บทที่ 970 เทพธิดาเวินออกโรงเอง เปิดเผยความจริง （3）

“หนูบอกว่าไม่ต้องมายุ่ง ทำไมยังไม่ฟังกันอีก？” เด็กหญิงจ้องมองไปที่คุณหลิวด้วยความโกรธ เสียงตะโกนของความโกรธเป็นที่น่าหดหู่ของผู้ที่ได้ยิน

“คนแซ่หลิว เธอกำลังทำอะไร ? วางแผนทำร้ายผู้อื่น บิดเบือนข้อเท็จจริง วันที่เกิดเรื่องกับเสี่ยวยวี่ ฉันไม่ได้ไปหาเธอ และฉันก็ไม่เคยทำร้ายเธอ ที่เธอพูดนั้นโกหกทั้งเพ”สีหน้าของหลี่หมิงก็ฉายแววความโกรธเคืองด้วยเช่นกัน

“เรื่องมันเป็นยังไง ? ถึงเวลาทุกอย่างจะกระจ่างเอง หากคุณไม่เคยทำ คุณจะไปกลัวอะไร ? ” คุณหลิวจ้องมองไปที่หลี่หมิง แค่นเสียงฮึออกมาจากลำคอ

“คุณหลี่ อย่ากังวลไป ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายกฎหมาย หรือมูลนิธิพิทักษ์สตรีและเด็กประชาชาติ พวกเขาทำทุกอย่างบนพื้นฐานของหลักฐาน หากคุณไม่เคยทำมัน คุณก็ไม่ต้องเป็นกังวล ถึงเวลาพวกเขาจะคืนความบริสุทธิ์ให้คุณเอง ” นักข่าวที่ยืนอยู่ข้างๆหลี่หมิงสบจังหวะแล้วพูดออกมา เขาหยุดไปชั่วขณะ และพูดเสริมอีกว่า ：“และแน่นอนหากว่ามีคนทำผิดจริง เขาก็หนีบทลงโทษของกฎหมายไม่พ้นแน่นอน ”

ประโยคนี้ฟังดูแล้วมีความหมายลึกซึ้งยิ่งนัก

“นักข่าวพูดถูก คุณหลี่ คุณควรเชื่อในกระบวนการยุติธรรมของกฎหมาย เรื่องนี้ เราต้องตรวจสอบอย่างรอบคอบ และเก็บรวบรวมหลักฐานอย่างละเอียด ไม่ใส่ร้ายใครคนใดคนหนึ่งแน่นอน และยิ่งไม่ปล่อยให้คนชั่วได้ลอยนวลไปเช่นกัน” เจ้าหน้าที่แทนการพิเศษโจวก็แสดงความคิดเห็นออกไป

“เพราะคุณหลิวบอกว่าเธอจะฟ้องคุณในเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นฝ่ายกฎหมายที่เกี่ยวข้องจะเข้ามามีส่วนร่วมด้วย และแน่นอนว่าทางเราจะช่วยคุณหลิวสืบหาพยานหลักฐานด้วยเช่นกัน และเราจะช่วยสนับสนุนในด้านฝ่ายกฎหมายโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น คุณหลี่ หวังว่าคุณจะเตรียมความพร้อมไว้ด้วย หรือหากคุณต้องการจะจ้างทนายก็ทำได้ ” เจ้าหน้าที่แทนการพิเศษโจวคิดไปคิดมา ก็พูดเสริมไปอีกสองสามคำ

หลังจากที่เจ้าหน้าที่แทนการพิเศษโจวพูดจบ ก็เดินออกไป แต่คราวนี้คุณหลิวไม่ได้รั้งเขาไว้

คุณหลิวไม่ได้ตามไปด้วย แต่เธอมองไปที่ลูกสาวของเธอ

“ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณ เพราะคุณ มันเป็นเพราะคุณ คุณไม่ได้ช่วยฉัน คุณกำลังทำร้ายฉัน ใครให้คุณเข้ามายุ่งกัน คุณไม่รู้อะไร ทำไมคุณต้องเข้ามาวุ่นวายด้วย ฉันเกลียดคุณ”อารมณ์ของเสี่ยวยวี่เปลี่ยนไปทันที ตะโกนใส่คุณหลิวด้วยความโกรธ

ทุกคนต่างแปลกใจ ตามหลักแล้ว ต่อให้เด็กหญิงจะไม่พอใจแม่ของเธอจริงๆ แต่เด็กหญิงก็ไม่น่าที่จะขุ่นเคืองในเรื่องเพียงเท่านี้

มันดูแล้วผิดปกติเป็นอย่างมาก ！！

“เสี่ยวยวี่ แม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ แม่จำต้องทวงความยุติธรรมให้ลูก และจำต้องให้คนชั่วที่ทำร้ายหนูถูกลงโทษ”

ในตอนที่คุณหลิวพูดประโยคนี้ สายตาก็หันไปมองหลี่หมิง สื่อความหมายที่ลึกซึ้งบางอย่าง

หลี่หมิงสบสายตาเข้ากับเธอ ทันใดนั้นร่างกายก็แข็งทื่อ ในใจรู้สึกผิด และตื่นตระหนก ผู้หญิงคนนี้รู้อะไรหรือยังไง ?

หากเธอรู้อะไรมาจริงๆ จะทำลายแผนการของเขาหรือเปล่า ?

ไม่ได้ เขาต้องหาทางหยุดยั้งเธอ จะปล่อยให้เธอทำลายแผนการของเขาไม่ได้

“หลี่หมิง ฉันจะยืนฟ้องคุณ มีมูลนิธิพิทักษ์สตรีและเด็กประชาชาติช่วยเหลือ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็จะเข้ามาจัดการ ฉันเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดไม่นานก็จะกระจ่าง ” คุณหลิวเห็นท่าทีตื่นของลูกสาว รู้ดีว่าพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ ดังนั้นเธอจึงหันไปมองที่หลี่หมิง แล้วพูดสิ่งที่เก็บซ่อนไว้ในใจ

ดวงตาของหลี่หมิงหรี่ลง ในใจก็ยิ่งตื่นตระหนก แต่ตอนนี้ยังมีนักข่าวอยู่ เขารู้ว่าจะตื่นตระหนก และร้อนรนตอนนี้ไม่ได้：“ ผู้หญิงไร้ยางอายแบบเธอ เธออยากจะใส่ร้ายฉัน มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกนะ ”

คุณหลิวมองไปที่เขา และไม่ได้พูดอะไรอีก แต่ทำเพียงมองไปที่ลูกสาวแทน จากนั้นก็จากไป

จากนั้นนักข่าวต่างก็เดินทางกลับเช่นกัน

และจากนั้นสื่อต่างก็เสนอข่าวว่าคุณหลิวแม่ของเด็กหญิงยื่นฟ้อง หลี่หมิง