บทที่ 947 ช็อกมาก กับผลลัพธ์นี้งั้นหรอ(1)

เมื่อไป๋หยิงได้ยินที่อะเฉียงพูด ความมั่นใจและได้ใจบนใบหน้าเมื่อครู่นี้ก็สลายหายไป เธอรู้สึกสับสนขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องจะกลับตาลปัตรอย่างนี้......

หัวหน้าจะมาดูการตรวจดีเอ็นเอด้วยตัวเอง และจะตรวจด้วยเลือด นั่นหมายความว่าไม่สามารถทำผลตรวจปลอมได้เลย

ถ้าหากผลที่ออกมาครั้งนี้ไม่เหมือนกับผลครั้งก่อน หัวหน้าต้องสืบหาความจริงแน่นอน ถึงตอนนั้นถ้าสืบจนพบว่าเกี่ยวข้องกับเธอล่ะ?

ไม่ ต่อให้ต้องสืบหาความจริง ก็ต้องสืบโดนหัวหน้าน้อยก่อน ยังไงเรื่องการปลอมผลตรวจดีเอ็นเอก็เป็นหัวหน้าน้อยที่สั่งให้คนไปทำ

ถึงแม้เธอจะเป็นฝ่ายหาเด็กสาวคนนั้นมา แต่เธอไม่เคยไปบอกคนอื่นเลยว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นลูกสาวของหัวหน้า หัวหน้าน้อยเองต่างหากที่สั่งให้คนไปปลอมผลตรวจดีเอ็นเอ ถึงได้มีผลลัพธ์แบบนี้

ฉะนั้นต่อให้สืบสาวราวเรื่อง ก็ไม่มีทางสืบมาถึงตัวเธอ และต่อให้สืบมาจนถึงตัวเธอ เธอก็สามารถปฏิเสธเอาตัวรอดได้

ก่อนอื่น เธอไม่ได้อธิบายเรื่องนี้ให้เฉิงโหรวโหรวฟัง เธอกลัวว่าถ้าหากบอกเฉิงโหรวโหรวไปตรง ๆ เฉิงโหรวโหรวจะร้อนตัวกลัวความผิดขึ้นมา

เธอกลัวว่าถึงตอนนี้หัวหน้าจะพบสิ่งผิดปกติ เธอจึงได้แต่บอกเฉิงโหรวโหรวว่าเฉิงโหรวโหรวหน้าตาคล้ายกับเพื่อนเธอคนหนึ่ง บอกว่าเฉิงโหรวโหรวอาจจะเป็นญาติของเพื่อนเธอคนนี้ จากนั้นก็พาเฉิงโหรวโหรวมาที่เมือง A

เดิมทีไปหยิงตั้งใจว่าจะรอให้เรื่องทุกอย่างเรียบร้อยก่อน รอให้เฉิงโหรวโหรวได้รับความไว้วางใจจากหัวหน้า หลังจากนั้นเธอค่อยเปิดเผยความจริงทุกอย่างให้เฉิงโหรวโหรวฟัง ถึงตอนนั้นเธอก็จะสามารถควบคุมเฉิงโหรวโหรวได้ และได้ในสิ่งที่เธอต้องการ

ที่จริงแผนการของไป๋หยิงถึงว่าไม่เลวเลยทีเดียว แต่เห็นได้ชัดว่าเธอประเมินหัวหน้าแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ต่ำเกินไป

ตอนนี้ไป๋หยิงแอบรู้สึกดีใจที่ยังไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้เฉิงโหรวโหรวฟัง

“เป็นอะไร? กลัวแล้วเหรอ? ไม่ใช่บอกว่าจะช่วยฉันหรือไง?” หัวหน้าน้อยถึงแม้อายุยังน้อย แต่เขาดูแลควบคุมองค์กรโกสต์ซิตี้มานานหลายปี พบเห็นอะไรมามากมาย ตอนนี้ไป๋หยิงคิดอะไรอยู่ในใจ ทำไมเขาจะดูไม่ออกล่ะ

“ฉัน ฉัน......” ไป๋หยิงตอนนี้กลัวขึ้นมาจริง ๆ แล้ว นั่นเป็นถึงหัวหน้าแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้เลยนะ ถ้าหากสืบสาวราวเรื่องมาจนถึงตัวเธอ ถึงตอนนั้นกลัวว่าแม้แต่เศษกระดูกของเธอก็คงจะไม่เหลือ

“หัวหน้าน้อยคงมีแผนอยู่แล้วใช่ไหมคะ?” จู่ ๆ ไป๋หยิงก็นึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมา หัวหน้าน้อยเป็นคนใกล้ชิดของหัวหน้า ต้องรู้จักหัวหน้าเป็นอย่างดี ตอนที่หัวหน้าน้อยแอบปลอมผลตรวจดีเอ็นเอก็ต้องนึกถึงเรื่องที่น่าจะเกิดแบบนี้ได้อยู่แล้ว

และเมื่อหัวหน้าน้อยรู้ว่าหัวหน้าต้องการตรวจดีเอ็นเอใหม่อีกครั้งก็ไม่เห็นหัวหน้าน้อยจะตื่นตระหนกเลย แสดงว่าหัวหน้าน้อยต้องมีแผนสำรองไว้แล้วแน่นอน

“หัวหน้าน้อยคะ ถ้าหากผลตรวจดีเอ็นเอครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน หัวหน้าคงจะสงสัยหัวหน้าน้อย หัวหน้าน้อยไม่มีทางที่จะไม่คิดถึงเรื่องนี้หรอกใช่ไหมคะ?” ไป๋หยิงคิดว่าคนฉลาดอย่างหัวหน้าน้อยไม่มีทางที่จะไม่คิดหาทางหนีทีไล่เอาไว้ เพียงแต่หัวหน้าคนนี้เย็นชาและเลือดเย็นเกินไปจริง ๆ

เดิมทีไป๋หยิงคิดว่า ขอแค่มีผลตรวจดีเอ็นเอยืนยันว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นลูกสาวของหัวหน้า หัวหน้าก็คงอยากจะพบกับเฉิงโหรวโหรวแน่นอน

เธอมั่นใจมากว่าถ้าหัวหน้าได้พบกับเฉิงโหรวโหรว จะต้องเชื่อว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นลูกสาวของเขาแน่นอน

ไป๋หยิงคิดเอาไว้ซะสวยงาม แต่เธอกลับคิดไม่ถึงว่า หัวหน้าจะไม่อยากเจอกับเฉิงโหรวโหรว และยังต้องการตรวจดีเอ็นเออีกครั้งด้วย

ไป๋หยิงรู้ว่าหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ต่อให้หัวหน้าน้อยจะเก่งกาจแค่ไหน แต่จะให้ปลอมผลตรวจดีเอ็นเอต่อหน้าหัวหน้าอีกครั้งคงเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ดังนั้น ตอนนี้ไป๋หยิงจึงไม่ค่อยมีความหวังมากนัก เธอได้แต่ภาวนาให้หัวหน้าน้อยมีวิธีอื่นจัดการ

“อ้อ” หัวหน้าน้อยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วเหลือบตามองไป๋หยิงแวบหนึ่ง ดูเหมือนเขาเพิ่งจะนึกถึงปัญหานี้ได้เมื่อครู่นี้ จากนั้นเขาก็หันไปหาอะเฉียง : “พวกเรามีแผนอื่นอีกไหม?”

อะเฉียง : “......”

เขาก็แค่บอดี้การ์ดคนหนึ่ง หัวหน้าน้อยจะมีหรือไม่มีแผนอื่นแล้วเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย?