บทที่225 ความลับของเทพธิดาเวินถูกเปิดเผยจนหมด (3)

"ใช่ค่ะ ใช่"ซุนหยุนหยุนกินปูนร้อนท้อง จึงเห็นได้ชัดว่ากำลังตื่นเต้นเพราะกังวล แต่ก็ยังฝืนพยักหน้า

ยังไงคำพูดเมื่อกี้ก็พูดออกมาแล้ว จะเรียกเก็บกลับมาก็ไม่ทันแล้ว

"คุณมาบริษัทนานแค่ไหนแล้ว"จู่ๆเลขาหลิวก็ถามขึ้นมา คำพูดนี้ฟังดูทะแม่งไม่ชอบมาพากล

"ปีกว่าแล้วค่ะ"ซุนหยุนหยุนตะลึง แค่ก็ยังตอบไปตามจริง

"ปีกว่าแล้วเหรอ งั้นก็ต้องเข้าใจกฎระเบียบของบริษัทเป็นอย่างดีสิ"เลขาหลิวตามถามต่อ

"อือ รู้ดีค่ะ"ครั้งนี้ ซุนหยุนหยุนพยักหน้าซ้ำๆ

"งั้นกฎข้อไหนที่บริษัทกำหนดไว้ ว่าพนักงานใหม่ทำงานวันแรกสามารถยุ่งเกี่ยวกับเอกสารสำคัญของบริษัทได้งั้นเหรอ"คำพูดของเลขาหลิวเว้นหยุด มุมปากยิ้มอย่างเย็นชา "บริษัทกำหนดไว้ว่าพนักงานเข้ามาสองปีขึ้นไป ถึงจะยุ่งเกี่ยวกับเอกสารสำคัญของบริษัทได้ กลัวว่าคุณก็ไม่มีสิทธิ์แบบนี้เช่นกัน"

ซุนหยุนหยุนนิ่งอึ้ง เมื่อเข้าใจความหมายของเลขาหลิว จะสำนึกผิดก็สายไปซะแล้ว

หัวหน้าซุนได้ยินคำพูดของเลขาหลิว สีหน้าก็ซีดขึ้นมาทันที

ซุนหยุนหยุนคือหลานสาวของเธอ ตอนแรกเธอพยายามอย่างหนักถึงจะเอาซุนหยุนหยุนเข้ามาในบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปได้ ปกติเรื่องอะไรเธอก็จะลำเอียงเข้าข้างซุนหยุนหยุน

ทีแรกก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องมันบานปลายไปสักขนาดนี้

เรื่องผิดพลาดในการทำงานยังสามารถแก้ไขได้

แต่เรื่องทำผิดกฎระเบียบของบริษัทนั้น ในบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปนั้นตายสถานเดียว

ซุนหยุนหยุนนั้นโง่จริงๆ ถึงได้ทำพลาดเรื่องง่ายๆแค่นี้

หากตั้งแต่แรกซุนหยุนหยุนก็ยอมรับผิดว่าเป็นความผิดพลาดของตัวเอง ก็อาจได้ลงโทษนิดหน่อย แต่อย่างน้อยก็ยังสามารถอยู่ต่อที่บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปได้ แต่ตอนนี้......

เมื่อรู้ว่าซุนหยุนหยุนไม่สามารถช่วยได้แล้ว หัวหน้าซุนจึงต้องหาวิธีให้ตัวเองรอด ดังนั้นตอนนี้เธอจึงไม่กล้าพูดอะไรทั้งนั้น

"ใครเป็นคนเอาเอกสารโปรเจกต์หมิงหยวนให้เธอครับ"สายตาเลขาหลิวมองสแกนไปทั่ว น้ำเสียงฟังได้ชัดเจนว่ารุนแรงมากยิ่งขึ้น

"คือความพลาดผิดของฉันเองค่ะ ตอนนั้นซุนหยุนหยุนอยู่ที่ห้องทำงานฉันพอดี งานโปรเจคโปรเจกต์หมิงหยวนไม่ได้ใหญ่อะไรมาก และไม่จำเป็นต้องปิดเป็นความลับด้วย ฉันเลยให้เธอช่วยเอาออกไปให้หลิวหมิงหยาง ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้เกิดเลยค่ะ"

หัวหน้าซุนพูดราวกับเป็นเรื่องจริงโดยไม่มีพิรุธ เลยสักนิด

ที่จริงแล้ว เดิมทีเธอส่งงานโปรเจคโปรเจกต์หมิงหยวนให้ซุนหยุนหยุนโดยเฉพาะ ให้้ซุนหยุนหยุนไปติดตามผล โปรเจกต์หมิงหยวนแม้จะไม่ใช้โปรเจคใหญ่อะไร แต่ต่อจากนี้ยังมีการร่วมงานที่มั่นคง เพียงซุนหยุนหยุนติดตามผล จากนั้นงานธุรกิจของโปรเจกต์หมิงหยวนก็จะกลายเป็นของซุนหยุนหยุน"

แต่ว่าเธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

"สิ่งที่หัวหน้าซุนทำผิดให้ลงโทษไปตามกฎของบริษัท"เลขาหลิวสีหน้าเคร่งขรึม เมื่อสรุปผล

จากนั้นก็ชี้ซุนหยุนหยุนด้วยท่าทีสบายๆ"ไล่เธอออกไปเลยแล้วกันครับ"

ซุนหยุนหยุนตกใจสีหน้าถึงกับถอดสี เธอกว่าจะเข้าบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปได้นั่นไม่ง่ายเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกไล่ออกแบบนี้

เลขาหลิวจัดการเสร็จ ก็มองไปทางท่านประธานของตัวเอง หวังว่าจะได้รับคำชมจะทำทานของตัวเอง

แต่เขากลับเห็นสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่งของท่านประธานตัวเอง เลขาหลิวคิดว่าท่านประธานไม่พอใจที่เขาจัดการเรื่องเร็วเกินไป

เขาจะกันเร็วเกินไป ท่านประธานก็จะไม่มีเวลาอยู่ที่นี่ได้นาน เมื่อกี้ทำไมเขาถึงลืมเรื่องสำคัญแบบนี้นะ

แน่นอน เย่ซือเฉินไม่ได้พูดอะไร เขามองเวินลั่วฉิงแป๊บหนึ่ง จากนั้นก็เดินจากไปเลย

หลังท่านประธานกับเลขาหลิวเอาไปแล้ว แผนกธุรกิจก็แบ่งเอามาเป็นสองฝ่าย

ฝ่ายแรกคือคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเวินลั่วฉิงเลขาหลิวไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน จึงคิดอยากประจบเวินลั่วเวินสุดฤทธิ์

ยังไงซะเลขาหลิวก็เป็นคนสนิทขั้นกายของท่านประธาน

ความคิดเห็น