บทที่529 เปิดเผยตัวตนของเธอ ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็ได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเธอ （7）

บทที่529 เปิดเผยตัวตนของเธอ ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็ได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเธอ （7）

“เกิดอะไรขึ้น ถังหลินได้รับบาดเจ็บเหรอ” เมื่อท่านย่าถังได้ยินที่เขาพูด ลุกขึ้นยืนทันใด

“ไม่น่าใช่นะ เมื่อครู่ถังหลินเพิ่งจะโทรกลับมา ก็ไม่เหมือนจะมีเรื่องอะไร และถังหลินยังดูเหมือนมีความสุขด้วย แล้วยังพูดอีกว่า อีกไม่นานตระกูลถังของพวกเราจะมีข่าวดีแล้ว” ท่านปู่ถังรีบปฏิเสธคำพูดของท่านย่าถัง

“หรือว่าถังหลินจะแต่งงานแล้ว แต่งงานเป็นเรื่องดีนะ พวกเราเตรียมงานก็ถูกแล้วนี่ แต่ยังจะต้องเตรียมใจอะไร แน่นอนนี่เป็นเรื่องดี พวกเราดีใจ มีความสุขมาก สาวน้อยคนนั้นพวกเราก็พอใจ” ท่านปู่ถังรู้สึกว่าปฏิกิริยาของถังหยุนเฉิงโอ้อวดเกินไป

“พ่อ แม่ พวกเราเจอลูกสาวของหยุนชิงแล้ว” ถังหยุนเฉิงแอบถอนหายใจ และพูดออกไปโดยตรง

แต่ ขณะที่ถังหยุนเฉิงพูดประโยคนี้ ก็รีบเดินเข้าไปข้างกายคนชราสองคนทันที เพื่อป้องกันไว้ก่อน

ท่านย่าถังตัวส่ายไปมา หลังจากนั้นเข่าอ่อนแรง เลื่อนลงไปกับพื้นโดยตรง โชคดีที่ถังหยุนเฉิงอยู่ใกล้เธอ รีบรับเธอไว้ทัน

“คุณ คุณ คุณพูดว่าอะไรนะ” ณ เวลานี้ท่านปู่ถังก็ไม่ต่างอะไรกับท่านย่าถัง แต่เป็นเพราะเขานั่งอยู่ ดังนั้นล้มลงจึงไม่อันตรายเกินไป

ท่านย่าถังหันกลับมาอย่างรวดเร็ว มองไปที่ถังหยุนเฉิง ริมฝีปากสั่นเบา ๆ กระสับกระส่าย “คุณบอกว่า คุณเจอลูกสาวของหยุนชิงแล้ว"

“อืม เจอแล้ว” ถังหยุนเฉิงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

“แล้วคนล่ะ แล้วคนล่ะ คนอยู่ไหน เร็ว รีบพามาให้ฉันดูหน่อย” ท่านปู่ถังอยากยืนขึ้น แต่รู้สึกว่าตัวอ่อนแรง ลุกไม่ขึ้น ดังนั้น ทำได้แค่ตะโกนพูดเสียงดัง

“ฉันพาเธอกลับมาแล้ว” ถังหยุนเฉิงอารมณ์เพิ่งสงบลง ก็กลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง “เหมียวเหมียว นำคนเข้ามา”

เฟิ่งเหมียวเหมียวจึงพาเวินลั่วฉิงเดินเข้ามา

สายตาของคนชราสองคนจ้องไปที่เวินลั่วฉิงอย่างรวดเร็ว ขณะที่มองเวินลั่วฉิง คนชราสองคนตัวแข็งทื่อทันที

“เหมือน เหมือนมาก เหมือนฉันตอนสาวๆมาก เธอเป็นลูกสาวของหยุนชิง ไม่ผิดแน่นอน” ท่านย่าถังมองรูปลักษณ์ของเวินลั่วฉิง ตื่นเต้นและสั่นไปทั่วร่าง เห็นได้ชัดว่าไม่มีข้อสงสัยเลย

“อืม ไม่มีทางผิด ไม่ผิดแน่นอน” ท่านปู่ถังก็พยักหน้าซ้ำๆ

“สาวน้อย มาที่นี่ มาที่นี่สิ ให้ฉันดูหน่อย” ที่จริงท่านย่าถังอยากจะเดินเข้าไปหา แต่เธอรู้สึกว่าขาสองข้างไม่มีแรง เดินไปไม่ได้ ดังนั้นทำได้เพียงโบกมือให้เวินลั่วฉิงเดินเข้ามาหา

ท่านปู่ถังออกแรงประคองโซฟา แล้วยืนขึ้น แต่มือคู่นั้นสั่นอย่างเห็นได้ชัด

เวินลั่วฉิงรีบเดินเข้าไป ท่านย่าถังรีบกุมมือเธอไว้ กุมไว้อย่างแน่น ไม่ยอมปล่อย “เป็นลูกสาวของหยุนชิงจริงๆ เป็นลูกสาวของหยุนชิงจริงๆ ตามหามาหลายปี ในที่สุดก็หาเจอแล้ว”

“คุณเจอเธอได้อย่างไร” ท่านปู่ถังได้ยินที่ท่านย่าถังพูด อดไม่ได้หันไปมองถังหยุนเฉิง แล้วถาม