บทที่307 คุณชายสามเย่ เรายังร้ายกว่านี้อีกได้ไหม（3）

บทที่307 คุณชายสามเย่ เรายังร้ายกว่านี้อีกได้ไหม（3）

เย่ซือเฉินตกตะลึง และก็ยิ้มออกมา นั่นคือรอยยิ้มที่แท้จริงจากใจ และสำหรับตอนนี้ เธอตอบแบบนี้ ก็ทำให้เขาพอใจมากแล้ว

สิ่งที่เธอพูดฟังดูเหมือนดุเขา แต่ก็เพียงพอที่จะอธิบาย ว่าเธอไม่อยากให้เขาตาย ไม่อยากให้เขาเกิดอุบัติเหตุอะไร

“ผมแค่อยากร้ายกับคุณแบบนี้ ตลอดชีวิตนี้ ”เขากอดเธอกลับไปในอ้อมแขน พิงหูของเธอ กระซิบเบาๆ ตอนนี้ มีรอยยิ้มในน้ำเสียงของเขา รอยยิ้มที่น่าพอใจมาก

มีการบอกรักอย่างหนึ่งที่เรียกว่าการบอกรักของคุณชายสามเย่

แต่น่าเสียดาย ที่เวินลั่วฉิงไม่เข้าใจ อย่างน้อยก็ไม่เข้าใจตอนนี้

เวินลั่วฉิงเงิบ ดวงตาประกาย มีสิทธิ์อะไร ?ทำไมเขาถึงร้ายกับเธอตลอดชีวิต เธอมีความแค้นอะไรกับเขาหรือ?

เธอขุดหลุมฝังศพบรรพบุรุษของเขาในชาติที่แล้วหรือไง?

ฮึ เขาอยากทำร้ายเธอตลอดชีวิตนี้ ก็ต้องมีโอกาสนั้นก่อน

รอให้พวกเขาหย่ากันตามข้อตกลง เธอก็จะจากไปพร้อมกับลูกน้อยสองคน ห่างไกลจากเขา ถึงเวลา เขาจะทำร้ายใครก็ไปทำร้าย ยังไงก็ตามมาทำร้ายไม่ถึงเธออีก

ครั้งที่แล้ว เธอโดนเขาหลอก ถูกเขาบังคับจดทะเบียนสมรส เธอสัญญาว่าจะไม่มีครั้งต่อไปอีก

เวินลั่วฉิงห่อผ้าห่มไว้บนร่างกายของเธออีกครั้ง พร้อมที่จะไม่สนใจเขาอีก ตอนนี้เธอแค่อยากจะนอนหลับสบาย

เย่ซือเฉินไม่ได้ทำอะไรต่ออีก เพียงแต่มือที่กอดรอบเอวของเธอ ไม่เคยปล่อยเลย

ตอนแรก เวินลั่วฉิงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เธอพยายามขยับถอยสองสามครั้ง จากนั้นก็พบว่าเขายิ่งกอดแน่นขึ้น สุดท้าย เธอจึงเลือกที่จะยอมแพ้ เขาชอบที่จะกอดอยู่เคียงข้างก็กอดไป แค่เขาไม่ทำอะไรเกินเลยก็พอ

ในคืนนี้ เวินลั่วฉิงนอนหลับสบายมาก

ในคืนที่สอง โทรศัพท์ของเย่ซือเฉินที่วางอยู่ข้างเตียงก็สั่นสะเทือน เขาลืมตาขึ้น ลองมองไปที่เวินลั่วฉิง เห็นเวินลั่วฉิงยังไม่ตื่น เขารีบหยิบโทรศัพท์ และเขาอยากจะวางสายทันที แต่เมื่อเบอร์โทรศัพท์ คิดแล้ว ก็เลือกที่จะรับ

ตอนนี้ เขาไม่อยากได้บริษัทเย่แล้ว แล้วจะไม่เอาบริษัทเย่อีกต่อไป บริษัท ของเขาต้องได้รับการจัดการที่ดี ไม่อย่างนั้น เขาจะเอาอะไรเลี้ยงภรรยา?

“ประธาน คุณมาดีกว่า ทีแรกบริษัท มีหลายสิ่งหลายอย่างให้คุณจัดการอยู่แล้ว ตอนนี้รองประธานสีได้โอนหุ้นส่วนทั้งหมดของเขาแล้ว และรองประธานสีก็ไม่ปรากฏตัวซะที ถ้าคุณไม่มา ผมคงรับมือไม่ไหวแล้วล่ะ”เลขาหลี่ร้อนใจจนจะร้องไห้แล้ว สถานการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นี่ยังใช่ประธานบ้านเขามั้ยเนี่ย?

“อืม ผมรู้แล้ว ”เย่ซือเฉินตอบด้วยเสียงต่ำ เพื่อเลี้ยงภรรยา เขาต้องทำงานดีๆถึงจะได้

ดังนั้น เขาตัดสินใจที่จะจัดการเรื่องของบริษัท แต่ว่า เขาตัดสินใจพาเธอไปกับเขาด้วย กลัวเมื่อเขาไม่อยู่ เธอจะไปแอบทำอะไร

ข้อตกลงใหม่ลงนามด้วยปากกาพิเศษที่เขาเตรียมไว้ และตัวหนังสือเหล่านั้นต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจะหายไป ดังนั้นเขาต้องมั่นใจว่าจะไม่เกิดอุบัติเหตุอะไรภายในเดือนนี้

คุณชายสามเย่รู้สึกว่า วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือให้เธออยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลา ตราบเท่าที่เธอยังคงอยู่ในสายตาของเขา เธอก็จะไม่มีโอกาสทำเรื่องอย่างอื่น

ริมฝีปากของคุณชายสามเย่ค่อยๆโค้งขึ้นมา จากนั้นเบี่ยงตัวไปด้านข้างเล็กน้อย แล้วจูบ เวินลั่วฉิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาในขณะนี้

“อืม ” เวินลั่วฉิงกำลังหลับสบาย ถูกเขารบกวน ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ยังไม่ลืมตา แต่กลับยกมือขึ้นโดยสัญชาตญาณ แล้วตบเขาแรง ๆ

คุณชายสามเย่คาดไม่ถึงเลยว่า เวินลั่วฉิงจะตีคนอื่นโดยสัญชาตญาณในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น ดังนั้นเขาจึงไม่มีการระวังตัวอะไรเลยทั้งนั้น

จากนั้นมือของ เวินลั่วฉิงตบไปที่ ท้ายทอยของคุณชายสามเย่โดยตรง ชั่วขณะนั้น คุณชายสามเย่รู้สึกเพียงแค่สมองของเขาเบลอไปหมด เขาคิดว่าเขาถูกเธอตบจนสมองกระทบกระเทือนสั่นไปหมด