บทที่1043 ข่มเหงเศษเดน ตบหน้าฉาด เสพติด （1）

เพียงแต่ เมื่อเวินลั่วฉิงมาถึงด้านนอกโรงแรม กลับถูกคนขวางเอาไว้ เวินลั่วฉิงมองไปทางคนที่ขวางเธอ มุมปากก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อย ดูแล้ววันนี้น่าจะมีคนสร้างเรื่องอะไรมากมาย พลางรอเธอมาอยู่

ผู้หญิงสองคนที่ขวางเธอเอาไว้ เธอไม่รู้จักทั้งสองคนนั้นเลย ทางเมืองจิ๋นนั้นเธอเองก็ไม่ได้รู้จักใครมากมาย

ในเมื่อเธอไม่รู้จักสองคนนี้ ถ้าอย่างนั้นความเป็นไปได้ที่ทั้งสองคนจะรู้จักเธอก็ไม่มากเหมือนกัน ถึงจะรู้จักแต่ก็น่าจะรู้จักจากข่าวลือต่างๆ มากกว่า

เวินลั่วฉิงรู้ ว่าหลังจากที่คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ทะเลาะกัน ถึงหลังจากนั้นจะเปิดโปงว่าคุณปู่เย่ไม่ได้บาดเจ็บจริงๆ แต่ว่าบนอินเทอร์เน็ตก็ยังมีความเห็นไม่ดีต่อเธอมาตลอด

แน่นอน ว่าเวินลั่วฉิงเองก็รู้ ว่าบนงานสังสรรค์มากมายนั้น เธอกลายเป็นขี้ปากชาวบ้านไปแล้ว โดยเฉพาะตอนที่คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่อยู่ในงานสังสรรค์ด้วย

แต่ว่า ที่นี่คือเมืองจิ๋น เป็นงานสร้างสรรค์ของเว้ยคัง คนที่ไม่รู้จักทั้งสองคนนี้จะกล้ามาขวางเธองั้นเหรอ？

จะบอกว่าไม่มีใครชี้นำมาก่อนหรือไง？

กลัวว่าจะไม่มีใครเชื่อ

เวินลั่วฉิงหยุดเดิน พลางมองไปที่หญิงสองคน หญิงสองคนนั้นเย่อหยิ่งจนเคยชิน น่าจะมีตัวตนในสังคมไทย จะพูดให้ถูกคือเบื้องหลังของครอบครัวของพวกเธอน่าจะมีตัวตนไม่น้อยเลย

ผู้หญิงทั้งสองคนเองก็ไม่เหมือนคนที่ไม่มีสมองเลย ดังนั้น พวกเธอน่าจะยินยอมที่จะถูกใช้ หรือบางทีอาจจะทำเพื่อใครบางคนก็ได้

เมื่อเป็นแบบนี้ คนที่ใช้พวกเธอน่าจะไม่ง่ายเลย

เวินลั่วฉิงแอบหัวเราะในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร

ฉู่หลิงเอ๋อมากับเวินลั่วฉิง ฉู่หลิงเอ๋อเห็นคนที่จะมาขวางเวินลั่วฉิง เลยอึ้งไปก่อน จากนั้นก็ยิ้มขึ้นมา

มีคนกล้ามาขวางฉิงฉิงอย่างไม่กลัวตายเลยงั้นเหรอ？อีกอย่างยังมาอยู่ในงานเลี้ยงของเว้ยคังอีกด้วย？

จะรนหาที่ตายก็รีบร้อนเกินไปนี่หน่า

แต่ฉู่หลิงเอ๋อชอบดูความสนุกสนานท้าทายมากที่สุด เรื่องแบบนี้ ฉิงฉิงของเธอหลับตาลงก็สามารถแก้ปัญหาได้แล้ว โดยที่เธอไม่ต้องลงมือเอง ดังนั้นเธอเลยมาดูความสนุกสนานก็พอ

ไป๋หยูหนิงที่ตามมาข้างหลังเลิกคิ้วขึ้น แต่ก็ไม่ได้ขึ้นมาทำอะไร ดูเป็นท่าทีที่รอดูความสนุกอย่างเห็นได้ชัด

คุณฟู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ไป๋หยูหนิงนั้นทำเหมือนไม่เห็นเรื่องอื่นๆ เลย เพราะในสายตาเขามีเพียงไป๋หยูหนิง

“คนนี้คือใครเหรอ หน้าตาแบบนี้ก็อย่าออกมาให้ใครตกใจสิ？คุณออกมาแบบนี้ เด็กคงตกใจจนร้องไห้ คนขี้ขลาดคงฝันร้ายเลยล่ะ” ผู้หญิงสองคนที่ขวางเวินลั่วฉิงเริ่ม ‘แสดง’ กับพวกเธอ

ทั้งสองคนเห็นคนที่มากับเวินลั่วฉิงกำลังดูความสนุกอยู่ บนใบหน้าก็มีความเสียดสีไม่น้อย ขนาดคนที่มากับเวินลั่วฉิงยังไม่ช่วยเวินลั่วฉิงเลย เพราะงั้นน่าจะมีคนอื่นมาช่วยเวินลั่วฉิง

ดังนั้น ถ้าต้องมาต่อกรกับหญิงที่โง่และน่าเกลียดแบบนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไร

“ทำไม？คุณไม่รู้จักเธอเหรอ？เธอดังมากนะ คุณหนูใหญ่เวินของบริษัทเวินซื่อของกรุ้ปเมือง Aน่ะ มีชื่อมากเลยล่ะสิ” คุณเจ้าอธิบายด้วยรอยยิ้ม แต่ว่าคำพูดนั้นมีท่าทีเสียดสีอย่างเห็นได้ชัด