บทที่285 แผนการอันแยบยลของคุณชายสามเย่ เพื่อเมียแล้วยอมสู้ตาย (1)

บทที่285 แผนการอันแยบยลของคุณชายสามเย่ เพื่อเมียแล้วยอมสู้ตาย (1)

แผนการอันแยบยลของคุณชายสามเย่ เพื่อเมียแล้วยอมสู้ตาย (1)

แต่ว่า เขากลับต้องรู้ขอบคุณเย่ซือเฉิน ขอบคุณที่เย่ซือเฉินออมมือให้

ในตอนนี้ เล้งหรงได้ข้อสรุปอย่างหนึ่ง เย่ซือเฉิน! เขาไม่ใช่คน!

ครั้งนี้ เขาไม่ยอมรับก็คงไม่ได้แล้ว

ถึงแม้ต่อหน้าเล้งหรงคุณชายสามเย่จะหยิ่งยโสโอหัง จองหองอวดดีแค่ไหน แต่ว่าคำพูดของเล้งหรงเมื่อกี้ กลับทำให้เขาเก็บมาใส่ใจเป็นอย่างมาก

นั่นเป็นเพราะตอนนั้นเขาเป็นคนบังคับให้เวินลั่วฉิงแต่งงานกับเขาจริงๆ ตอนนั้นยังเซ็นสัญญาที่สมควรตายนั่น

เย่ซือเฉินนึกถึงครั้งก่อนตอนที่เวินลั่วฉิงอยู่ที่หมิงเจ๋คำพูดเหล่านั้นที่เธอพูดกับ ‘รุ่นพี่’ ของเธอทางโทรศัพท์ ตอนนั้นเธอพูดว่า ครบกำหนดสัญญาหนึ่งปีเมื่อไหร่เธอก็จะจากไป

เย่ซือเฉินรู้สึกว่า ตอนนี้เขามีความจำเป็นต้องรีบจัดการกับสัญญาการแต่งงานฉบับนั้นโดยเร็วที่สุด

แต่ว่า เขารู้ ว่าเมียของเขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เมียของเขาฉลาดเกินไป ต่อหน้าเธอ แค่เขามีความคิดนี้ เธอก็จะสามารถรับรู้ได้

ดังนั้น ช่วงเวลาฉุกเฉิน เขาทำได้แค่ใช้วิธีการพิเศษเล็กน้อยเท่านั้น

แต่งกับ ‘คนที่ตื่นตัวและฉลาดมาก’ อย่างเมียของเขา และยังเป็นประเภทที่เดาใจคนออกแบบนี้ ‘คำพูดหวานๆ’ แบบนั้นของผู้ชายที่ปกติใช้กับผู้หญิงนั้นใช้ไม่ได้ผลใดๆกับเธอ

แม้แต่การหลอกล่ออย่างอ่อนโยนและการบีบบังคับอย่างแข็งกร้าวก็ใช้ไม่ได้ผลกับเธอ

ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีคนไม่น้อยที่ยังคิดถึงเมียของเขาอยู่ และคนที่คิดถึงเมียของเขานั้นแต่ละคนก็ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เล้งหรงถือว่าจัดการได้แล้ว แต่ว่ายังมีถังไป่เชียนคนหนึ่ง ยังมีถังหลินอีกคนหนึ่ง สองคนนี้ทำให้เขายิ่งต้องระวังตัวเอาไว้

ถังไป่เชียนกับถังหลินต่างก็รู้ดีว่าเขากับเวินลั่วฉิงแต่งงานกันแล้วยังไม่คิดจะยอมแพ้ แล้วยังจะมีถังจื่อโม่คนนั้นที่ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าเป็นคนหรือผี

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ใจของเธอยังไม่อยู่กับเขาเลย

เขาง่ายอย่างนั้นเหรอ? คิดว่าเขาแต่งเมียคนหนึ่งง่ายงั้นเหรอ? ดังนั้น เมียที่เขาแต่งกลับมาอย่างยากเย็น จะยอมให้เธอ ‘บินหนีไป’ ไม่ได้เด็ดขาด

ดังนั้น เขาจำเป็นจะต้องคิดหาแผนการที่แยบยล

ดวงตาของคุณชายสามเย่เป็นประกายขึ้นมา จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา จู่ๆเขาก็นึกถึงแผนการหนึ่งขึ้นมาแผนที่เขาคิดว่าเป็นแผนที่ดีเยี่ยมมาก

คุณชายสามเย่กลับบ้านพักตากอากาศด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด ความจริงเมื่อกี้จัดการเรื่องของเล้งหรงเสร็จแล้ว ตอนนี้เวลาก็สายมากแล้ว เขาก็ควรจะกลับได้แล้ว

“คุณผู้ชาย คุณกลับมาแล้วหรือค่ะ” คุณป้าหลิวก็ยังกลัวเขาอยู่ ดังนั้นพอเห็นเขาก็เลยรู้สึกอึดอัดอยู่บ้างเล็กน้อย

“อืม คุณผู้หญิงล่ะ?” เย่ซือเฉินถามอย่างไม่เป็นทางการ

“คุณผู้หญิงอยู่ชั้นบนค่ะ” คุณป้าหลิวตอบอย่างรวดเร็ว คุณชายสามเย่ถาม นางก็ไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว

เย่ซือเฉินยิ้มมุมปาก อยู่บ้านก็พอแล้ว ขอแค่เธออยู่บ้าน ต่อจากนี้ เขาก็จัดการอะไรๆได้ง่ายขึ้น

คืนนี้เขาจะต้องจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จให้ได้ ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้จะเป็นอาการป่วยที่ติดอยู่ในใจของเขาไปตลอดชีวิต

เย่ซือเฉินไม่ได้ขึ้นชั้นบนในทันที แต่เดินไปตรงหน้าตู้เก็บไวน์ หยิบไวน์แดงขึ้นมาขวดหนึ่ง ไม่ได้ใช้แก้วไวน์ ก็ดื่มไวน์จากขวดอย่างนั้นโดยตรง

คุณป้าหลิงตกตะลึงอึ้งไป นี่ นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน?

คุณผู้ชายเป็นอะไรไป? ทำไมพอกลับมาถึงบ้านก็ดื่มเหล้าเลย? และยังเป็นการดื่มแบบนี้?

ดื่มเหล้าแบบนี้ น่าจะเป็นเวลาที่อารมณ์ไม่ดีมากๆแล้วมั้ง?

คุณผู้ชายอารมณ์ไม่ดีเหรอ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เมื่อครู่ดูเหมือนคุณผู้ชายจะถามว่าคุณผู้หญิงอยู่บ้านหรือเปล่า? หรือว่าคุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงจะทะเลาะกัน?

คุณผู้ชายดื่มเหล้าแล้วจะไปทะเลาะคุณผู้หญิงหรือเปล่า?

คุณป้าหลิวยิ่งคิดก็รู้ว่าเป็นไปได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว

เย่ซือเฉินดื่มไวน์ทั้งขวดหมดลงอย่างรวดเร็ว เขาคิดดูแล้ว กลัวว่าจะไม่พอ เลยเอาออกมาอีกหนึ่งขวด