บทที่120 แรงกระตุ้นนี้มีมากเกินไป (2)

บทที่120 แรงกระตุ้นนี้มีมากเกินไป (2)

หากปลายสายนี้ไม่ใช่ผู้ชายคนที่เขาเจอวันนั้น คำพูดเขานั้นก็กระตุ้นเขานิดหน่อย ให้เขาหึงๆบ้าง และร้อนรนบ้าง

ไม่แน่อาจมีเรื่องที่คาดคิดเกิดขึ้นก็ได้ แล้วที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพื่อความสุขของฉิงฉิงของเขานั้นเอง

จุดประสงค์เดียวของเขาคือต้องการให้ฉิงฉิงของเขาเจอผู้ชายที่พึ่งพาได้ แล้วรีบแต่งงานซะ

แต่คุณปู่เวินคิดไม่ถึงว่า ขณะนี้คนในปลายสายนั้นได้เป็นหลานเขยเขาไปแล้ว

เพราะฉะนั้น สิ่งที่คุณปู่เวินพูดในตอนนี้นั้นได้กระตุ้นไปอย่างแรง

"คุณปู่ คิดมากไปแล้ว ......"เวินลั่วฉิงนึกถึงตอนที่เรียนมหาลัยประเทศMนั้นปกติเธอไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหนเลย เหตุการณ์ที่คุณปู่พูดมานั้น หนึ่งเดียวที่เป็นไปได้อาจเพราะเห็นเธอกับมู่หรงดัวหยาง

เธอกับมู่หรงดัวหยางนั้นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด คุณปู่คิดมาไปแล้วจริงๆ

"เธอกล้าพูดไหมล่ะว่าผู้ชายโทรมานั้นไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับเธอเลย" ทว่า จู่ๆคุณปู่เวินก็ขัดจังหวะในการพูดของเธอ แล้วถามคำถามที่โคตรตรงออกมา

เห็นได้ชัด ว่าคำถามของคุณปู่เวินนั้นเป็นการจงใจถาม

"ไม่......มี" อาจเป็นเพราะไม่มั่นใจเล็กน้อย ตอนเวินลั่วฉิงตอบนั้น เสียงถึงได้ติดขัดเล็กน้อย แต่นิดหน่อยเท่านั้นเอง อาจฟังไม่ออกมาก ติดขัดเล็กน้อยเท่านั้นแต่ไม่อาจกระทบความหมายของสองคำนี้ได้

ตอนเวินลั่วฉิงตอบคำถามนั้น ก็นำโทรศัพท์ในมือมาไว้ภายในกระเป๋า

มุมปากเย่ซือเฉินกระตุกขึ้นในทันที มุมปากที่กระตุกนั้นซ่อนความน่ากลัวประหลาดจนน่าขนพองสยองเกล้า

เธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ

ดี ดีมาก

"ไม่ได้เป็นอะไรกันสักนิดเดียวเลยเหรอ" คุณปู่เวินชะงักเล็กน้อย แล้วสำหรับคำพูดเธอนั้น เขาไม่เชื่อแน่นอน

เมื่อกี้ฉิงฉิงเธอนั้นยังไม่ได้ตัดสายทิ้ง และฉิงฉิงยังไม่รู้สึกตัว และผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้วางสายเช่นกัน ตอนฉิงฉิงนำโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋านั้น เขาเห็นได้ชัดเลยว่าในสายยังอยู่

เพราะฉะนั้น ผู้ชายคนนั้นก็ได้ฟังที่พวกเขาพูดทั้งหมด แค่นี้ก็บอกได้ชัดว่าผู้ชายคนนั้นสนใจ......

เพียงแค่สนใจ แผนกระตุ้นของเขานั้นถึงจะได้ผล

"ใช่ค่ะ" ครั้งนี้เวินลั่วฉิงดูไม่ลังเลใดๆ แล้วตอบยังรวดเร็ว กลัวว่าคุณปู่จะสงสัย แล้วจะถามไปเลยอีก ครั้งนี้เวินลั่วฉินตอบอย่างแนวแน่ เสียงดังฟังชัดขึ้นเป็นอย่างมาก

สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเย่ซือเฉินนั้นจะให้คุณปู่รู้ไม่ได้เด็ดขาด หากคุณปู่รู้เข้าว่าเธอกัยเย่ซือเฉินแต่งงานกันแล้ว เธอไม่กล้ารับประกันเลยว่าคุณปู่จะทำเรื่องบ้าบออะไรขึ้นมาอีก

เธอกับเย่ซือเฉินแต่งงานเพราะมีข้อตกลงกัน ถ้าหากคุณปู่บังคับให้เขาแต่งงานกับเธอจริง คงเป็นเรื่องที่น่าอายมากๆแน่

ถึงแม้ตอนนี้เวินลั่วฉิวจะนำโทรศัพท์มาไว้ที่กระเป๋าแล้ว แต่เพราะเวินลั่วฉิงพูดเสียงด้วยระดับเสียงที่ดังขึ้น ปลายสายอย่างคุณชายสามเย่ก็ย่อมจะได้ยินด้วย

คุณชายสามเย่กระตุกมุมปากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดว่าเยือกเย็นแค่ไหน ไม่มีอะไรกันเลยแค่น้อยเหรอ

ดี เธอช่างดีเสียจริง

"เอาล่ะ ไม่มีก็ไม่มี คุณปู่หาดีๆให้เอง "คุณปู่เวินเห็นท่าทางเวินลั่วฉิงแล้ว รู้ได้เลยว่าถามไปก็เท่านั้น คุณปู่เวินพูดคำนี้นั้นก็ตั้งใจเพิ่มเสียงให้ดังขึ้นเหมือนกัน เพื่อให้ใครบางคนที่อยู่ในปลายสายนั้นได้ยิน

เมื่อได้ยินที่คุณปู่เวินพูดนั้น แววตาเย่ซือเฉินนั่นได้เปลี่ยนเป็นขุ่นถึงขีดสุด

"คุณปู่ หนูยังมีเรื่องต้องทำอีก ไปก่อนนะคะ"เวินลั่วฉิงไม่อยากพูดต่อถึงหัวข้อนี้อีก และเธอก็กังวลว่าเย่ซือเฉินจะมารับเธอ เพราะแบบนี้เวินลั่วผฉิงถึงได้อยากรีบไปนัก

"ฉิงฉิง เธอจะรีบไปไหนกัน แล้วตอนดึกจะกลับมาอีกไหม"คุณปู่เวินมองดูเธอที่รีบจากออกไปนั้น เขาก็เดาได้เลยว่าต้องเกี่ยวข้องกับผู้ชายคนที่โทรมา

เพราะเหตุนี้ ใบหน้าของคุณปู่เวินตอนนี้นั้นได้แสดงออกถึงความดีอกดีใจขึ้นเล็กน้อย