บทที่357 เหตุการณ์พลิกผัน จนน่าตะลึง(2)

บทที่357 เหตุการณ์พลิกผัน จนน่าตะลึง(2)

หากคุณปู่เย่พบกับคุณปู่เข้าในงานเลี้ยง ไม่รู้จะจงใจหาเล่นคุณปู่รึเปล่า

แต่ต่อมาเวินลั่วฉิงก็คิดได้ว่าคุณปู่นั้นอยู่ในแวดวงธุรกิจการค้าขายมายาวนานหลายปีแล้ว ก็ต้องไม่ใช่คนที่ถูกรังแกได้ง่ายๆแน่ และเธอก็รู้ว่าคุณปู่เย่นั้นมีพันมีหมื่นในความไม่พอใจในตัวเธอ เพราะฉะนั้นคุณปู่เย่ต้องไม่เอ่ยเรื่องที่เธอแต่งงานกับเย่ซือเฉินออกมาเองแน่นอน

คุณปู่เวินถอนหายใจเบาๆ สุดท้ายก็ไม่บังคับเธออีก

"คุณปู่ หนูสั่งคนออกแบบเครื่องประดับให้คุณย่าเหอเซตหนึ่งค่ะ ทีแรกอยากให้เป็นของขวัญในวันแต่งงานของปู่ย่าทั้งสอง แต่คุณปู่คุณย่าแต่งงานกันด่วนไปหน่อย เครื่องประดับเพิ่งจะทำเสร็จในตอนนี้ ตอนนี้หนูจะฝากคนส่งไปให้นะคะ คุณย่าเหอจะได้ใส่ในงานเลี้ยงคืนนี้พอดีเลย"เวินลั่วฉิงพูดเปลี่ยนประเด็นทันที

"เป็นหนูที่ออกแบบเองรึเปล่า"คุณปู่เวินชะงักนิ่งไป จู่ๆก็หัวเราะออกมา"คราวก่อนที่ปู่เข้าห้องหนูนั้นได้เห็นผลงานที่วาดออกแบบของหนู เยี่ยมมาก ปู่รู้สึกปลาบปลื้มใจสุดๆ แน่นอน น้ำใจของเธอทำให้ปู่ปลาบปลื้มใจยิ่งกว่า

เวินลั่วฉิงไม่ได้โต้ตอบ ในเมื่อคุณปู่เห็นแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธอีก

"ฉิงฉิง ปู่ขอบใจหนูมากนะ"ใบหน้าคุณปู่เวินเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มใจ ฉิงฉิงบ้านเขารู้เป็นคนมีเหตุมีผลมาก และใส่ใจมาก

เพราะเรื่องที่เขาแต่งงานอีกรอบ ลูกชายเขา ลูกสะใภ้จนถึงตอนนี้ก็ยังแน่วแน่ไม่ยอมรับ

ก็มีเพียงฉิงฉิงที่เข้าใจเขา รู้จักเป็นห่วงเป็นใยเขา

คุณปู่เวินเอาเครื่องประดับที่เวินลั่วฉิงสั่งคนส่งมาให้ เปิดออกมาดู ทีแรกที่เห็นเขาก็ตะลึงงันไปทันที เขาเคยเห็นผลงานออกแบบของเวินลั่วฉิงมาก่อน แต่นั่นเป็นเพียงภาพร่างเท่านั้น แถมเป็นแค่บางส่วนเท่านั้น วันนี้เครื่องประดับทั้งเซตมาวางอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เขาถึงได้รู้ว่าฉิงฉิงบ้านเขานั้นเก่งมาก และยอดเยี่ยมมาก

"ซิ่วผิง เธอมาลองเครื่องประดับเซตนี้ดูสิ"คุณปู่เวินได้สติกลับมาก็รีบเอ่ยเรียกภรรยาตัวเองซ้ำๆ

เหอซิ่วผิงเดินเข้ามา เห็นเครื่องประดับเซตนั้นก็ตะลึงงันไปทันที นัยน์ตาเธอมีความตะลึงปรากฏออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพียงแต่หลังจากนั้นใบหน้าก็สลดหดหู่ลง "เครื่องประดับนี้ต้องแพงมากแน่ ฉันใส่มันจะดูไม่เหมาะ"

เธอรู้ดีว่าอยู่ในบ้านนี้ มีคนมากมายที่ไม่ชอบเธอ มองเธอขัดหูขัดตา ดังนั้นเธอคิดว่าจะทำอะไรก็ควรไม่ทำตัวเป็นจุดเด่นมากที่สุด จะได้ไม่ทำให้คนพวกนั้นไม่พอใจอีก เธอไม่อยากให้คุณปู่เวินลำบากใจ

"เครื่องประดับชุดนี้ยังไงเธอต้องใส่ นี่ฉิงฉิงเป็นคนออกแบบให้เธอโดยเฉพาะเลยนะ"คุณปู่เวินทราบดีว่าเธอคิดอะไรอยู่ ตอนเขามองเธอ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างชัดเจน

"ฉิงฉิงเป็นคนออกแบบให้ฉันเหรอคะ"จู่ๆดวงตาเหอซิ่วผิงก็เป็นประกาย ใบหน้าก็ปรากฏความตื่นเต้นดีใจขึ้นมา "ฉิงฉิงออกแบบให้ฉันโดยเฉพาะเหรอเนี่ย ฉิงฉิงเด็กคนนี้ช่างเป็นคนอบอุ่นใส่ใจคนอื่นจริงๆ เครื่องประดับนี้สวยจริงไปเลยค่ะ ฉิงฉิงเก่งมากๆเลยนะคะ"

เหอซิ่วผิงรู้สึกตื้นตันจนพูดจาสะเปะสะปะเล็กน้อย

"มา ลองใส่ดูสิ"คุณปู่เวินหยิบเครื่องประดับออกมา ใส่ให้เธอด้วยตัวเอง

เหอซิ่วผิงพอนึกถึงว่านี่คือน้ำใจที่ฉิงฉิงมอบให้ แถมเธอก็ชอบเครื่องประดับเซตนี้มากๆด้วย จึงไม่อยากปฏิเสธอีก

"สวยจัง แถมยังเข้ากับบุคลิกเธอมากๆเลย ฉิงฉิงยัยเด็กคนนี้ช่างตั้งใจจริงๆ"คุณปู่เวินช่วยใส่เครื่องประดับให้เหอซิ่วผิงเสร็จ ใบหน้าก็มีความตะลึงเกิดขึ้น