บทที่98 เขาเชื่อฟังภรรยา

บทที่98 เขาเชื่อฟังภรรยา

จากที่เธอเข้าใจคุณน้ามู่หรงเป็นอย่างดี กลัวว่าคำพูดต่อไปของคุณน้ามู่หรงจะทำให้คนตกใจ

“ป้าคะ ไม่มีอะไรงั้นหนู……”เวินลั่วฉิงอยากรีบวางสาย

“ไอ้หยา ดอกไม้เล็กๆที่ป้าตั้งใจรดน้ำมาตั้งหลายปีนี้กลับถูกวัวแก่คาบไปได้ กฎของความเป็นธรรมอยู่ตรงไหน？หัวใจของป้า ใจเย็นๆ ใจเย็นๆนะ”แต่ที่ปลายสายนั้น มู่หรงหยิงหยิงกลับกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดใจ

มือเวินลั่วฉิงที่ถือโทรศัพท์สั่น อย่างที่เธอคาดไว้เลย และคำเปรียบเทียบของคุณน้ามู่หรงยัง……

วัวแก่？เย่ซือเฉินก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น？เย่ซือเฉินยังไม่ถึงสามสิบ อายุแบบจีนก็ยี่สิบเก้า อายุตามสากลก็ยี่สิบแปด

คนในห้องโถงได้ยินประโยคนี้ของมู่หรงหยิงหยิง สีหน้าก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

ใบหน้าท่านหญิงเย่กับคุณปู่เย่ไม่พอใจอย่างชัดเจน เย่ซือเฉินของเขาดีขนาดนั้น แต่งกับคนโง่แบบนี้ก็ตาบอดแล้ว ยังมาถูกว่าได้？

เฉียววี่หนานตะลึง พอมองไปที่เวินลั่วฉิง สายตาก็ มีรอยยิ้มบนความทุกข์ของคนอื่น

หน้าของเย่ซือเฉินหม่นลงทันที แก่？เขาแก่เหรอ？

เวินลั่วฉิงขยับสายตาเล็กน้อย มองไปที่เย่ซือเฉินอย่างระวัง มองเห็นหน้าหม่นๆของเย่ซือเฉินนั้น เธอก็แอบหายใจเข้า เขาดูเหมือนโกรธนะ？

ไม่ ไม่ได้ดูเหมือน แต่โกรธจริงๆ

แต่ว่า ปลายสายนั้น เห็นได้ชัดว่ามู่หรงหยิงหยิงไม่มีท่าทีว่าจะหยุด

“ฉิงฉิงจ๊ะ ป้ารู้จักคนหนุ่มๆให้หนูเลือกได้ตั้งมากมาย ถ้าไม่ได้จริงๆดัวหยางของพวกเราก็ยังได้นะหนู ถ้าหนูโอเค ป้าจะรีบจดทะเบียนให้พวกหนูเลย หนูน่ะคิดสั้น ถึงได้แต่งกับชายแก่หนังเหนียวแบบนั้นน่ะ？”

คิดสั้น？ชายแก่หนังเหนียว！

คำที่มู่หรงหยิงหยิงใช้นี้ทำให้คนตกใจมากจริงๆ

ในตอนนี้ ใบหน้าของเย่ซือเฉินหม่นลงเหมือนหมึกที่หยดลง！！

“คุณน้ามู่หรง หนูไม่ว่าง วางสายก่อนนะคะ……”มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้นแรงๆ เธอคิดว่าไม่สามารถให้คุณน้ามู่หรงพูดแบบนี้ต่อไปได้อีก！！

“หนูกล้าวางสายป้าก็ลองดู……”มู่หรงหยิงหยิงพอได้ยินว่าเวินลั่วฉิงจะวางสาย ก็ร้อนใจ

แต่ว่า เวินลั่วฉิงวางไปอย่างรวดเร็ว เธอรู้ว่าตัดสายผู้ใหญ่แบบนี้ไม่ดี แต่ว่าให้มู่หรงหยิงหยิงพูดต่อไปแบบนี้ เธอคิดว่าชีวิตเล็กๆของเธอจะเป็นอันตรายได้

สายตานั้นของเย่ซือเฉินใกล้จะฆ่าคนได้แล้ว！！

“ฮึ ฮ่าฮ่าฮ่า………”พอเวินลั่วฉิงวางสาย เย่ซือชวนก็หัวเราะออกมา：“วัวแก่？ชายแก่หนังเหนียว？คิดสั้น ฮ่าฮ่าฮ่า……”

สายตาที่เย็นชาของเย่ซือเฉินมองไป เสียงหัวเราะที่ดู‘สนุก’ของเย่ซือชวนหยุดลงทันที แต่ว่าใบหน้าที่ขำกลับหยุดไม่ได้

เวินลั่วฉิงเห็นใบหน้าหม่นๆของเย่ซือเฉินที่ทำให้คนเย็บวูบตัวสั่นได้ ก็คิดว่าตัวเองต้องง้อสักหน่อย

เวินลั่วฉิงมองเย่ซือเฉินยิ้มหวาน：“สามี คุณหล่อที่สุด หน้าตาดีที่สุดแล้ว ฉันชอบคุณ”

ได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงใบหน้าหม่นๆของเย่ซือเฉินก็ดีขึ้นอย่างเร็ว