บทที่177 คุณชายสามเย่ ภรรยาของคุณจะไปดูตัว(3)

คุณผู้หญิงจะดูตัว นี่เป็นเรื่องใหญ่ค้ำฟ้าเชียวนะ!!

ตอนที่เลขาหลิวรายงานข่าวนี้นั้น เขารู้สึกใจสั่นไปหมด ไม่คิดว่าคุณปู่เวินจะจัดงานเลี้ยงดูตัวให้กับคุณผู้หญิงขึ้นมา?

นี่จะมีคนตายหรือเปล่ากัน?

“คุณว่าอะไรนะ?” เย่ซือเฉินรีบเงยหน้าขึ้นมา แล้วมองไปยังเลขาหลิว เวลานี้คุณชายสามเย่อาจจะยังได้ยินไม่ชัดเจน หรือบางทีอาจจะคิดว่าตัวเองได้ยินผิด ดังนั้นสีหน้าท่าทางของเขานั้นยังนับว่าเป็นปกติ

“ได้ยินมาว่า คุณปู่เวินจะจัดงานเลี้ยงงานหนึ่งขึ้นมาครับ เดิมทีก็เพื่อจะเป็นการจัดเพื่อเรื่องของตัวเขาเอง แต่คุณปู่เวินกลับเชิญชายหนุ่มที่มีความสามารถมากด้วยไม่น้อยเลยครับ เหมือนกับว่าจะเป็นการจัดงานเลี้ยงดูตัวขึ้นมาเลยครับ” เลขาหลิวแอบสูดหายใจเข้า ครั้งนี้เขาพูดอ้อมค้อมอยู่บ้าง

แต่ครั้งนี้คุณชายสามเย่ได้ยินอย่างชัดเจนแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเย็นเยือกขึ้นมาทันใด มุมปากขยับเล็กน้อย คำพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆจนทำให้รู้สึกตกใจนั้นดังขึ้น : “งานเลี้ยงดูตัว?”

“ใช่ครับ งานเลี้ยงจัดขึ้นวันพรุ่งนี้ครับ” เลขาหลิวจำใจตอบกลับไปอีกครั้ง

“งานเลี้ยงจัดวันพรุ่งนี้ ตอนนี้คุณถึงจะมาบอกผมเนี่ยนะ?” สีหน้าท่าทางของเย่ซือเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาเย็นๆเหลือบไปมองยังเลขาหลิว หลังจากนั้นจึงรีบลุกขึ้น แล้วพุ่งตรงออกไปด้านนอกทันที

“ผมเองก็เพิ่งจะได้รับข่าวมาเมื่อครู่นี้เองครับ” เลขาหลิวรู้สึกได้รับความไม่เป็นธรรม ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องอธิบายให้ชัดเจน

เลขาหลิวรู้ว่าท่านประธานของตัวเองเอาใจใส่เรื่องของคุณผู้หญิงอยู่แล้ว ตอนนี้คุณผู้หญิงจะต้องไปดูตัว ท่านประธานจะต้องรีบกลับไปอย่างแน่นอน ดังนั้นเลขาหลิวจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับการกระทำของท่านประธาน จึงรีบตามเขาไป

“เชิญใครไปบ้าง?” ตอนนี้สีหน้าของคุณชายสามเย่นั้นดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก น้ำเสียงนั้นทำให้คนฟังรู้สึกเยือกเย็นจนสั่นเทา

“เยอะเลยครับ ชายหนุ่มเก่งๆที่มีความสามารถและยังไม่แต่งงานในเมืองAถูกเชิญหมดเลยครับ” เลขาหลิวแอบสูดหายใจเข้า คิดแล้วนั้นจึงเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกครั้ง : “คุณชายห้าฉิงก็ถูกเชิญไปด้วยครับ”

คุณชายสามเย่มองไปยังเลขาหลิวในทันที ดวงตานั้นดูมีความซับซ้อน

ฉิงถิงก็ถูกเชิญด้วยอย่างนั้นหรือ? ทำไมถึงไม่มีเขา? เขาไม่เก่งพออย่างนั้นหรือ?

ไม่ใช่ว่าคุณปู่เวินเป็นคนเชิญเองหรอกใช่ไหม?

“คุณปู่เวินกับคุณท่านฉิงเป็นเพื่อนกันมานานครับ ดังนั้นครั้งนี้คุณชายห้าฉิงถูกเชิญด้วยก็คงเป็นเรื่องของเหตุผลและน้ำใจด้วยครับ” เลขาหลิวเป็นคนที่มีไหวพริบดี เพียงแค่ไม่นานก็เข้าใจความหมายนี้ในแววตาของท่านประธานของเขาได้

เขารู้ว่าว่าท่านประธานกำลังหึงคุณชายห้าฉิงอยู่!

เพียงแต่ ท่านประธานเองก็ไม่ได้คิดว่า เรื่องการแต่งงานของเขากับคุณเวินนั้นตระกูลเวินไม่รู้เรื่องนี้ ในสถานการณ์ปกติ สำหรับตระกูลเวินแล้วตระกูลเย่นั้นช่างสูงส่งยิ่งนัก งานเลี้ยงแบบนี้ตระกูลเวินจะกล้าเชิญตระกูลเย่ได้อย่างไรกัน

ถึงแม้ว่าตอนนี้บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปจะลงทุนกับบริษัทเวินซื่อกรุ้ปแต่งานเลี้ยงดูตัวที่ชัดเจนขนาดนี้คุณปู่เวินก็คงจะไม่เชิญท่านประธานอยู่แล้ว

เย่ซือเฉินขมวดคิ้วขึ้น แล้วจู่ๆก็หยุดเดิน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ท่านประธานจะกลับไปไหมครับ?” ดวงตาของเลขาหลิวนั้นมองมา พลางเอ่ยถามขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ถึงแม้ว่าเขาจะเดาได้ว่าท่านประธานจะกลับไป แต่เพื่อความชัวร์ ก็ควรจะถามให้ชัดเจนจะดีกว่า

“คุณว่าอย่างไรล่ะ?” สายตาที่เย็นชาของเย่ซือเฉินมองตรงมา ความเยือกเย็นกัดเซาะเข้าไปถึงกระดูก

งานเลี้ยงดูตัวของภรรยาเขา เขาจะไม่ไปอย่างนั้นหรือ?

แน่นอนว่าเขาจะต้องไปสิ อีกทั้ง.....

วันรุ่งขึ้น ณ โรงแรมเชิ่งชื่อ

สำหรับงานเลี้ยงแบบนี้ เวินลั่วฉิงไม่ได้รู้สึกสนใจอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ถือเป็นของขวัญให้กับคุณปู่ เธอจึงต้องมาอยู่แล้ว

เรื่องราวทุกอย่างล้วนแต่เป็นคุณปู่เวินเป็นคนจัดการทั้งสิ้น เวินลั่วฉิงนั้นไม่ได้รู้สึกเป็นกังวลอะไรเลย อีกทั้งยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอยังไม่รู้ คุณปู่เวินเชิญใครมาบ้างนั้นเธอก็ไม่รู้เลยเช่นกัน

ความคิดเห็น