บทที่367 เธอแสดงความสามารถออกมาให้เห็น สร้างความตกใจให้กับทุกคน (8)

บทที่367 เธอแสดงความสามารถออกมาให้เห็น สร้างความตกใจให้กับทุกคน (8)

ความอัปยศอดสูแบบนี้ ท่านปู่กู้จะทนได้อย่างไร?

แต่ว่า ถึงแม้ท่านปู่กู้จะโกรธมากแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำอะไรต่อหน้าสาธารณชน

เวลานี้ ทุกคนในห้องโถงต่างก็พากันตกตะลึงไป ชั่วขณะหนึ่งต่างก็เรียกสติกลับคืนมาไม่ได้

“กู้ชิ่งซินเป็นคนแพ้เหรอ?” เพราะไม่อยากจะเชื่อจริงๆ มีคนถามออกมาคำหนึ่งด้วยเสียงที่เบาอย่างอดไม่ได้

“อืม คุณหนูโง่ของตระกูลเวินเป็นคนชนะ” จู่ๆก็มีคนโพล่งคำนี้ออกมา คนที่พูดไม่มีเจตนา แต่ว่าตอนนี้พอทุกคนได้ยินคำนี้อยู่ในหู กลับกลายเป็นความหมายอื่นไป

แชมป์โลกคนหนึ่งแพ้ให้กับคุณหนูโง่ที่เล่นหมากรุกไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ

ดูท่า กู้ชิ่งซินก็แค่นั้นเองไม่ได้เก่งกาจอะไรมาก!!

“เจ้าแม่กวนอิมเมตตามหานิยมสำแดงฤทธิ์แล้วใช่ไหม?” ท่านย่าถังตื่นเต้นดีใจมากเกินไป ชั่วขณะหนึ่งเรียกสติกลับมาไม่ได้เล็กน้อย โพล่งออกมาคำหนึ่งด้วยความงุนงง

“อืม” ท่านปู่ถังกลับตอบเธอคำหนึ่งด้วยการให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

“คุณก็เป็นแต่หลอกฉันนั่นแหละ มันเป็นเพราะนังหนูมีความสามารถชัดๆ” ท่านย่าถังกลับมามีสติสัมปชัญญะจริงๆ เหลือบมองท่านปู่ถังด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

“เธอ เธอชนะแล้ว นี่คือแมวตาบอดเจอกับหนูตาย(เดิมทีตนไม่มั่นใจไปทำกลับประสบความสำเร็จ)เหรอ?” คุณปู่เย่ก็ตกตะลึงไปอย่างสิ้นเชิง แต่ว่าเขารู้สึกว่าเวินลั่วฉิงต้องเจอกับความโชคดีแน่นอน

เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเวินลั่วฉิงจะสามารถเอาชนะกู้ชิ่งซินได้

“มาอีกครั้ง ชนะสองในสามเกม” ทั้งชีวิตของ กู้ชิ่งซินราบรื่นมากจนเกินไป ไม่เคยพบเจอกับอุปสรรคใดๆ ดังนั้นในตอนนี้เขารับความพ่ายแพ้ของตัวเองไม่ได้เลย

เขารับความจริงที่ตัวเองพ่ายแพ้ไม่ได้ ยิ่งยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองแพ้ให้กับคนโง่ที่ทั้งโง่เขลาและขี้เหร่แบบนี้

อันที่จริง คนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ต่างก็รู้สึกว่าเวินลั่วฉิงเป็นแมวตาบอดที่เจอกับหนูที่ตาย แน่นอนว่า ท่านปู่กู้ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน

กู้ชิ่งซินไม่เข้าใจ ยิ่งเขาแข่งกับเวินลั่วฉิงมากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะยิ่งแพ้อย่างอนาถมากขึ้นเท่านั้น เพราะเวินลั่วฉิงไม่ได้ใช้เฉพาะทักษะการเล่นหมากรุกเท่านั้น ยังมีความเชี่ยวชาญทางจิตวิทยาของเธออีกด้วย ยิ่งเขาแข่งเยอะมากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะยิ่งเปิดเผยตัวตนมากยิ่งขึ้น เวินลั่วฉิงก็จะยิ่งเข้าใจเขามากยิ่งขึ้น

เวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้นมองกู้ชิ่งซินครู่หนึ่ง พูดกันจริงๆ เธอไม่อยากจะกดขี่คนอื่นมากจนเกินไป

แพ้ครั้งเดียว กู้ชิ่งซินเสียหน้าก็จริง แต่ก็ยังหาทางแก้ไขสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ได้ ถ้าหากว่าแพ้อีกครั้งคงจะเป็นเรื่องน่าอายแล้วจริงๆ

“นังหนูคนนี้ก็พอจะมีความสามารถอยู่บ้าง เมื่อกี้ทุกคนดูจนเกิดความสนใจแล้ว พวกเธอก็เล่นกันอีกเกมสิ” แต่อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ท่านปู่กู้ก็พูดออกมาโดยตรง คำพูดนี้ดูผิวเผินแล้วน่าฟัง แต่ว่าจุดประสงค์ของท่านปู่กู้ทุกคนรู้อยู่แก่ใจดี

เห็นได้ชัดว่าท่านปู่กู้เชื่อมั่นว่าที่เวินลั่วฉิงสามารถเอาชนะได้เพราะเจอกับโชคดี เขาเชื่อมั่นว่าถ้าหากแข่งกันอีกรอบ กู้ชิ่งซินจะต้องชนะแน่

แววตาของเวินลั่วฉิงเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย แอบยิ้มเงียบๆในใจ เคยได้ยินขุดหลุดให้พ่อตกลงไป ขุดหลุมให้แม่ตกลงไป นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นว่าปู่ขุดหลุมให้หลานตกลงไป

แบบนี้จะดีจริงๆเหรอ?

เธอยังรู้สึกทำไม่ลงเล็กน้อยแล้ว คุณปู่คนนี้ทำได้ลงคอจริงๆ

แต่ว่า ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ท่านปู่กู้พูดออกมาแล้ว ถ้าเธอไม่ฟัง เธอจะถูกจัดการทันทีหรือเปล่านะ? ตระกูลกู้ที่ยโสโอหัง วิธีการทำสิ่งต่างๆที่ทำเองเออเองโดยไม่สนใจใคร มีความเป็นไปได้แบบนั้นอยู่จริงๆ

ดังนั้น เพื่อชีวิตน้อยๆของเธอแล้ว เธอยอมฝืนใจทำตามอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ดีกว่า

เวินลั่วฉิงคิดเอาไว้อย่างนี้ เลยไม่ได้ลุกขึ้นยืน ถือว่าตอบตกลงอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่