บทที่489 รับเด็กสองคนกลับบ้าน (2)

เวินลั่วฉิงได้ยินเสียงของถังหลิน และเมื่อรู้สึกตัวเธอก็เก็บโทรศัพท์มือถือ แต่หางตาของถังหลินนั้นยังคงมองเห็นข้อความฉบับนั้นที่เย่ซือเฉินส่งมาด่าว่าเขา

“เจ้าเด็กนี่นับวันยิ่งคืบหน้าไปไกลแล้วนะ รู้จักพูดลับหลังคนอื่นในทางที่ไม่ดีแล้ว” มุมปากของถังหลินกระตุกเล็กน้อย เขาเป็นคนที่พยายามช่วยเย่ซือเฉินทุกวิถีทางเชียวนะ เมื่อครู่นี้เขายังตั้งใจคิดเรื่องงานกับฉิงฉิงเสียด้วยซ้ำ

ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาบอกเรื่องเหล่านั้นที่เย่ซือเฉินทำเพื่อฉิงฉิงเมื่อครู่นี้ ฉิงฉิงจะไม่ได้เป็นฝ่ายส่งข้อความหาเย่ซือเฉินเองแบบนี้อย่างแน่นอน

เขาช่วยเย่ซือเฉินขนาดนี้แล้ว แต่เย่ซือเฉินตอบแทนเขาแบบนี้อย่างนั้นหรือ?

ดีจริงๆ!!

“ไปเถอะค่ะ ฉันจัดการหมดแล้ว” เวินลั่วฉิงรีบเปลี่ยนประเด็นไปอย่างรวดเร็ว เธอทำอะไรเด็ดขาดมาโดยตลอด ในเมื่อรับปากถังหลินแล้ว ก็จะต้องพยายามจัดการให้อย่างรวดเร็ว

เวินลั่วฉิงไม่ได้ตอบข้อความเย่ซือเฉินกลับไปอีก

เย่ซือเฉินรออยู่สักพักหนึ่ง แอบถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรมากนัก มุมปากยังคงมีรอยยิ้มปรากฏอยู่เช่นเคย

แต่เวลานี้ที่เขานิ่งลงแล้ว จู่ๆก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา

และเวลาต่อมา เย่ซือเฉินก็โทรออกหาเวินลั่วฉิง

เห็นสายโทรเข้าจากเย่ซือเฉินแล้ว เวินลั่วฉิงตะลึงไปเล็กน้อย เมื่อครู่นี้ไม่ใช่ว่าบอกไปชัดเจนแล้วหรือ?

แล้วทำไมจู่ๆถึงได้โทรมาหากัน?

มุมปากของถังหลินกลับยกขึ้นปรากฏรอยยิ้มที่แตกต่างไปจากเดิม

“ถังหลินหาคุณแล้ว” เมื่อรับสาย เสียงของเย่ซือเฉินก็ดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เขาส่งข้อความสุดท้ายไปหาเธอ และเธอไม่ได้ตอบกลับ ดังนั้นเขาจึงนึกขึ้นมาได้ในทันทีว่าถังหลินอาจจะหาตัวเธอเจอแล้ว

“อืม” เวินลั่วฉิงตอบรับเบาๆ นึกถึงที่เขาเคยบอกเธอเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าไม่ให้รับสายของถังหลิน ในใจก็รู้สึกผิดขึ้นมา

“เวินลั่วฉิง คุณนี่จริงๆเลยนะ” แล้วต่อมาน้ำเสียงของเย่ซือเฉินก็เพิ่มความรู้สึกโกรธขึ้นมา

เวินลั่วฉิงเม้มปาก ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“จำเอาไว้นะ รักษาระยะห่างกับถังหลินเอาไว้ด้วย ไม่ต้องพูดอะไรกับเขาเยอะ อย่าหลงกลเขา ผมจะบอกคุณให้ คนตระกูลถังน่ะเป็นพวกมีแผนการที่แยบยลมากเลยนะ” เย่ซือเฉินรู้ถึงสถานการณ์ในตอนนี้ของตระกูลถัง เมื่อครู่นี้ที่เวินลั่วฉิงพูดถึงคดี ถังหลินหาเวินลั่วฉิงก็คงเพื่อเรื่องคดีอย่างแน่นอน สถานการณ์ตอนนี้ของตระกูลถัง เขาคงจะไม่สามารถไปขัดขวางเวินลั่วฉิงได้ แต่เขารู้สึกว่าเขาจะต้องเตือนเธอเอาไว้เสียหน่อย

เวินลั่วฉิงรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นกระพริบอย่างรวดเร็ว คำพูดของเย่ซือเฉิน?

เมื่อครู่นี้ที่คุณชายสามเย่พูดมานั้นหมายถึงตระกูลถังหรือหมายถึงเพียงแค่ถังหลินคนเพียงคนเดียวเท่านั้น

ตอนนี้พูดถึงคนตระกูลถังในทางที่ไม่ดี

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอเองก็นับว่าเป็นคนของตระกูลถังด้วยเช่นกัน!

“คุณแน่ใจว่าคนของตระกูลถังเป็นพวกที่มีแผนการแยบยลอย่างนั้นหรือคะ?” เวินลั่วฉิงค่อยๆเอ่ยถามขึ้นมา

ถังหลินที่ยืนอยู่ข้างๆได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงแล้ว เกือบจะหัวเราะออกมาแล้วเสียอย่างนั้น เย่ซือเฉินนี่จริงๆเลยสินะ

“แน่ใจสิ คนของตระกูลถังน่ะไม่มีสักคนที่จะไม่เรื่องเยอะ เพราะฉะนั้น คุณจำเอาไว้นะว่าจะต้องอยู่ให้ห่างจากถังหลินเอาไว้” คุณชายสามเย่ไม่รู้เรื่องราว ตอนนี้เขารู้เพียงแค่ว่าจะไม่ยอมให้ถังหลิงลักพาตัวภรรยาของเขาไปได้ เพราะฉะนั้น เมื่อมีเหตุผลนี้เขาก็พูดออกมาได้อย่างเต็มที่

“ได้ ฉันรู้แล้วล่ะ” เวินลั่วฉิงหัวเราะ แล้วรับปากไปอย่างสบายๆ ดูสบายมากไปเสียจนทำให้คุณชายสามเย่รู้สึกแปลกๆ

ความคิดเห็น