บทที่1040 เจ้าหญิงตัวจริงPKเจ้าหญิงตัวปลอม（4）

ขอแค่หัวหน้ายอมรับตัวตนของเฉิงโหรวโหรวต่อคนภายนอก เรื่องนี้ก็จะจัดการได้ง่าย ตอนนี้เธอคิดหาวิธีที่ดีเยี่ยมได้แล้ว

“คุณช่วยฉันได้จริงๆเหรอ ? คุณทำให้พวกเขาทุกคนเชื่อฟังฉันได้จริงๆเหรอ ? ”ดวงตาของเฉิงโหรวโหรวเต็มไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า หลายวันมานี้เธอใช้ชีวิตอย่างที่เธอไม่แม้แต่จะเคยฝันมันมาก่อน ตอนนี้อะไรที่เธอต้องการล้วนก็ได้มันมาทั้งนั้น

แต่จิตใจคนเรานั้นมักโลภมาก และไม่รู้จักพอ บางครั้งการที่ใครสักคนยิ่งได้รับ เธอก็ยิ่งที่จะคาดหวังมันมากขึ้น ความโลภมากของคนนั้นไม่มีวันพอ

เฉิงโหรวโหรวในตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น เธอใช้ชีวิตที่หรูหรา แต่ตอนนี้ก็คาดหวังกับอำนาจที่สูงสุด

อำนาจที่เรียกลมเรียกฝนได้ เธอรู้ถึงอำนาจที่มีขององค์กรโกสต์ซิตี้ว่าทำให้เธอสามารถเรียกลมเรียกฝนได้

“แน่นอน”ไป๋หยิงเห็นท่าทีของเฉิงโหรวโหรว ก็ยิ้มเยาะในใจ แต่ปฏิกิริยาท่าทางของเฉิงโหรวโหรวนั้นทำให้เธอพอใจเป็นอย่างมาก

เธอกลัวว่าเฉิงโหรวโหรวจะไม่มีแรงปรารถนา ไม่มีความทะเยอทะยาน ขอแค่เฉิงโหรวโหรวมีแรงปรารถนา เธอก็จะสามารถควบคุม เฉิงโหรวโหรวได้ง่ายขึ้น

“ตอนนี้องค์กรโกสต์ซิตี้ได้ยอมรับตัวตนของคุณกับคนภายนอกแล้ว ตอนนี้คุณคือเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ คนที่มีฐานะมีตำแหน่งในองค์กรโกสต์ซิตี้ยังไม่พอใจในตัวคุณ ขอแค่คุณสร้างความมั่นใจให้พวกเขาได้เห็น แสดงความกล้าหาญของคุณออกมา พวกเขาก็จะเชื่อฟังคุณเอง” ไป๋หยิงรู้ดีว่ากฎระเบียบขององค์กรโกสต์ซิตี้นั้นเข้มงวดมาก อันที่จริงแล้วฐานะของเฉิงโหรวโหรวเปิดเผยแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าที่จะขัดคำสั่งของเฉิงโหรวโหรว

เพียงแต่ในองค์กรโกสต์ซิตี้ สถานะเป็นสิ่งสำคัญ และความสามารถก็ยิ่งสำคัญกว่า สถานะเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ แต่ความสามารถนั้นเป็นสิ่งที่ต่างก็ต้องยอมศิโรราบแต่โดยดี

“แล้วฉันต้องทำยังไง?”ดวงตาของเฉิงโหรวโหรวไหววูบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง และมีความหวัง เห็นได้ชัดว่าเธอมีความสนใจในคำพูดของไป๋หยิง

“ตอนนี้มีโอกาสหนึ่ง”ไป๋หยิงมองไปที่เฉิงโหรวโหรว ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แต่ดวงตานั้นเต็มไปด้วยแผนการ

“โอกาสอะไร？” เฉิงโหรวโหรวไม่เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยแผนร้ายของไป๋หยิง หรือต่อให้เฉิงโหรวโหรวจะเห็น ก็คงจะไม่ได้สนใจมัน ตอนนี้เธอมีความต้องการมากมาย ขอแค่ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ เรื่องบางเรื่องเธอก็สามารถมองข้ามมันได้

“งานเลี้ยงบริษัทเว้ยคังกรุ้ป” ไป๋หยิงหรี่ตาลง น้ำเสียงทุ้มต่ำเล็กน้อย เธอรู้ว่างานเลี้ยงของบริษัทเว้ยคังกรุ้ปนั้นเวินลั่วฉิงต้องไปร่วมงานแน่ และเวินลั่วฉิงคงไม่ไปในฐานะคุณหนูใหญ่ถังแน่นอน

ไป๋หยิงคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดี แม้เธอจะรู้ว่าเวินลั่วฉิงกับคุณหนูใหญ่ถังนั้นเป็นคนเดียวกัน ถึงคนส่วนมากจะยังไม่มีใครรู้ รวมทั้งหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้ และหัวหน้าน้อยก็ยังไม่รู้ด้วยเช่นกัน

เธอรู้ว่าหัวหน้าและหัวหน้าน้อยขององค์กรโกสต์ซิตี้นั้นเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของคุณหนูใหญ่ถัง แต่พวกเขาไม่ได้ติดตามเวินลั่วฉิง เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเวินลั่วฉิงก็คือคุณหนูใหญ่ถัง

ตระกูลถังปกปิดทุกอย่างได้เป็นอย่างดี อะไรที่ตระกูลถังไม่ต้องการให้คนนอกรู้แม้แต่องค์กรโกสต์ซิตี้ก็ไม่อาจรู้

เพราะฉะนั้น จัดการกับเวินลั่วฉิงก็ง่ายกว่าจัดการคุณหนูใหญ่ถัง

อีกทั้งบริษัทเว้ยคังกรุ้ปก็อยู่เมืองจิ๋น ครั้งนี้ เวินลั่วฉิงก็ไปเมืองจิ๋นคนเดียว คนตระกูลถังไม่มีใครติดตามไปด้วย และหัวหน้าน้อยที่ไม่รู้สถานะที่แท้จริงของคุณหนูใหญ่ถังก็คงไม่ตามไปด้วย

นี่เป็นโอกาสที่ดีมากๆ

“คุณหมายถึงงานเลี้ยงของบริษัทเว้ยคังกรุ้ป ? ฉันรู้เรื่องงานเลี้ยงนี้ ฉันก็จะไปร่วมงานนี้ด้วย ได้ยินมาว่าบริษัทเว้ยคังกรุ้ปนั้นเป็นบริษัทที่ใหญ่มาก เทียบได้กับบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปเลย” เมื่อเฉิงโหรวโหรวได้ยินเรื่องงานเลี้ยง ดวงตาก็เป็นประกาย เธอรู้สึกชอบกับการที่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้มาก

ชอบความรู้สึกที่ถูกผู้คนจ้องมอง ！！

“งานเลี้ยงของบริษัทเว้ยคังกรุ้ปครั้งนี้คุณหนูใหญ่ถังก็ไปร่วมด้วย ”ริมฝีปากของไป๋หยิงยิ้มเยาะ เป็นยิ้มที่เห็นแล้วต้องขนพองสยองเกล้า

“คุณหนูใหญ่ถังก็จะไปงานเลี้ยงด้วย？”สีหน้าของเฉิงโหรวโหรวเคร่งเครียดขึ้นมาทันที：“หล่อนไปทำอะไร? ตระกูลถังก็จะไปร่วมงานเลี้ยงด้วย？”

เฉิงโหรวโหรวคิดไปถึงเรื่องที่เคยได้ยินมาเกี่ยวกับคุณหนูใหญ่ถัง และได้ยินมาว่าคุณหนูใหญ่ถังนั้นเก่งกาจมาก อีกทั้งยังหน้าตาสะสวยอีกด้วย

！！

！