม่เคยพูดถึงเรื่องพวกนี้เลย แต่ไหนแต่ไรมาหัวหน้าเป็นคนที่หากใช้ใครก็จะไม่ระแวงสงสัย ในเมื่อหัวหน้ายกองค์กรโกสต์ซิตี้ให้หัวหน้าน้อยเป็นคนดูแลแล้ว เรื่องที่หัวหน้าน้อยปฏิรูปองค์กร หัวหน้าก็ไม่เข้าไปก้าวก่ายมากนัก

เพียงแต่ ถ้าหากหัวหน้าน้อยมาก้าวก่ายเรื่องที่หัวหน้าตามหาเจ้าหญิงล่ะ?

“หัวหน้าครับ คุณไม่เชื่อผลตรวจดีเอ็นเอตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม?” ผู้ดูแลจ้งอึ้งไปครู่หนึ่ง ความหมายของหัวหน้าคือสงสัยว่าหัวหน้าน้อยจะมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วย นั่นก็แสดงว่าหัวหน้าสงสัยในผลตรวจดีเอ็นเอจริง ๆ ใช่ไหม

ผลตรวจวางอยู่ตรงหน้า แต่เขากับอะเหลียงยังคงสับสน เพราะลึก ๆ แล้วพวกเขาก็เชื่อในผลตรวจดีเอ็นเอฉบับนั้น

แต่ความหมายของหัวหน้าคือไม่เชื่อในผลตรวจตั้งแต่แรก

“สำหรับฉัน นั่นก็แค่กระดาษใบหนึ่ง” ซ่างกวนหงขยับสายตาเล็กน้อย เป็นอย่างที่ผู้ดูแลจ้งพูดนั่นแหละ เขาไม่เชื่อตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่ใช่จะขัดแย้ง ไม่ใช่จะต่อต้านอะไร แต่เป็นเพราะไม่เชื่อจริง ๆ

ต่อให้เรื่องนี้ไม่ได้บังเอิญขนาดนั้น เขาก็ไม่มีทางเชื่อ

สามารถทำให้เขาเชื่อได้ คือต้องทำให้ใจของเขายอมรับ และหลักฐานที่วางอยู่ตรงหน้า ต้องไม่มีข้อกังขาใด ๆ

“หัวหน้าครับ แล้วคุณหนูใหญ่ตระกูลถังล่ะครับ?” ผู้ดูแลจ้งอดไม่ได้ที่จะถามออกมา

หัวหน้าเลือกปฏิบัติอย่างเห็นได้ชัด ท่าทีของหัวหน้าสามารถพูดได้ว่าค่อนข้างเอาแต่ใจไปหน่อย เขาอยากรู้เหลือเกินว่าตกลงในใจของหัวหน้าคิดอะไรอยู่กันแน่