บทที่461 หลักฐานในค่ำคืนเมื่อ 5 ปีก่อน (5)

อีกอย่าง ประเทศMมีอะไรดีซะที่ไหน？นี่ก็หลายปีแล้ว แม้แต่แฟนฉิงฉิงยังหาไม่ได้เลย

“งั้น พรุ่งนี้ฉันไปทำขั้นตอนการออกจากโรงพยาบาลให้ท่านเลยดีไหม？”ตอนที่เวินลั่วฉิงมาก็ได้ถามเกี่ยวกับอาการของคุณท่านแล้ว คุณหมอแนะนำว่าอาการของคุณท่านกลับไปพักฟื้นอยู่ที่บ้านจะดีกว่า

ในเมื่อคุณท่านยินยอม ออกจากโรงพยาบาลก็ดี

“ไม่ได้ ปู่จะไม่ออกจากโรงพยาบาล”แต่คุณปู่เวินกลับตอบปฏิเสธ เขากลัวว่าหากเขาออกจากโรงพยาบาล เวินลั่วฉิงก็จะกลับเมืองMแล้วจริงๆ

เพราะฉะนั้นแล้ว แม้ว่าเขาจะต้องหน้าด้านขออยู่ต่อในโรงพยาบาลอีกหลายวันเขาก็ยอม

เวินลั่วฉิงจะไม่รู้ใจคุณปู่ได้อย่างไร อาการของคุณปู่ในตอนนี้ เธอก็ไม่สบายใจที่จะกลับประเทศMไปแบบนี้ ซึ่งในตอนแรกเธอก็วางแผนไว้แล้วว่าอยู่ต่ออีกหลายวัน เพียงแต่ว่า เวินลั่วฉิงไม่ได้พูดออกมาตรงๆแค่นั้นเอง

“ปู่คิดว่ายังไม่ค่อยสบายนิดหน่อย ปู่ก็เลยอยากพักต่ออีกสักพัก จะได้ตรวจเช็คอาการดูก่อน ”คุณปู่เวินรู้สึกว่าเมื่อกี้ตนเองพูดรีบร้อนเกินไป แสดงออกมาได้ชัดเจนเกินไปหน่อย ก็เลยอยากจะพูดอะไรรื้อคำพูดหน่อย

“ใช่แล้ว เรื่องของบริษัทในช่วงหลายวันนี้ หนูต้องดูแลควบคุมไว้ดีๆล่ะ บริษัทเวินซื่อกรุ้ปกำลังอยู่ในภาวะวิกฤต หากไม่มีคนดูแลดีๆ คงต้องเจ๊งแน่ๆ ”คุณปู่เวินอยากจะมอบกิจการทั้งหมดของตระกูลเวินให้เวินลั่วฉิงเป็นคนดูแลจริงๆ

แน่นอนว่า ที่สำคัญกว่านั้นคือคุณปู่เวินรู้สึกว่าทัศนคติที่ไป๋ยี่รุ่ยมีต่อบริษัทเวินซื่อกรุ้ปในตอนนี้ ถ้าให้เวินลั่วฉิงไปดูแลบริษัท ก็จะมีโอกาสได้เจอกันกับไป๋ยี่รุ่ยไม่มากก็น้อย พอมีการเจอกันในจำนวนครั้งที่เพิ่ม ฉิงฉิงต้องกลับไปดีกันกับไป๋ยี่รุ่ยได้เหมือนเดิมแน่ๆ

เขาอยากให้ฉิงฉิงได้แต่งงาน อยากเห็นฉิงฉิงมีความสุข เขาจะได้จากไปได้อย่างสบายใจ

“เรื่องของบริษัทฉันไม่ค่อยเข้าใจจริงๆ แล้วฉันก็ไม่อยากยุ่งด้วย ไม่งั้นก็เชิญให้คนมาดูแลก่อนมั้ย？”เวินลั่วฉิงรู้เจตนาในตอนนี้ของคุณท่านดี เพราะฉะนั้น ถ้ารู้ว่าหากเธอไปดูแลกิจการของบริษัทต่ออีก ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปเจอกับไป๋ยี่รุ่ย

แต่ว่า เธอไม่อยากเจอหน้าไป๋ยี่รุ่ยอีก ไม่อยากมีความเกี่ยวข้องใดๆกับไป๋ยี่รุ่ยอีก

ตอนนี้ เธอต้องพยายามจัดการเรื่องเย่ซือเฉินเครื่องสุดความสามารถ

แววตาเวินลั่วฉิงเป็นประกายอย่างรวดเร็ว ทำไมจู่ๆเธอถึงคิดถึงคนที่หน้าด้านไร้ยางอายนั้นเนี่ย！！

จู่ๆเวินลั่วฉิงก็รู้สึกหงุดหงิด นี่แสดงว่าเธอควรจะรีบกลับไปประเทศM แล้วอยู่ไกลจากเย่ซือเฉินซะ จากนั้นตนเองก็ไม่รู้ไม่สนอะไรทั้งนั้น！！

“มันไม่ใช่ว่าจะเชิญใครมาได้ง่ายๆนะ คนที่เชี่ยวชาญไม่เพียงแต่แพง ยังเชิญตัวยากอีกด้วย มีเงินก็ใช่ว่าจะเชิญมาได้ และการเชิญคนนอกก็ไม่มีทางที่จะเขาทำเพื่อเราทุกอย่างได้อย่างสุดจิตสุดใจ และปู่ก็ไม่สามารถไว้วางใจได้ ถ้าสามารถเชิญคนที่เหมาะสมได้ง่ายขนาดนั้น ดูคนไม่ต้องลำบากขณะนี้”คุณปู่เวินถอนหายใจเบาๆ หลายปีมานี้ เขาทำเพื่อบริษัทคอยเป็นห่วงเป็นกังวลมาโดยตลอด ลูกชายเขาไม่ได้เรื่อง หลานก็ไม่ได้เรื่อง เขาไม่หวังพึ่งใบบุญใครอีกเลย

ปีก่อน ถ้าเวินจือฝางไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ต้องจัดการดูแลบริษัทได้เป็นอย่างดีแน่ๆ

การจะเชิญคน และยังเป็นคนนอกด้วย มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

“เว้นเสียแต่ว่าหนูจะมีผู้รับเลือกที่เหมาะสมแล้ว？”จู่ๆคุณปู่เวินก็มองไปทางเวินลั่วฉิง ดวงตากะพริบอย่างรวดเร็ว

ถ้าให้ไป๋ยี่รุ่ยมาจัดการดูแลบริษัทเวินซื่อกรุ้ป บริษัทเวินซื่อกรุ้ปอาจจะสามารถช่วยบริษัทเวินซื่อกรุ้ปไว้ได้ หรือไม่ก็อาจจะทำให้กลับมามีอำนาจยิ่งใหญ่อีกครั้ง

ไป๋ยี่รุ่ยชอบฉิงฉิงขนาดนั้น ทำเพื่อช่วยฉิงฉิงแล้วยังเลิกเรื่องแก้แค้นไป เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

เพียงแค่ไป๋ยี่รุ่ยแต่งงานกับฉิงฉิง ก็ไม่ถือว่าเป็นคนนอกแล้ว……

แววตาคุณปู่เวินมีความหวังเพิ่มขึ้นมาบ้าง

“ไม่มี”เพียงแต่ว่า เวินลั่วฉิงกลับทําลายความหวังของคุณท่าน เมื่อกี้นี้เธอแค่พูดไปงั้นๆ เธอจะไปหาคนที่เหมาะสมมาเนื่องจากไหนล่ะ

เธอไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการทำธุรกิจ แล้วเธอก็ไม่รู้จักนักธุรกิจ นอกจากเย่ซือเฉิน……

ความคิดเห็น