บทที่484 เขารู้เรื่องเด็กๆสองคนแล้ว (8)

เพียงแต่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้ว โจ๋วอันหนานก็ลังเลขึ้นมาอีกครั้ง เรื่องแบบนี้ เธอจะบอกกับเย่ซือเฉินได้อย่างไรกัน?

เย่ซือเฉินแต่งงานกับเวินลั่วฉิงได้เพียงแค่ไม่กี่เดือน ดังนั้นเด็กสองคนนั้นจะต้องไม่ใช่ของเย่ซือเฉินอย่างแน่นอน เห็นได้ชัดว่าเย่ซือเฉินยังไม่รู้เรื่องนี้.......

เพราะฉะนั้นเวินลั่วฉิงกำลังปิดบังเย่ซือเฉินอยู่!!

โจ๋วอันหนานแอบถอนหายใจออกมา หลังจากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปด้านในสุดภายในห้อง หลังจากนั้นก็กดโทรออกหาคุณชายสองโจ๋ว เธออยากจะรู้เรื่องราวให้ชัดเจนก่อนว่าเรื่องราวนั้นเป็นอย่างไร?

แต่คุณชายสองโจ๋วไม่รับสาย คงจะกำลังผ่าตัดอยู่

โจ๋วอันหนานคิดแล้ว จึงกดต่อสายถึงอีกสายหนึ่ง ครั้งนี้เป็นคุณชายห้าฉิง เธอรู้ว่าคุณชายห้าฉิงนั้นสามารถรับรู้ข่าวสารได้รวดเร็วที่สุด เรื่องของเย่ซือเฉินเขาคงจะรู้ดีที่สุดแล้ว

“พี่ใหญ่ มีธุระอะไรไหม?” คุณชายห้าฉิงได้รับโทรศัพท์จากโจ๋วอันหนานแล้วก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เนื่องจากว่านี่เป็นครั้งแรกที่โจ๋วอันหนานโทรมาหาเขา

นิสัยของโจ๋วอันหนานนั้นค่อนข้างจะเย็นชา ปกติแล้วก็จะโทรหาพี่สามมากกว่า

“ช่วงนี้เย่ซือเฉินเป็นยังไงบ้าง? เขากับเวินลั่วฉิงยังดีต่อกันอยู่ไหม?” โจ๋วอันหนานคิดแล้ว จึงตัดสินใจเอ่ยถามไปอย่างตรงไปตรงมา

“พี่สามกับเวินลั่วฉิง? พวกเขาหย่ากันแล้ว พี่ไม่รู้หรอกหรือ?”คุณชายห้าฉิงรู้ว่าพี่ใหญ่สนใจพี่สามมาโดยตลอด ดังนั้นจึงไม่ได้คิดอะไรมากเช่นกัน

“นายว่าพวกเขาอย่ากันแล้วอย่างนั้นหรือ?” โจ๋วอันหนานอึ้งไป หลังจากนั้นจึงรู้สึกโล่งใจ แล้วในใจก็รู้สึกดีใจขึ้นมาในทันที

แท้ที่จริงแล้วเย่ซือเฉินกับเวินลั่วฉิงก็หย่ากันเป็นที่เรียบร้อยแล้วนี่เอง ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็คงจะไม่เป็นอะไรแล้ว เพราะถึงอย่างไรเวินลั่วฉิงกับเย่ซือเฉินก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ต่อกันแล้ว

“ใช่ หย่ากันก่อนหน้านี้เป็นเดือนกว่าแล้ว เดิมทีพวกเขาแต่งงานกันเพราะมีข้อตกลง แล้วก็หย่ากันตามข้อตกลงด้วยเหมือนกัน” คุณชายห้าฉิงได้ยินน้ำเสียงของโจ๋วอันหนานที่ดูแปลกๆไปนั้นก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรให้มากความ เขารู้ว่าถามไปแล้ว โจ๋วอันหนานก็คงจะไม่พูดอยู่ดี

“โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันวางสายก่อนนะ” โจ๋วอันหนานวางสายไปแล้ว แต่ใบหน้ากลับแสดงความรู้สึกสงสัยออกมา

ในเมื่อพวกเขาแต่งงานกันเพราะข้อตกลง ถึงอย่างไรก็ต้องหย่ากันอยู่ดี ตอนนั้นทำไมซือเฉินยังต้องถามถึงอาการป่วยของเวินลั่วฉิงเป็นพิเศษด้วยกัน?

อีกทั้งตอนนั้นเธอเองก็สามารถรับรู้ได้ถึงความห่วงใยที่เย่ซือเฉินมีต่อเวินลั่วฉิง แม้กระทั่งความรู้สึกที่มากกว่านั้น.....

มือที่จับโทรศัพท์มือถือของโจ๋วอันหนานนั้นกระชับแน่นขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ตัว เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนอย่างที่คิด

“คุณปู่เย่ คุณปู่เย่ มากันแล้ว” และเวลานี้เอง เธอได้ยินเสียงผู้ช่วยของเธอดังขึ้นมาจากทางด้านนอก

และโจ๋วอันหนานก็สามารถเดาได้ว่าคนที่มานั้นคือใคร

เธอยืนตรงขึ้นมา อยากจะออกไป แต่จู่ๆมือของเธอก็ชนไปตรงมุมโต๊ะ โดนโทรศัพท์มือถือของเธอหล่น

โจ๋วอันหนานย่อตัวลงไปเก็บโทรศัพท์มือถือ หลังจากนั้นก็เห็นรูปถ่ายใบหนึ่งที่ไม่รู้ว่าหล่นมาได้อย่างไร

รูปถ่ายของเย่ซือเฉิน โจ๋วอันหนานนั่งยองๆ มองดูอย่างใจลอย และยังไม่ได้ลุกขึ้นมา

“หือ อันหนานไม่อยู่หรอกหรือ?” หลังจากนั้นโจ๋วอันหนานก็ได้ยินเสียงของคุณย่าเย่ดังขึ้น

มือที่กำโทรศัพท์มือถืออยู่ของโจ๋วอันหนานกระชับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอขยับตัวราวกับว่ากำลังจะลุกขึ้นมา แต่ก็นิ่งไปในที่สุด

เวลานี้ใบหน้าของเธอนั้นมีสีหน้าท่าทางที่ดูซับซ้อนอยู่บ้าง

“เมื่อครู่นี้คุณหมอโจ๋วยังอยู่ตรงนี้อยู่เลยนะคะ คงจะไปเข้าห้องน้ำ เชิญนั่งรอตรงนี้สักครู่ค่ะ” ผู้ช่วยที่ไม่เห็นโจ๋วอันหนานนั้นก็รู้สึกแปลกๆด้วยเช่นกัน

ความคิดเห็น