บทที่ 975 เทพธิดาเวินหึงด้วยวิธีการคุณชายสามเย่ (2)

“ฉิงฉิงอย่างอนสิ รอให้โทรติดแล้วคุณจะได้ฟัง……”เย่ซือเฉินรู้ว่าเรื่องนี้อธิบายยาก ให้เธอได้ยินเสียงคู่สายทุกอย่างก็กระจ่างแล้ว

เขาตั้งเสียงริงโทนนี้สำหรับสายเรียกเข้าจากเจ้าหญิงน้อยถังจื่อซีโดยเฉพาะ เพราะครั้งนี้แล้วเขาติดธุระไม่ทันรับสายของเจ้าหญิงน้อยเจ้าหญิงน้อยก็โกรธ ดังนั้นเลขาหลิวจึงเสนอตัวตั้งเสียงแจ้งเตือนเป็นกรณีพิเศษ

เขาก็ไม่รู้ว่าเลขาหลิวตั้งเสียงพิเศษแบบนี้ให้เขา เขายิ่งคาดไม่ถึงว่าเจ้าหญิงน้อยจะโทรมาตอนที่เขากำลังจูบเวินลั่วฉิงอยู่

เดิมทีเจ้าหญิงน้อยบอกว่าจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่ให้เวินลั่วฉิงรู้ แต่ตอนนี้คงปิดไม่ได้แล้ว ซึ่งคงจะโทษเขาไม่ได้ ต้องโทษที่เจ้าหญิงน้อยโทรมาไม่เป็นเวลา

แน่นอน เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่ได้บอกเวินลั่วฉิงเรื่องนี้ มาอธิบายตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงอยากให้เวินลั่วฉิงฟังด้วยหูตัวเอง

ทว่าไม่รู้ทำไมเจ้าหญิงน้อยถึงไม่รับสาย เขาโทรตั้งนานก็ไม่รับสาย

“ขออภัย ฉันไม่มีความสนใจ”เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของเย่ซือเฉินก็ชะงักอย่างเห็นได้ชัด อดรนทนไม่ไหวจนต้องใช้แรงกัด

เขาโทรหาสุดที่รัก ยังให้เธอรอฟังอีก？

ให้เธอฟังอะไร？ฟังพวกเขาหยอดคำหวานใส่กันเหรอ？

มีคนกล่าวว่าสติปัญญาของผู้หญิงด้านความรักเท่ากับศูนย์ คำนี้ไม่ผิดเลยสักนิด ถึงแม้ปกติเทพธิดาเวินจะฉลาดเป็นกรด สายตาเฉียบคม บัดนี้กลับคิดไม่ถึงว่าสุดที่รักที่เย่ซือเฉินบันทึกชื่อในมือถือคือลูกรักของเธอ

แน่นอน ประเด็นคือเวินลั่วฉิงไม่รู้ว่าถังจื่อซีแอบไปนับพ่อนับลูกกับเย่ซือเฉินมาแล้ว และเวินลั่วฉิงคาดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินรู้ความจริงแล้วยังปิดบังเธออีก

ดังนั้นโทษเธอที่ไม่ได้คิดถึงแง่นี้ไม่ได้ และโทษเธอที่ไม่นึกว่าเป็นถังจื่อซีไม่ได้

เวินลั่วฉิงพูดจบก็ไม่อยากเสวนากับเย่ซือเฉินอย่างเห็นได้ชัด เธอใช้แรงสะบัดมือเขาออก เพื่อจะได้ออกไปโดยเร็ว

เย่ซือเฉินรั้งเธอไว้อีกครั้ง จากนั้นก็กดร่างกายเธอไว้ข้างกำแพง ไม่รอให้เวินลั่วฉิงตอบสนอง เย่ซือเฉินก็รีบก้มหน้าจูบเธอที่ริมฝีปากแล้วกล่าวว่า“อย่างอนสิ เชื่อฟังหน่อย”

ซึ่งระหว่างนั้น เย่ซือเฉินยังคงโทรกลับอยู่ตลอด เวลานี้เจ้าหญิงน้อยถังจื่อซีไม่รับสาย เวินลั่วฉิงก็ไม่ได้ฟังแล้วสิ

ดังนั้นคุณชายสามเย่รู้สึกร้อนใจเล็กน้อย

“คำนี้คุณเอาไปใช้กับสุดที่รักของคุณเลย”เวินลั่วฉิงรู้สึกมีอะไรมาทับหน้าอก น้ำเสียงมีความหุนหันพลันแล่น ผู้ชายคนนี้โทรหาสุดที่รักของเขาในขณะที่กำลังจูบกับเธอไปด้วย แถมยังให้เธอรอฟังอีก

ให้เธอเชื่อฟัง？เขาอยากให้เธอเชื่อฟังยังไง？

ฟังคำหวานของเขากับสุดที่รักของเขาแล้ว เธอยังต้องรอเขาอยู่ที่เตียงเหรอ？

ปกติเวินลั่วฉิงจะโมโหน้อยมาก บัดนี้กลับรู้สึกข่มกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ซะแล้ว

“สุดที่รักเชื่อฟังมากเลยนะ”เย่ซือเฉินได้ยินเวินลั่วฉิงพูดก็ชะงัก จากนั้นก็ยิ้มตอบหนึ่งประโยค เวลานี้เย่ซือเฉินยิ้มอย่างมีความสุขและรู้สึกพอเพียง

ใช่ คือความสุขอย่างรู้สึกพอเพียง！！

จื่อซีสุดที่รักของเขาเชื่อฟังมากจริงๆ เขารู้สึกว่าจื่อซีสุดที่รักของเขาเป็นเด็กที่รู้ความ เชื่อฟังที่สุดในโลก

เวินลั่วฉิงมองเย่ซือเฉิน เห็นใบหน้าเขาประดับไปด้วยรอยยิ้ม เธอเห็นอะไรบนใบหน้าเย่ซือเฉิน？ความสุข？ความพอเพียง？

เวินลั่วฉิงสับสนเล็กน้อย แต่มั่นใจว่าตัวเองดูไม่ผิด！

เย่ซือเฉินไม่เคยมีสีหน้าเช่นนี้กับเธอมาก่อน

ทว่าเมื่อเขาเอ่ยถึงสุดที่รักก็เต็มไปด้วยความสุข！！ความพอเพียง！！

ฉะนั้นเธอคือส่วนเกินเหรอ？