บทที่788 ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร (2)

“ไม่มี ไม่มีแน่นอน”หลินเป้ยรีบโบกมือ อยากถอยหลังอีกครั้ง

“น้องตื่นเต้นขนาดนี้ทำไม？แถมหูยังแดงขนาดนี้อีก？”เจ้าชายใหญ่ไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่จ้องเขาอย่างแปลกใจ

เจ้าชายน้อยเป็นคนร่างเล็ก มองแล้วผอมบาง ยืนเคียงเจ้าชายใหญ่แล้วไม่ค่อยกลมกลืนกันสักเท่าไหร่

“ไม่มีอะไร คุณหยวนรออยู่ด้านล่าง พวกเรารีบลงไปกันเถอะ”เจ้าชายน้อยหาเหตุผลเข้าท่าได้ พลางถอยหลังหนึ่งก้าว จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป แม้ร่างกายเขาจะเล็ก แต่กลับวิ่งได้เร็วมาก

“เสียดายวันนี้ถังหลินไม่ได้ไปเป็นเพื่อนพวกเรา ได้ยินมาว่าเมื่อคืนถังหลินข่มขืนผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นเลยโทรศัพท์แจ้งความถังหลิน ตอนนี้ให้ตำรวจทำคดีอยู่ในห้อง”หลินเก๋อเดินตามเขาอยู่ด้านหลัง แกล้งทำเป็นเล่าเรื่องภายในห้องให้ฟังแบบผ่านๆ

หลินเป้ยที่เดินอยู่ด้านหน้าร่างกายแข็งค้าง หยุดก้าวเดิน ก่อนจะหันกลับไปมองพี่ชายของตน：“หรือเหรอ？มีคนแจ้งความถังหลินข่ม……？”

น้ำเสียงของเจ้าชายน้อยมีความแปลกประหลาดหลายส่วน คล้ายกับมีอารมณ์อื่นแอบแฝงอยู่ด้วย

“จริงแน่นอน เมื่อกี้พี่ดูทุกอย่างในห้องจนชัดเจนแล้ว ผู้หญิงคนนั้นอนาถมาก มีรอยแผลเต็มตัวเลย ถังหลินคนนี้หยาบกระด้างมากไม่รู้จักถนอมสาวๆเลยสักนิด”

เจ้าชายใหญ่เดินไปพลางส่ายหัวไปพลาง：“ซวยแล้ว ซวยแล้ว ครั้งนี้ถังหลินกระโดดลงหวงเหอก็คงล้างมลทินไม่ได้แล้ว(ถึงจะแก้ต่างยังไงก็ฟังไม่ขึ้น)”

หลินเป้ยยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่ได้พูดอะไร และไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เจ้าชายใหญ่เดินไปด้านหน้าเขา ยกมือตบไหล่เขา

หลินเป้ยถูกเขาตบ สองขาก็อ่อนจนทรุดตัวคุกเข่า

“หลินเป้ย ตกใจเกินไปหรือเปล่า พี่เห็นเมื่อกี้น้องเกือบล้มเลย ทำไม เมื่อคืนนอนไม่หลับหรือไง？ทำให้สองขาอ่อนล้าไปหมด？”หลินเก๋อมองขาของเขา พลางกะพริบตาปริบๆ เมื่อกี้แค่ตบเขาเบาๆ เขาจำเป็นต้องเป็นถึงขนาดนี้ไหม？

เหมือนสองขาไม่มีแรงเสียอย่างนั้น！！

“พี่นั่นแหละขาอ่อน”หลินเป้ยจ้องเขม็งเขาแรงๆ จากนั้นก็หันหลังเดินไปยังด้านหน้า

เจ้าชายใหญ่“……”

ใจความสำคัญที่เขาพูดเมื่อกี้คือขาอ่อนหรือ？ใช่หรือ？！

เจ้าชายใหญ่ไม่ได้รับคำมาพูดต่อ แค่มองแผ่นหลังเขาอย่างใช้ความคิด……

ภายในห้องถังหลิน เมื่อเวลาล่วงเลยไปกว่าสองชั่วโมง หมอนิติเวชก็เดินออกมา ในมือยังถือผลตรวจไว้ด้วย

ทุกคนล้วนมองแต่ผลตรวจในมือหมอนิติเวช อยากรู้ว่าผลเป็นเช่นไร

คุณกงก็มองด้วยสีหน้าตึงเครียด

ถังหยุนเฉิงก็ตึกเครียดเช่นกัน ร่างกายที่หดแข็งของเขาทำให้รู้ว่าเวลานี้เขาเครียดมากเพียงใด

แต่เวินลั่วฉิงกลับมีสีหน้าปรกติ！

“ผลออกมาแล้วครับ เส้นผมกับเลือดบนผ้าห่มไม่ใช่ของถังหลิน และไม่ใช่ของคุณกงครับ”ครั้งนี้หมอนิติเวชไม่ได้เอาให้หัวหน้ากู้ดู แต่เป็นการประกาศผลออกมาโดยตรง

สิ้นเสียงของเขา คนครึ่งหนึ่งที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ต้องตกตะลึง