บทที่ 984 พ่อลูกดวลกัน วิธีขั้นเทพของคุณชายสามเย่ (3)

ท่านปู่ถังไล่เขา เขาไม่ได้โกรธท่านปู่ถังเลย เขาโกรธตัวเองที่ไม่คลี่คลายปัญหาพวกนี้แต่เนิ่นๆ โกรธที่ทำให้ฉิงฉิงต้องอัดอั้นตันใจ

“ค่ะ ระวังระหว่างเดินทางด้วย”เวินลั่วฉิงพยักหน้าช้าๆ แต่ไหนแต่ไรเธอก็เป็นคนฉลาดเฉลียวและช่างสังเกต จึงเข้าใจว่าเรื่องน่าจะเป็นลักษณะไหน เมื่อท่านปู่ถังไล่คนขึ้นมา เห็นทีครั้งนี้คุณปู่เย่จะเกินไปจริงๆ

“คุณ คุณโกรธเพราะเรื่องเมื่อวานซืนเหรอ？”หลังจากเย่ซือเฉินออกไป ท่านย่าถังก็ได้สติหันไปมองท่านปู่ถังด้วยใบหน้าสงสัยหลายส่วน

เมื่อวานซืนท่าทางของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ทำให้ท่านโกรธเล็กน้อย แต่ไม่มากนัก ท่านรู้นิสัยตาเฒ่าตระกูลเย่ดี ดังนั้นพวกเขาทำอย่างนั้นก็เป็นเรื่องปกติ

ตอนที่ท่านเห็นเย่ซือเฉินก็แค่ส่งเสียง ฮึ เท่านั้น ไม่ได้โกรธอะไรเลย

เรื่องนั้นท่านยังไม่โกรธเลย การตอบสนองของสามีตัวเองปกติเหรอ？

“ภายหลังเกิดเรื่องอีกใช่ไหม？”ท่านย่าถังกะพริบตาเร็วๆ ท่านรู้จักสามีของตัวเองดี ดังนั้นจึงคาดเดาไม่ยาก

“โอเค ไม่มีอะไรหรอก ตอนนี้หยุนเฉิงพ้นจากมลทินแล้ว เป็นเรื่องที่น่าดีใจ พวกเราเตรียมตัวต้อนรับหยุนเฉิงกลับมาเถอะ”ท่านปู่ถังไม่ได้พูดอะไรมาก คำพูดของคุณปู่เย่วันนั้น เขาฟังก็โกรธมากแล้ว จึงไม่อยากให้ภรรยาต้องมารับฟังอีก

ท่านย่าถังเม้มปากเล็กน้อย เมื่อครุ่นคิดดูแล้ว สุดท้ายก็ไม่ได้ถาม แค่หัวเราะออกมา “คุณพูดถูก ปัญหาของหยุนเฉิงจบแล้ว เป็นเรื่องที่น่าดีใจที่สุด”

“เหมียวเหมียวไปที่สนามบินรับหยุนเฉิงแล้ว ฉันจะเป็นคนเตรียมของเอง วันนี้พวกเราต้องฉลองกันหน่อยแล้ว”ท่านย่าถังรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องไปโมโหกับคนประเภทนั้น

“อืม ควรฉลองจริงๆ”อันที่จริงท่านปู่ถังไม่ได้โกรธเพราะเรื่องวันนั้นอีกแล้ว ท่านเพียงกังวลว่าฉิงฉิงแต่งเข้าบ้านตระกูลเย่แล้วต้องทนความขมขื่น วันนี้จึงแสดงท่าทีเช่นนั้นกับเย่ซือเฉิน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หยุนเฉิงหลุดพ้นจากปัญหาแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณปู่เย่จะรู้สึกเช่นไร

วันนั้นคุณปู่เย่ด่าท่าน คงจะคิดไม่ถึงว่าเรื่องของหยุนเฉิงจะสะสางเร็วเพียงนี้

ตอนนี้ความจริงปรากฏ ถังหยุนเฉิงจึงโด่งดังไปไกล สื่อสารมวลชนต่างรายงานข่าวถังหยุนเฉิงช่วยเด็กผู้หญิงเป็นกรณีพิเศษ

ถังหยุนเฉิงทำความดี แต่กลับถูกใส่ร้าย การเปรียบเทียบที่เผ็ดร้อนเช่นนี้ คุณงามความดีจึงยิ่งเป็นที่ประจักษ์มากขึ้น

เมื่อเป็นเช่นนี้ ชื่อเสียงของถังหยุนเฉิงโด่งดังกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย

“หัวหน้าครับ คลี่คลายปัญหาที่ถังหยุนเฉิงพบเจอสำเร็จแล้วครับ คลี่คลายหมดแล้วครับ ซึ่งไม่เพียงแต่แก้ปัญหาได้ ชื่อเสียงของถังหยุนเฉิงยังกระจายในวงกว้างเพิ่มขึ้นอีกด้วยครับ”ผู้ดูแลจ้งรายงานข่าวให้แก่หัวหน้าตัวเองด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“อืม”ซ่างกวนหงขานรับเสียงเบา เห็นเป็นการตอบสนองที่เรียบเฉย แต่มุมปากของเขากลับยกขึ้นเป็นรูปเรเดียน พลางเผยเสียงหัวเราะเบาๆออกมา

“คุณหนูถังเก่งจริงๆครับ”ผู้ดูแลจ้งเห็นการปฏิกิริยาของหัวหน้าตัวเองก็อดยิ้มไม่ได้

ซ่างกวางหงหันหน้าไปมองผู้ดูแลจ้งแวบหนึ่ง

“หัวหน้าครับ ในเมื่อแก้ปัญหาของถังหยุนเฉิงได้แล้ว งั้นผมไปเชิญคุณหนูถังมาช่วยพวกเราสืบเรื่องตรวจดีเอ็นเอนะครับ？”ผู้ดูแลจ้งเผยรอยยิ้มประจบยามที่มองหัวหน้าของตน เขารู้ว่าหัวหน้าต้องอยากเจอหน้าคุณหนูถังโดยเร็ว

เขาในฐานะผู้ดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ ต้องช่วยหัวหน้าให้สมปรารถนาอยู่แล้ว แน่นอนเขาก็อยากเจอหน้าคุณหนูถังด้วย

หากสามารถหาโอกาสนำเส้นผมของคุณหนูถังไปตรวจดีเอ็นเอก็คงจะดีไม่น้อย

“อืม นายไปจัดการเลย”ซ่างกวนหงตอบอย่างตรงไปตรงมาและเด็ดขาด เขาทำอะไรก็มักเป็นอย่างนี้เสมอมา

อยากทำอะไรก็ไปทำ

“ครับ ครับ ครับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ”ผู้ดูแลจ้งเอ่ยคำว่า ครับติดต่อกันถึงสามคำ เห็นได้ว่าเขาตื่นเต้นเพียงใด