บทที่ 994 ถูกลูกชายจัดการซะแล้ว คุณชายสามเย่งัดกลยุทธ์เด็ด นี่สิถึงจะสนุก (3)

“จื่อโม่จ๊ะ พวกเราไม่ต้องแย่งประมูลกับคุณชายสามเย่แล้วดีไหม ให้คุณชายสามเย่ช่วยจ่ายเงินค่าภาพวาดนี้ให้พวกเราก็พอแล้ว” ฉู่หลิงเอ๋อเป็นห่วงจริง ๆ ว่าถึงเวลาพ่อลูกอาจจะทะเลาะกันขึ้นมาจริง ๆ ก็ได้

เธอชอบเรื่องสนุกครึกครื้นก็จริง แต่ถ้าหากเป็นเรื่องที่ทำให้จื่อโม่ของเธอเป็นอันตรายแม้แต่นิดเดียว เธอไม่มีทางทำเด็ดขาด

“ตอนที่ควรแย่งก็ยังต้องแย่ง” ปากที่เม้มอยู่ของถังจื่อโม่เปิดออกเล็กน้อย ดูเหมือนจะทำเสียงเหอะออกมาเล็กน้อยด้วย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ค่อยเชื่อคำพูดของฉู่หลิงเอ๋อ

เขาก็อยากจะคอยดูว่าเย่ซือเฉินจะทำอะไรเขา?

ขอชีวิตก็ไม่ได้?

ขอความตายก็ไม่ได้งั้นเหรอ?

เขารู้สึกว่าฉู่หลิงเอ๋อพูดเกินจริงไปหน่อย!!

ยิ่งฉู่หลิงเอ๋อพูดอย่างนี้ เขาก็ยิ่งไม่ยอมแพ้

ฉะนั้น แผนการของเขาจะไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เพียงแต่ไม่เปลี่ยนแผน แต่เขายังตัดสินใจว่าขอแค่มีโอกาส เขาจะต้องแย่งประมูลของกับเย่ซือเฉินอีกสองสามชิ้นแน่นอน

จากนั้นก็ให้เย่ซือเฉินจ่ายเงินให้หมด ให้เย่ซือเฉินกระอักเลือดดูสักครั้ง!!

คิดคิดดูแล้วก็รู้สึกสะใจ!!

ฉู่หลิงเอ๋อเห็นท่าทีของถังจื่อโม่ ก็อึ้งไปเลย จากนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมาแรง ๆ ดูท่าวันนี้คงมีการปะทะที่ดุเดือด เป็นการปะทะที่ดุเดือดระหว่างพ่อลูก

จื่อโม่ของเธอไร้เดียงสาเกินไปแล้ว ไร้เดียงสาจนคิดว่าคุณชายสามเย่จะออมมือให้?

พ่อลูกกันในชาตินี้คือศัตรูกันในชาติก่อน ที่จริงประโยคนี้ไม่ใช่พูดเล่น ๆ นะ

ฉู่หลิงเอ๋อรู้จักถังจื่อโม่ดี เธอรู้ว่าสถานการณ์อย่างนี้ไม่ว่าเธอพูดโน้มน้าวยังไงก็ไร้ประโยชน์ ตอนนี้เธอแค่หวังว่าถึงเวลาคุณชายสามเย่จะไม่ลงมือโหดเหี้ยมเกินไป ได้แต่หวังว่าคุณชายสามเย่จะเห็นแก่ความเป็นลูกชายแท้ ๆ แล้วออมมือให้สักหน่อย!

“สิ่งของชิ้นถัดไป คือหยกแขวนจากราชวงศ์ถัง ราคาประมูลเริ่มต้นที่แปดสิบล้าน เสนอราคาแต่ละครั้งเพิ่มเงินครั้งละห้าล้านนะครับ” พิธีกรเริ่มแนะนำสิ่งของชิ้นถัดไป ราคาประมูลเริ่มต้นที่แปดสิบล้านเหมือนเดิม

ฉู่หลิงเอ๋อได้ยินราคาประมูลเริ่มต้นนี้ ก็รีบถอยไปด้านหลัง คราวนี้ต่อให้ตีเธอจนตาย เธอก็จะไม่มือลื่นอีกแล้ว

หลังจากเสียงพิธีกรเงียบลง สิ่งที่ได้กลับมาก็คือความเงียบ ตอนนี้ถึงกับไม่มีใครประมูลเลย

เป็นเพราะทุกคนต่างกำลังจับตาดูความเคลื่อนไหวของคุณชายสามเย่และคุณมู่จากห้องหมายเลข 10 แน่นอนว่าไม่มีใครสนใจคนในห้องหมายเลข 11

ตอนนี้คนในงานวิตกกังวลกันมากเกินไป ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าประมูลกัน

พิธีกรตกตะลึงอีกครั้ง วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย? ของดีขนาดนี้กลับไม่มีใครประมูล?

ถ้าหากเป็นอย่างนี้ต่อไป สิ่งของชิ้นที่เหลือจะประมูลออกอีกเหรอ?

เมื่อเขาทำหน้าที่ในการดำเนินงานประมูลครั้งนี้เสร็จแล้วจะถูกเถ้าแก่ไล่ออกเลยหรือเปล่านะ？

พิธีกรในตอนนี้รู้สึกเหมือนร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา

“ลูกพี่ครับ นี่มันอะไรกันเนี่ย? พวกเราจะลงมือไหมครับ?” กู้หวูเห็นสถานการณ์อย่างนี้ก็รู้สึกงงเล็กน้อย บรรยากาศงานประมูลวันนี้รู้สึกผิดปกติอยู่นะ

กู้หวูเข้าใจดี ว่าที่เกิดสถานการณ์เช่นนี้ ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับลูกพี่ของตัวเองโดยตรง

บางคนไม่ขยับเลย เพราะต้องการดูความเคลื่อนไหวของลูกพี่เขา

ถ้าหากลูกพี่เขาไม่ประมูล สิ่งของชิ้นนี้จะไม่ถูกปล่อยผ่านไปเฉย ๆ เหรอ?

“ประมูลต่อ” แววตาของคุณชายสามเย่เป็นประกายเล็กน้อย : “ทำตามแผนการครั้งที่แล้ว”

สิ่งของชิ้นนี้เริ่มต้นด้วยราคาแปดสิบล้านพอดี เสนอราคาแต่ละครั้งเพิ่มเงินห้าล้าน แผนการรอบก่อนถูกคนจากห้องหมายเลข 11 ทำลายเสียแล้ว ครั้งนี้ก็ไม่มีคนประมูลอีก เขาจึงสามารถทำตามแผนที่วางไว้ครั้งก่อนได้

“ครับ เข้าใจแล้ว” กู้หวูได้รับคำสั่งจากลูกพี่ของตัวเองก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที พูดตามตรงเมื่อกี้นี้จู่ ๆ ก็ถูกคนจากห้องหมายเลข 11 แย่งไป เขารู้สึกอัดอั้นใจไม่ได้ระบายออกมา รู้สึกอึดอัดมาก

กู้หวูเริ่มกดกระดิ่งก่อน

ครั้งนี้คนจากห้องหมายเลข 10 ไม่ได้กดกระดิ่งตาม เหมือนกำลังรอดูความเคลื่อนไหวจากห้องหมายเลข 11 แต่เมื่อกี้นี้ฉู่หลิงเอ๋อมือลื่นไปจริง ๆ คราวนี้เธอไม่มีทางมือลื่นอีกเด็ดขาด โดยเฉพาะหลังจากที่ได้ฟังแผนการของถังจื่อโม่ ต่อให้ตีเธอจนตายเธอก็ไม่กล้าแย่งของกับคุณชายสามเย่อีกแล้ว

แน่นอนว่าถ้าหากถังจื่อโม่ต้องการจะแย่งประมูล หากเธอสามารถขัดขวางได้เธอก็จะขัดขวาง ถ้าหากขวางไว้ไม่ได้งั้นก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วจริง ๆ

เห็นสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว เธอคาดว่าถึงเวลาคงจะขัดขวางถังจื่อโม่เอาไว้ไม่ได้ ฉะนั้นการปะทะกันระหว่างพ่อลูกคงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ