บทที่355 ความบ้าคลั่งของคุณชายสามเย่ (2)

บทที่355 ความบ้าคลั่งของคุณชายสามเย่ (2)

เวินลั่วฉิงกำลังคิดว่าถ้าหากเธอเปลี่ยนกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าเขาจะทำยังไง

จู่ๆเวินลั่วฉิงก็นึกถึงประโยคหนึ่งขึ้นมา กลางคืน ปิดไฟ ก็เหมือนกัน ไม่แตกต่างอะไร

แต่ว่า เหมือนเย่ซือเฉินจะไม่เคยปิดไฟเลยนะ

"อะไรเรียกว่าไม่แตกต่าง"เย่ซือเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย อะไรเรียกว่าไม่มีผลอะไรต่อเขา ไม่มีความแตกต่าง คำพูดแบบนี้เธอพูดออกมาได้ยังไง

เขาอยากเห็นภรรยาที่สวยๆ อยากมาก และโคตรอยาก ภรรยาเขาสวยดั่งนางฟ้าในสวรรค์แท้ๆ ทำเขาไมเขาถึงไม่สามารถเห็นได้

ฉะนั้น ทำไมจะไม่มีความแตกต่าง ไม่มีผลกระทบ แตกต่างมากๆด้วย

"พรุ่งนี้หาถังหลิน"คุณชายสามเย่คิดว่ามันคือผลพลอยได้ของเขา เขาต้องเพลิดเพลินกับมันสิ

คุณชายสามเย่ตอนนี้ตัดสินใจแล้ว จะไม่ถือสาเรื่องเมื่อก่อนกับถังหลิน แน่นอนว่ามีเขาอยู่ ถังหลินก็อย่าหวังจะมีโอกาสได้ทำอะไรทั้งสิ้น

"ไม่ดูไม่ได้หรือไง"เวินลั่วฉิงมองเขาแล้ว ก็เกิดอยากหัวเราะเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าเขายิ่งนานยิ่งติงต๊องขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงติงต๊อง แต่ยังมองอะไรเพียงผิวเผินอีกด้วย

คนที่มองอะไรเพียงผิวเผินถึงจะตัดสินคนที่ภายนอก

แต่ ผู้ชายเป็นพวกที่มองรูปลักษณ์หน้าตาอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น เขามองอะไรเพียงผิวเผินก็เป็นเรื่องธรรมดา เธอก็พอจะเข้าใจได้

"ใช้ ไม่ดูไม่ได้"คุณชายสามเย่ตอบอย่างมุ่งมั่นและแน่วแน่

ที่จริงเขารู้ตั้งนานแล้วว่าของพวกนั้นที่อยู่บนหน้าเธอคือเมคอัพขึ้นมาทั้งนั้น เมื่อก่อนไม่คิดหาวิธีให้เธอลบออกเพราะเขาไม่อยากบังคับเธอ

แต่ตอนนี้ตัวเธอเองก็ยอมด้วยความเต็มใจ เพราะเหตุใดเขายังต้องรอล่ะ แล้วเพราะอะไรยังต้องอดทนอีกด้วย

เขาอยากเห็นภรรยาที่สวยดั่งนางฟ้าของตัวเองทุกๆวัน

เพียงแค่คิดว่าจะพาเธอไปหาถังหลิน ในใจคุณชายสามเราก็เกิดความไม่สบายใจเล็กน้อย คราวก่อนที่ถังหลินโทรมาบอกว่ารอพวกเขากลับก่อนแล้วจะมาหาเวินลั่วฉิงกัน

คุณชายสามเย่กลับมาคราวนี้ ก็จงใจจะไม่บอกถังหลินรู้ด้วย แต่คุณชายสามเย่กลับคิดไม่ถึง ว่าเขาต้องมีเรื่องไปขอร้องถังหลินให้ช่วยเร็วขนาดนี้

ครั้งนี้ยอมถังหลินไปก่อน

แน่นอน เขาก็จะได้เห็นเหมือนกันว่าถังหลินคิดจะทำอะไรกันแน่

เวินลั่วฉิงพูดถูก คุณชายสามเย่ในตอนนี้ติงต๊องเข้าไปทุกที

เวินลั่วฉิงเห็นเขามุ่งมั่นเช่นนี้ และดื้อรั้นเช่นนี้ ก็ไม่พูดอะไรอีก

ทีแรกเวินลั่วฉิงอยากพูดว่า ในเมื่อมันคือของที่รุ่นพี่สร้างขึ้นมาใหม่ คนอื่นอาจไม่มีทางแก้ไขก็ได้

แต่คิดไปคิดมา เวินลั่วฉิงก็ไม่เลือกที่จะพูดออกไป เธอไม่อยากกระทบกระเทือนใจเย่ซือเฉินในตอนนี้

คุณชายสามเย่ในตอนนี้ไม่ได้เป็นคุณชายสามเย่ที่สุขุมเยือกเย็นดั่งเมื่อก่อนแล้ว คุณชายสามเย่ในตอนนี้อะไรนิดอะไรหน่อยก็โมโห

ฉะนั้น ทางที่ดีอย่ายั่วโมโหเขา

คุณชายสามเย่มองหน้าเวินลั่วฉิง แล้วยกมือไปเช็ดหน้าเธอสองสามที แต่ ของพวกนั้นบนหน้าเธอเช็ดไปออกเลยสักนิด

คุณชายสามเย่ก้มหน้า แล้วบดจูบริมฝีปากบางของเธออย่างเร่าร้อน เมื่อคืนเธอเหนื่อยมาก เขาเลยไม่ได้แตะเธอ เขาทนมาทั้งคืน กอดเธอแค่ทำอะไรไม่ได้ ความรู้สึกนั้นมันทรมานมาก

วันนี้ เกิดเรื่องมากมายขนาดนี้ มันกระทบกระเทือนคุณชายสามเย่ไม่ใช่น้อย เขาทับทั้งร่างเธอนอนลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง จูบเธอดุเดือด มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้แน่น

"เย่ซือเฉิน ตอนนี้กลางวันแสกๆ คุณ......"เวินลั่วฉิงตกใจเล็กน้อย พร้อมกับห้ามมือเขาไว้ทันที