บทที่340 คุณพ่อมาแล้ว(5)

บทที่340 คุณพ่อมาแล้ว(5)

ทุกคนได้ยินเสียง ต่างก็หันไปมอง เมื่อเห็นผู้ชายที่กำลังเดินมา ทุกคนต่างก็ตะลึง ……

ผู้ชายคนนี้ดูดีมาก ! นี่เป็นปฏิกิริยาแรกของทุกคน

ผู้ชายคนนี้เผด็จการมาก！นี่เป็นปฏิกิริยาที่สองของทุกคน

ผู้ชายคนนี้น่าเกรงขามมาก นี่เป็นปฏิกิริยาหลังจากความกลัวของทุกคน

ใช่ ผู้ชายที่เดินมาดูดีมาก ดูดีมากจริงๆ ดูดีแบบที่ผู้หญิงมองแล้วไม่อยากละสายตาเลย

บนใบหน้าผู้ชายไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเลย ไม่รู้ว่าทำไม มีความรู้สึกเหมือนเผด็จการภายในสู่ภายนอกแบบอธิบายไม่ถูก

เมื่อกี้เสียงของเขาเบามาก แต่ว่า ตั้งใจฟังแล้ว จะพบว่าเสียงนั้นราวกับมีเจตนาที่อยากจะฆ่าคนเลย

ในเวลานี้ เขาเดินมาช้าๆ แต่ละก้าวที่เดินเข้ามาใกล้ ยิ่งเห็นได้ชัดเจนว่าอันตรายมากและอยากจะฆ่าคนเพิ่มขึ้น

คนที่มาดูก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น และต่างก็ถอยออกไป

ผู้หญิงอ้วนกลืนน้ำลายโดยจิตใต้สำนึกของเธอ ขาเริ่มสั่นไปทั้งสองข้าง

เวินลั่วฉิงเห็นคนที่เดินมาตะลึงอย่างเห็นได้ชัดเจนมาก รุ่นพี่？

ครั้งก่อนมู่หรงดัวหยางบอกว่ารุ่นพี่ยังอยู่เมือง A แต่ว่ารุ่นพี่ไม่เคยติดต่อเธอเลย เธอคิดว่ารุ่นพี่กลับไปแล้วซะอีก ไม่คิดเลยว่ารุ่นพี่ยังไม่ได้ไปจากเมือง A

แต่ว่า ทำไมรุ่นพี่จู่ๆถึงมาอยู่ตรงนี้ เห็นได้ชัดว่า รุ่นพี่มาเพราะเรื่องของวันนี้ แต่ว่าทำไมรุ่นพี่ถึงรู้เรื่องของโรงเรียนอนุบาล ？

“ใครเป็นคนรังแกลูกรักบ้านผม”ถังไป๋เชียนเดินมา อุ้มถังจื่อซีขึ้นมา หอมแก้มของถังจื่อซีเบาๆ

ในเวลานั้น เจตนาความรู้สึกอยากฆ่าคนที่เป็นอันตรายของผู้ชายนั้นได้หายไป เปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนนุ่มนวล

“เขา เขาด่าหนู ด่าพี่ชาย ยังด่าแม่อีก ”มือเล็กๆของถังจื่อซีชี้ไปที่เด็กผู้ชายอ้วน

ถังไป๋เชียนยิ้ม แล้วมองไปที่ถังจื่อโม่ พูดช้าๆว่า：“แสดงว่า ถูกรังแกเหรอ？”

ถังไป๋เชียนพูดแบบรู้อยู่แก่ใจแล้วยังแกล้งถาม ด้วยความฉลาดของเขา เป็นไปไม่ได้ที่จะดูไม่ออก

เวินลั่วฉิงรู้สึกแปลกใจ มองไปที่ถังไป๋เชียน

“อย่างเขา จะรังแกผมได้เหรอ？ ไม่เห็นหรอว่าตอนนี้เขายังลุกไม่ขึ้นเลย？”ถังจื่อโม่เงยหน้าขึ้น เชิดอก น้ำเสียงนี้ดูโอ้อวดอย่างไร้ขอบเขต

เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะถูกรังแก ？

เมื่อกี้อยู่ต่อหน้าของเวินลั่วฉิง ถังจื่อโม่ยังปิดบังอยู่เลย แต่ว่าตอนนี้ เขาไม่ปิดบังเลย

“อืม ดีมาก”ถังไป๋เชียนยิ้ม รู้สึกพอใจมาก พอใจวิธีการทำของถังจื่อโม่ ยิ่งพอใจคำตอบของถังจื่อโม่

แต่ว่า ถังไป๋เชียนยังพูดไปคำนึงว่า：“แต่ก็ ตีเบาไปหน่อยนะ”

ทุกคนได้ยินการสนทนาของทั้งสองคน ต่างก็ตะลึงไปเลย นี่ นี่เป็นสถานการณ์อะไร ？

มีผู้ปกครองที่สอนเด็กแบบนี้ด้วยเหรอ?

ลูกของตัวเองไปตีลูกของคนอื่น คนที่เป็นผู้ปกครองยังจะพูดว่าตีเบาเกินไป

“คุณสอนเขาแบบนั้นจะตามใจเด็กจนเสียคน ”เวินลั่วฉิงตะลึง ถึงจะเป็นความผิดของเด็กผู้ชายอ้วนนั้นจริงๆ แต่ตอนนี้ถังจื่อโม่ไปตีคนอื่นแบบนี้ เธอเห็นแล้วก็รู้สึกสงสาร

เธอรู้สึกว่า รุ่นพี่สอนถังจื่อโม่แบบนี้ไม่ถูกเลย

เธอกลัวรุ่นพี่สอนเด็กแบบนี้จะตามใจเด็กจนเสียคน

“เหรอ？”ถังไป๋เชียนค่อยหันไปที่เวินลั่วฉิง มีรอยยิ้มในดวงตาอยู่ลึกๆ：“จื่อโม่ยังไม่เป็นเด็กดีเหรอ？ยังเชื่อฟังไม่พอเหรอ？”

？？