บทที่ 963 ฝีมือของเทพธิดาเวิน ใครจะสู้ คุณถังรักคนเป็นล่ะ （2）

“ไสหัวไป……”หัวหน้าน้อยยกเท้าขึ้นเตะไปที่อะเฉียง：“ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอ ใครจะมาบังคับฉันได้ ? หัวหน้ายังไม่ยุ่งเลย แล้วฉันจะต้องไปกลัวอะไร ? ”

“หัวหน้าน้อย หรือว่าคุณอยากจะแต่งงานกับคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง? ” อะเฉียงคิดได้ดังนั้น ก็ถามออกไป

“ฉันเองก็คิด แต่นั่นก็ต้องให้ชายชรายอมถึงจะได้ ตอนนี้ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นลูกสาวของหัวหน้า ชายชราและตาแก่ก็ระแวงฉันเหมือนเป็นหัวขโมยแล้ว……”เมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ในห้องเมื่อครู่ หัวหน้าน้อยก็ทุกข์ใจจนยากที่พูดออกมาได้

ในตอนที่หัวหน้าน้อยพูดคำนี้ ใบหน้ามีกลิ่นอายความชั่วร้ายปนอยู่ และไม่มีใครรู้ว่าที่เขาพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่

“อะเฉียง นายว่าฉันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ? ” หัวหน้าน้อยหันไปทางอะเฉียง อดไม่ได้ที่จะถามออกไป อยากจะเรียกคืนความมั่นใจจากอะเฉียงแม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี

“หัวหน้าน้อย คุณเป็นหัวหน้าน้อยขององค์กรโกสต์ซิตี้ก็ยังพอได้อยู่ แต่ถ้าเป็นลูกเขย มันไม่ไหวแน่นอน” อะเฉียงเป็นคนตรงๆ และชอบพูดอะไรตรงๆ

“เพราะอะไร？”หัวหน้าน้อยเลิกคิ้ว ไม่รู้ว่าเพราะไม่เข้าใจจริงๆ หรือเพราะว่าปล่อยผ่านมันไปไม่ได้ เลยถามอีกหนึ่งคำถาม

“ดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ หัวหน้าน้อยมีความสามารถจริง เป็นแฟน หรือเป็นสามี……”อะเฉียงหยุดคำพูดไว้เพียงเท่านี้ ราวกับกำลังจะหาคำเปรียบเปรย

“หัวหน้าน้อย คุณเคยได้ยินคำพูดนี้มาก่อนไหม ” อะเฉียงคิดไปคิดมา ไม่ได้พูดออกไปตรงๆ แต่กลับถามกลับไป

“คำพูดไหน？”หัวหน้าน้อยไม่ค่อยเข้าใจ แล้วถามกลับไป

“โสดด้วยความสามารถ ！” อะเฉียงตอบกลับอย่างไม่กลัวตาย เขารู้สึกว่าคำนี้เหมาะกับหัวหน้าน้อยเป็นอย่างมาก

“หัวหน้าน้อยโสดได้ด้วยความสามารถ หัวหน้าน้อยดูถูกผู้หญิง ไม่ให้ความเคารพผู้หญิง และหัวหน้าน้อยไม่ทะนุถนอมอ่อนโยนต่อผู้หญิง เวลาที่อยู่กับผู้หญิง หากผู้หญิงร้องไห้ หัวหน้าน้อยไม่เพียงไม่พูดปลอบ ไม่แน่ว่าอาจจะลงไม้ลงมือกับเธอเสียด้วยซ้ำ หากมีผู้หญิงอยากจะเดทกับหัวหน้าน้อย หัวหน้าน้อยก็คงมีสายตาที่เย็นชา จนเขาต้องหนีเตลิดไป หัวหน้าน้อยอยู่เคียงข้างใครไม่เป็น ปลอบผู้หญิงไม่เป็น และยิ่งรักผู้หญิงไม่เป็น……”อะเฉียงอธิบายออกไปอย่างไม่กลัวตาย

“เวลาที่ผู้หญิงเลือกแฟน ก็เพื่อมีไว้อยู่ข้างกาย มีไว้เพื่อปลอบ และมีไว้เพื่อรักเธอ หัวหน้าน้อยไม่เป็นอะไรเลยสักอย่าง แล้วเขาจะเลือกหัวหน้าน้อยทำไม ? ” สิ่งที่อะเฉียงพูดนั้นถูกต้องและแย้งไม่ได้เลย

“หัวหน้าน้อยนอกจากจะดูดีแล้ว มีฐานะทางครอบครัวที่ดี นอกจากมีเงิน และมีความสามารถมาก แต่ไม่มีข้อดีอะไรตรงไหนที่ทำให้ผู้หญิงต้องมาสนใจได้เลย……”อะเฉียงเห็นสีหน้าของหัวหน้าน้อยที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งดูแย่ลง จากนั้นก็พูดเสริมไปอีกคำ

หัวหน้าน้อยได้ยินที่อะเฉียงพูด ก็เงียบไปนาน ราวกับกำลังคิดในสิ่งที่อะเฉียงพูด

อะเฉียงคิดว่าในที่สุดหัวหน้าน้อยก็เริ่มไตร่ตรอง ในใจก็รู้สึกยินดี

จากนั้น จู่ๆหัวหน้าน้อยก็เงยหน้าขึ้น แล้วพูดอย่างเป็นธรรมชาติไปว่า：“ถังฉิ้นเอ๋อเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอาชญากรรม ถือว่าเธอเป็นคนเก่ง ? นายคิดว่าเธอจะอยากอยู่เป็นเพื่อนผู้ชาย ? ปลอบผู้ชาย ? รักผู้ชาย ？”

อะเฉียง：“……”

หัวหน้าน้อยนี่โสดเพราะความสามารถจริงๆ งั้นก็โสดไปตลอดชีวิตเถอะ ?

“สายตาของนายมันหมายความว่ายังไง？” หัวหน้าน้อยขมวดคิ้ว และมองไปที่อะเฉียงอย่างไม่พอใจ

“หัวหน้าน้อย เมื่อกี้หัวหน้าบอกว่า เรื่องของถังหยุนเฉิง คุณหนูใหญ่ตระกูลถังได้ลงมือจัดการแล้ว ? เมื่อกี้ในห้องหัวหน้าพูดว่ายังไงนะครับ ? อะเฉียงเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างชาญฉลาด คุยเรื่องความรักกับหัวหน้าน้อย นั่นเท่ากับรนหาที่ตาย