บทที่955 ถูกคลุมถุงชน น่าตกใจ ผลลัพธ์แบบนี้น่ะเหรอ（3）

เพราะว่าหลายปีมานี้เขาเห็นอะไรมามากมาย แน่นอนว่าเขาเองก็รู้สึกกับมันไม่น้อยเลย

โจ่งแจ้งหรือลับๆ ？จะดีหรือร้าย？หัวหน้าน้อยไม่เคยเรื่องมาก ขอแค่ใช้ได้ก็พอแล้ว ดังนั้น บางทีอาจจะทำให้ป้องกันอะไรไม่ได้เลยล่ะ

แถมหัวหน้าน้อยคนนี้นอกจากหัวหน้าแล้วก็ไม่กลัวใครเลย

เมื่อครู่เขาพลั้งไปใช่ไหมนะ？

ผู้ดูแลจ้งปิดปาก โดยที่ไม่กล้าพูดอะไรอีก ห้องโถงก็เงียบลงอีกครั้ง

การตรวจดีเอ็นเอใกล้จะจบลงแล้ว ผลเองก็ใกล้จะออกมาแล้วเช่นกัน ทุกคนต่างมีอารมณ์สับสนมากในตอนนี้

ไป๋หยิงร้อนใจมากในตอนนี้ เธอรู้ว่าเฉิงโหรวโหรวจะถูกเจ้าเก้าพาไปตั้งแต่แรกแล้ว นี่มันกำลังจะหมดวันแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข่าวคราวอะไรออกมา

ถ้าเกิดเมื่อวานไม่ได้เจอหัวหน้าน้อย เธอจะต้องคิดว่าหัวหน้ายอมรับเฉิงโหรวโหรวแล้วอย่างแน่นอน แล้วทุกอย่างก็จะราบรื่น แล้วก็จะมีดีใจมากอย่างแน่นอน

แต่ว่าคำพูดของหัวหน้าน้อยเมื่อวานนั้นมันชัดเจนมาก ว่าหัวหน้าพาเฉิงโหรวโหรวกลับไปก็เพื่อตรวจดีเอ็นเออีกครั้ง นับๆ เวลาแล้วผลก็ใกล้จะออกมาแล้วล่ะ

เวลาค่อยๆ ผ่านไป เธอก็ยิ่งกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ และยิ่งกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อวานหลังจากที่เธอออกไปจากหัวหน้าน้อยแล้ว ก็มาหาเจิ้งฉง แน่นอนว่าเธอไม่ได้บอกเรื่องจริงกับเจิ้งฉง เธอบอกเจิ้งฉงเพียงว่าผลการตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้ว เจ้าเก้าจะพาเฉิงโหรวโหรวกลับไป

ด้วยความสามารถของเจิ้งฉงแน่นอนว่าไม่มีทางได้รู้เรื่องของหัวหน้า แถมการตรวจดีเอ็นเอนั้นเจ้าเก้าไม่รู้มาก่อนเลย ดังนั้นเจิ้งฉงเลยไม่รู้ข่าวคราวอะไรเลย

ดังนั้นเจิ้งฉงเลยคิดว่าแผนมันราบรื่นมาก แล้วก็มีความสุขมากอีกด้วย

“เป็นอะไรเหรอ？ทำไมคุณดูมีท่าทีไม่นิ่งเลยล่ะ？” เจิ้งฉงมองไป๋หยิงพลางขมวดคิ้วเบาๆ พลางสงสัยในใจไม่น้อยเลย

“ฉันรีบไม่ใช่เหรอ？เจ้าเก้าต้องพาเฉิงโหรวโหรวกลับไปตอนเช้า แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวคราวอะไรเลย และไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ด้วย？” ไป๋หยิงถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ไม่ได้บอกเรื่องจริงๆ กับเจิ้งฉง

จากนั้นเธอเลยไปหาเจิ้งฉง เพราะอยากจะให้เจิ้งฉงปกป้อง แน่นอนว่าคิดเอาไว้แล้วว่าถ้าตรวจเจออะไรขึ้นมา เธอจะได้โยนเรื่องนี้ให้กับเจิ้งฉงได้

ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เป็นความคิดของเจิ้งฉงแต่แรกอยู่แล้ว

“ไม่มีข่าวคราวอะไรก็ถือว่าน่าจะเป็นข่าวดี หัวหน้าหาลูกสาวตัวเองกลับมาได้ไม่ง่ายเลย แน่นอนว่าต้องจัดงานเลี้ยงสักหน่อย” เจิ้งฉงไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น เลยคิดเอาไว้อย่างสวยงาม

ไป๋หยิงเบ้ปากเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ถ้าเกิดเธอไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น แน่นอนว่าจะคิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ว่าตอนนี้……

ไป๋หยิงก้มหน้าลงในตอนนี้ ดังนั้นเจิ้งฉงเลยไม่ได้เห็นว่าใบหน้าของเธอมันเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

“จริงสิ คุณสามารถควบคุมผู้หญิงคนนั้นได้เหรอ？เธอจะเชื่อฟังพวกเรางั้นเหรอ？” เจิ้งฉงยังต้องเตรียมเรื่องสิ่งที่สำคัญมากที่สุดของเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคือการที่ผู้หญิงคนนั้นต้องเชื่อฟังพวกเขา

“ไม่มีปัญหาหรอก ฉันจัดการเอาไว้หมดแล้ว” ไป๋หยิงถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะกดความกลัวเอาไว้ในใจ

“เป็นแบบนั้นก็ดี” เจิ้งฉงยิ้มขึ้นมา ด้วยความพอใจ： “เธอเป็นลูกสาวของหัวหน้า แล้วองค์กรโกสต์ซิตี้ทั้งหมดก็จะเป็นของเธอ ขอเพียงแค่เธอเชื่อฟังพวกเรา จากนี้พวกเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ”

เจิ้งฉงจัดการองค์กรโกสต์ซิตี้ของเมืองA เขารู้อำนาจและอิทธิพลขององค์กรโกสต์ซิตี้เป็นอย่างดีว่ามันแข็งแกร่งมากขนาดไหน