บทที่527 เปิดเผยตัวตนของเธอ ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็ได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเธอ （5）

เฟิ่งเหมียวเหมียวมาถึงด้านหน้าประตูห้องเวินลั่วฉิงเคาะประตูเบาๆ “ฉิ้นเอ๋อ คุณตื่นหรือยัง”

เสียงของเฟิ่งเหมียวเหมียวเบามาก ถ้าเวินลั่วฉิงยังไม่ตื่น เสียงเบาๆของเธอก็คงจะทำให้เธอตื่นไม่ได้

หลายวันมานี้สาวน้อยคนนี้ก็เหนื่อยมามาก เห็นแล้วน่าเอ็นดู

“อืม ตื่นแล้ว” เวินลั่วฉิงตอบด้วยเสียงเบา ความจริงตอนที่ถังหยุนเฉิงด่าว่าถังหลิน เธอก็ตื่นแล้ว ดังนั้น เธอจึงได้ยินสิ่งที่ถังหยุนเฉิงพูดเมื่อครู่นี้

เวินลั่วฉิงนอนอยู่บนเตียง อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น ทุกคนในตระกูลถังปฏิบัติต่อเธอด้วยความจริงใจ เป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ

ณ เวลานี้ถังหยุนเฉิงนั่งอยู่ในห้องโถง สงบลงแล้ว หลังจากนั้นเขาก็ไตร่ตรองคำพูดของถังหลินอีกครั้ง

ถังหลินพูดว่าเธอเป็นคนของครอบครัวพวกเขา แต่ถังหลินกลับบอกว่าไม่สามารถแต่งงานกับเธอได้ หลังจากนั้นถังหลินก็บอกให้เขาไปดูใบหน้าที่แท้จริงของสาวน้อยคนนั้น

ตกลงมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่

ถังหลินไม่ยอมแต่งงานกับเธอ แล้วเธอจะเป็นคนของตระกูลถังได้อย่างไร เขาก็ไม่ได้มีลูกนอกสมรสอะไรเหล่านั้น เขาก็ไม่มีพี่น้องเช่นกัน.......

ถังหยุนเฉิงร่างกายแข็งทื่อ ดวงตาคู่นั้นเปิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขามีน้องสาวหนึ่งคน ถึงแม้น้องสาวของเขาจะหายตัวไปเมื่อตอนอายุห้าขวบ แต่นั่นเป็นน้องสาวแท้ๆของเขา

ถึงแม้คุณพ่อของเขาจะตามหามาหลายปี เขาก็ตามหามาหลายปีเช่นกัน แต่ก็หาน้องสาวของเขาไม่เจอ แต่ว่าน้องสาวของเขาก็อาจจะมีชีวิตอยู่

และเขาก็เชื่อมาโดยตลอดว่าน้องสาวของเขามีชีวิตอยู่

ดังนั้น สาวน้อยคนนั้น...........

เวลาต่อมา ถังหยุนเฉิงโดดขึ้นจากโซฟา ตรงไปที่เฟิ่งเหมียวเหมียวทันที

“คุณ คุณทำอะไร ฉันตกใจหมด” เฟิ่งเหมียวเหมียวถึงกับผงะกับการกระทำอย่างกะทันหันของเขา

“เมื่อครู่สาวน้อยบอกว่าตื่นแล้ว ใช่หรือไม่” ณ เวลานี้ ถังหยุนเฉิงมีเสียงสั่นเล็กน้อย เขาตื่นเต้นเล็กน้อย และกลัวเล็กน้อย กลัวว่าจะมีความหวัง แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวังตามเคย จนกลายเป็นหมดหวัง

“อืม ตื่นแล้ว” เฟิ่งเหมียวเหมียวมองเขา ดวงตากะพริบอย่างรวดเร็ว สงสัยเล็กน้อย เขาเป็นอะไร

“ตื่นแล้วก็ออกมา ออกมาเร็วๆ” ถังหยุนเฉิงอดไม่ได้ที่จะเร่ง ณ เวลานี้ในใจของเขาดูร้อนจาก เขาใจร้อนอยากได้คำตอบเร็วๆ อยากรู้ว่าจะเป็นเหมือนที่เขาคาดเดาไว้หรือไม่

“คุณจะเร่งเร้าทำไม เธอเป็นเด็กผู้หญิง ตื่นมาก็ต้องล้างหน้าล้างตาก่อน อีกอย่าง สองวันนี้เธอน่าจะเหนื่อยมาก คิดว่าน่าจะไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ ให้เธอนอนอีกสักพักจะดีกว่า” เฟิ่งเหมียวเหมียวรู้สึกเอ็นดูเวินลั่วฉิง ดังนั้นอดไม่ได้จึงบ่นถังหยุนเฉิงไป

“สาวน้อย ออกมา เร็วๆ” เพียงแค่ ถังหยุนเฉิงไม่ได้สนใจเฟิ่งเหมียวเหมียวเลย ตะโกนไปที่ห้องโดยตรง น้ำเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย

“คุณนี่ก็จริงๆเลยนะ จะตะโกนเสียงดังทำไม คุณตะโกนใส่ลูกชายก็พอแล้ว จะมาตะโกนใส่เด็กผู้หญิงทำไม” เฟิ่งเหมียวเหมียวได้ยินเสียงของเขาดังขึ้น สีหน้าแสดงถึงความไม่พอใจเล็กน้อย

แต่ เวินลั่วฉิงเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว เปิดประตูห้อง

ณ เวลานี้เวินลั่วฉิงอยู่บ้าน ไม่ได้ใส่แว่นกันแดด ไม่ได้ใส่ผ้าปิดปาก ดังนั้นจึงเห็นฝ้ากระทั่วใบหน้า และยังมีสีผิวและดวงตาปลอมของเธอ

ความคิดเห็น