บทที่230 ความสามารถที่แสดงออกมาของเทพธิดาเวิน ทำทุกคนตะลึงตาค้าง (2)

"ประธานหลี่ไม่เซ็นสัญญาก่อนเหรอคะ" เวินลั่วฉิงยักคิ้วเล็กน้อย มองไปทางสัญญาบนโต๊ะแล้วแวบหนึ่ง แม่คืนนี้ที่หลิวฉินทำไปทั้งหมดเพื่อที่จะทำร้ายเธอ แต่สัญญาหลิวฉินก็ยังเอาออกมาด้วย

ในเมื่อสัญญาณเอามาด้วย ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เซ็นแล้วสิ "สัญญา สัญญาอะไร"เสี่ยวชีที่ตอนนี้กำลังดูความสนุกอย่างตื่นเต้น เมื่อได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงก็ชะงักไป

ทุกคนต่างก็สงสัยไม่เข้าใจเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าระหว่างเวินลั่วฉิงกับประธานหลี่จะสามารถมีสัญญากันได้ยังไง

"สัญญาของทางบริษัท ตอนนี้เธอไปทำงานที่บริษัทแล้ว"มันยากนักที่คนกลัวพิกุลจะร่วงออกจากปากอย่างเย่ซือเฉินจะพูดไขข้อสงสัยให้กับทุกคน

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าการไปทำงานวันแรกของเธอ จะทำให้เขามีการได้ค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ขนาดนี้

"พี่สาม พี่ให้พี่สะใภ้สามไปทำงานที่บริษัทเหรอ"จี้หซีอดร้องออกมาด้วยความประหลาดใจไม่ได้"ทำไมผมไม่รู้เลย"

วันนี้เขาก็อยู่ที่บริษัทด้วย พี่สะใภ้สามไปทำงานวันนี้ที่บริษัทเหรอ ทำไมเขาไม่รู้เลย

แน่นอน ในก่อนหน้านี้ แม้พวกเขาจะรู้ว่าเย่ซือเฉินแต่งงานกับเวินลั่วฉิงแล้ว แต่นอกจากถังหลินแล้ว พวกเขาไม่มีแม้แต่สักคนเลยที่ยอมรับเวินลั่วฉิงจริงๆ และไม่ได้ไปให้ความสนใจเวินลั่วฉิงเช่นกัน

ถ้าไม่งั้น ในวันนี้ที่บริษัทเกิดเรื่องขึ้นแบบนั้น จี้หซีจะไม่รู้ได้ยังไง

พูดถึงที่สุดก็เป็นเพียงแค่ก่อนหน้านี้เท่านั้น คนในระหว่างพวกเขานอกจากถังหลินแล้ว ไม่มีใครที่รู้สึกว่าเวินลั่วฉิงจะเหมาะสมคู่ควรกับเย่ซือเฉินเลย และไม่มีใครรู้สึกว่าการแต่งงานของพวกเขาจะสามารถอยู่รอดได้ยาวนาน แม้แต่งานแต่งของพวกเขาทั้งสองก็ไม่จัดขึ้นเลย

"เป็นพนักงานดีเด่นของแกเลยจริงๆ ในเวลาแบบนี้ยังจำเรื่องสัญญาได้อีก" ถังหลินจ้องมองเย่ซือเฉินด้วยแววตาแอบแฝงบางอย่างแวบหนึ่ง แล้วยิ้มสดใสแปลกไปจากเดิม

"แต่ว่าเรื่องมันยุ่งยากขนาดนี้แล้ว เธอยังคิดให้ประธานหลี่เซ็นสัญญาอีกเหรอ เธอมองโลกแง่ดีเกินไปหรือเปล่า"ในที่สุดคุณชายห้าฉิงก็ได้สติกลับมา ฟังที่ทุกคนแสดงความคิดเห็นออกมา สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะพูดเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

เขารู้สึกว่าเวินลั่วฉิงข่มขู่ประธานหลี่จนกลัวได้เสร็จก็น่าจะรู้จักรามือ อย่าให้มีปัญญาใหม่เกิดขึ้นเพิ่งมาอีกเลย

ส่วนปัญหาของสัญญาณนั้น ที่จริงแล้วไม่จำเป็นต้องให้เธอกลุ้มใจเลยสักนิด

"คำพูดนี้ฉันกลับเห็นด้วยนะ ประธานหลี่เพิ่งโดนพี่สะใภ้สามข่มขู่จนเสียขวัญมา แต่ตอนนี้พี่สะใภ้สามยังพูดเรื่องสัญญาอีก เห็นได้ชัดว่ามีการขอร้องประธานหลี่ สถานการณ์ก็จะเปลี่ยนแปลงไป กลัวว่ามันจะยิ่งทำให้ประธานหลี่พลิกสถานการณ์ได้ แล้วมันจะไม่เป็นผลดีต่อพี่สะใภ้สามแทน เวลานี้คุยเรื่องสัญญามันไม่เหมาะเลยสักนิด ประธานหลี่ดูก็รู้ว่าเป็นสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ผมรู้สึกว่าต่อจากนี้สัญญาไม่เพียงแต่จะเซ็นไม่ได้ กลัวเพียงว่ามันจะกลับกลายเป็นว่าพี่สะใภ้สาม......"จี้หซีที่ตอนนี้กลับเห็นด้วยกับคำพูดของคุณชายห้าฉิง คำพูดของเขาพูดแล้วครึ่งหนึ่งก็หยุดเว้นเอาไว้ แต่ความหมายนั้นกลับชัดเจนจนไม่สามารถชัดเจนไปมากกว่านี้แล้ว

จี้หซีเป็นผู้ควบคุมที่สำคัญในธุรกิจอื่นๆของเย่ซือเฉินมาตลอด ในตำแหน่งที่แต่งตั้งในบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปนั้นเป็นเพียงตำแหน่งปลอมๆเท่านั้น จึงไม่ค่อยรู้เรื่องราวในบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปสักเท่าไหร่ เพราะแบบนี้ถึงได้ไม่รู้จักประธานหลี่คนนี้

แต่ประธานหลี่ดูก็รู้เลยว่าเป็นคนประเภทเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว

"อย่าเพิ่งด่วนสรุป รอดูไปก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที"ถังหลินหัวเราะเบาๆออกมาอีกครั้ง ไม่พูดไม่ได้เลยว่าวันนี้ถังหลินพูดมากเป็นพิเศษ

แม้ถังหลินกับคุณชายห้าฉิงจะพูดออกไปแบบนั้น แต่พวกเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนต่อไปเวินลั่วฉิงจะทำยังไง

"ฉันกลับรู้สึกว่าอาจจะมีเซอร์ไพรส์ที่ใหญ่กว่านี้"ถังหลินยกมุมปากขึ้นเบาๆ เขารู้สึกว่าในเมื่อเวินลั่วฉิงพูดปัญหานี้ขึ้นมา ก็ต้องมีวิธีจัดการอย่างแน่นอน

เขารู้สึกว่าเธอจะไม่ทำเรื่องที่ไม่สามารถควบคุมได้

"ถังหลิน ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่านายเป็นคนพูดมากแบบนี้"เย่ซือเฉินจ้องมองถังหลิน ดวงตาทั้งสองข้างหรี่ลงเบาๆ เห็นได้ชัดว่ามีเยือกเย็นอยู่ในนั้น

"ฉันพิเศษแค่กับยัยฉิงฉิง"ถังหลินไม่สนใจเขาเลยสักนิด กลับยิ้มออกมาตามสบายอารมณ์มากยิ่งขึ้น

คนที่อยู่ในห้องเมื่อได้ยินคำพูดนี้ของถังหลินก็ต่างตกใจเป็นอย่างมาก อะไรที่เรียกว่าเขาพิเศษแค่กับยัยฉิงฉิงเท่านั้นกันแน่

ยัยฉิงฉิงเหรอ ขอถามหน่อยว่าคำเรียกนี้ได้มาแต่ไหนมา