บทที่349 ถอดหน้ากากของเธอ (1)

บทที่349 ถอดหน้ากากของเธอ (1)

เย่ซือเฉินลงมาจากรถ ก็เห็นว่าเวินลั่วฉิงได้ลงมาจากรถแล้ว ดวงตาของเย่ซือเฉินรีบหรี่ลง เพียงแค่ไม่กี่ก้าวก็สามารถมายืนอยู่ตรงหน้าเธอได้

ในตอนนี้ รถของถังไป๋เชียนขับออกไปไกลแล้ว

คนขับรถแท็กซี่เอารถมาจอดเอาไว้ด้านหลังของเย่ซือเฉิน เพราะว่าเย่ซือเฉินยังไม่จ่ายค่ารถให้ แต่ว่าคนขับรถแท็กซี่ก็ยังไม่กล้าที่จะเอ่ยปากขอ

ในตอนนี้ มองจากมุมของคนขับรถแท็กซี่ เห็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าของเย่ซือเฉิน ริมฝีปากของคนขับรถแท็กซี่เผยอขึ้นเล็กน้อย

อย่าบอกนะว่าที่ตามอย่างไม่คิดชีวิตนี่? นี่ก็คือกำลังแย่งผู้หญิง? ผู้ชายคนนี้ไล่ตามผู้หญิงคนนี้ขนาดนี้ ผู้หญิงคนนี้คงจะสำคัญกับเขามาก!

เหมือนกับที่เวินลั่วฉิงคิดเอาไว้ เธอลงจากรถ เย่ซือเฉินก็ไม่ได้ตามถังไป๋เชียนไปอีก

เย่ซือเฉินยืนอยู่ตรงหน้าเวินลั่วฉิง ก็แค่จับจ้องเธออยู่ตลอด ริมฝีปากปิดแน่น ไม่พูดออกมาแม้แต่คำเดียว เพียงแค่ดวงตาทั้งคู่ลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าความโกรธในแววตากลับมากขึ้นเรื่อยๆ

เย่ซือเฉินมองใบหน้าของเวินลั่วฉิง มองใบหน้าของเธอที่กลับมาปลอมตัวเหมือนปกติ

ฉิงถิงจะต้องไม่รู้แน่ๆmrsถังก็คือเวินลั่วฉิง ไม่อย่างนั้น ฉิงถิงคงไม่กล้าหลอกเขา

ดังนั้น เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ปลอมตัว ยังไงก็ไม่มีทางใช่สภาพในตอนนี้

ดังนั้นนี่คือก็คือเธอเห็นว่าเขานั้นตามเธอมาแล้วก็ปลอมตัวอีกครั้ง!

ตอนที่เจอถังไป๋เชียนแต่งตัวสวยๆ พอมองเห็นเขาก็เปลี่ยนเป็นสภาพปลอมตัวแบบนี้

เธอนี่มันแน่จริงๆ!!

ถ้าเกิดว่าเขาไม่ได้ตามมา เธอนั้นตั้งใจว่าจะไปไหนกับถังไป๋เชียนกัน?

เธอนั้นจะออกห่างจากถังไป๋เชียนไหม?

คิดถึงพวกนี้ ดวงตาขอเย่ซือเฉินในพริบตาเดียวก็มีความโกรธแสนอันตรายพวยพุ่งออกมา

เวินลั่วฉิงประสานสายตาเข้ากับสายตาของเขาในตอนนี้ ในใจสั่นกลัว แววตาของเขาน่ากลัวมาก แถมความเงียบของเขาในตอนนี้ ยิ่งทำให้คนเราตกใจกลัว

เขาไม่พูดอะไร เวินลั่วฉิงในตอนนี้ก็จับใจของเขาไม่ถูก ก็เลยไม่กล้าพูดอะไรมั่วๆ

ยังไงเสียเรื่องวันนี้ก็ซับซ้อนมาก

“คะ...คุณผู้ชาย คุณยังไม่ได้จ่ายค่ารถ......” คนขับรถเห็นเย่ซือเฉินยืนนิ่งไม่ขยับ ไม่ได้คิดที่จะจ่ายเงิน ถึงแม้ว่าเขาจะกลัวเย่ซือเฉิน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนหนึ่งประโยค ตอนนี้กิจการไม่ดี เขายังจะต้องเลี้ยงครอบครัว

เย่ซือเฉินราวกับว่าไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น ขยับสักนิดยังไม่ขยับ ราวกับว่าเมื่อกี้ที่นั่งรถของคนอื่นนั้นไม่ใช่เขา

เขายังคงยืนอยู่แบบนั้นไม่ขยับ แล้วก็ไม่มีการตอบกลับใดใด ดวงตาคู่หนึ่งยังคงจ้องมองมาที่เวินลั่วฉิงเหมือนเดิม

เวินลั่วฉิงชะงักไป รีบชักธนบัตร50หยวนออกมาส่งให้กับคนขับรถ “ไม่ต้องทอนค่ะ”

เธอรู้ว่าเย่ซือเฉินจะต้องมาจากทางห้างสรรพสินค้ากว่างยู่แน่ ถนนสายนี้ก็แค่สามสิบกว่าหยวนเอง แต่ว่า เวินลั่วฉิงหวังเพียงว่าในคนขับรถแท็กซี่คนนี้จะรีบๆไปเสียที

คนขับรถยื่นมือออกไปรับเงิน แล้วมองเห็นหน้าตาของเวินลั่วฉิง ก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ครู่หนึ่งที่สีหน้าแปลกๆนั้นไม่สามารถเก็บไว้ได้

คนขับรถคิดไม่ถึงว่าชายหนุ่มที่หล่อ ที่ดูมีราศีคนหนึ่ง กลับที่จะทุ่มเทไล่ตามผู้หญิงที่น่าเกลียดขนาดนี้

ผู้หญิงที่น่าเกลียดขนาดนี้ จำเป็นที่จะต้องไล่ตามขนาดนั้นไหม? เมื่อกี้สมองของผู้ชายคนนั้นไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม

แต่ว่าคนขับรถก็รีบรับเอาเงินมา แล้วก็ไปแล้ว