ตอนที่ 11 เขาโดนปล้นเสียแล้ว!!

ตอนที่ 11 เขาโดนปล้นเสียแล้ว!!

“ผู้หญิง? ผู้หญิงที่ไหน? ผู้หญิงของพี่สามเหรอ?” คุณชายห้าฉิงตกใจพูดขึ้นเสียงดัง ผู้หญิงของพี่สามเหรอ? นี่เป็นข่าวใหญ่เลยนะ!

แต่ตอนที่คุณชายห้าฉิงพูดขึ้นมานั้น เย่ซือเฉินได้วางสายไปแล้ว

คุณชายห้าฉิงมองดูมือถือที่วางสายไป จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปด้วยความงุนงง พูดไม่ทันจบ นี่ยังเป็นห่วงชีวิตผู้หญิงอยู่ไหม? แต่ต่อให้ไม่บอก คุณชายห้าฉิงก็ตรวจสอบเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว เขาก็อยากจะเห็นเหมือนกัน ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครที่ทำให้พี่สามเอิกเกริกได้ถึงขนาดนี้!

แต่สิ่งที่เขาอยากรู้มากกว่านั้นคือเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พี่สามถึงได้โกรธมากขนาดนี้

“คุณชายเย่ครับ เสื้อผ้ากับชุดนอนพวกนี้ทำไมถึงได้มากองอยู่ข้างนอกอย่างนี้ล่ะครับ?” เลขาอู๋ตามคุณชายเย่มาที่ห้องชั้นยี่สิบสอง เห็นเสื้อผ้าของคุณชายเย่กองอยู่ที่หน้าประตูห้อง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ทันใดนั้นเขาคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อคืนต้องเกิดเรื่องที่เลวร้ายขึ้นแน่ๆ !

“เก็บเอาไปซัก” แววตาของเย่ซือเฉินตวัดจ้องไปที่เลขาอู๋ จนทำให้เลขาอู๋ตกใจขาสั่น

“……” เลขาอู๋รู้ตัวว่าตัวเองพูดผิดไป เลยไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อ ทำได้แค่คิดในใจว่า แค่จะเอาเสื้อผ้าไปซักก็ไม่น่าที่จะเอามากองไว้ที่หน้าห้องนิ? ห้องก็ใหญ่วางไว้ข้างในไปพอเหรอ?

“คุณชายเย่ครับ ด้านนอกโรงแรมมีนักข่าวมารับ” เลขาอู๋หยิบเสื้อผ้าที่กองอยู่ที่หน้าห้อง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เมื่อรับสายก็ได้รับรายงานว่ามีนักข่าวมาที่หน้าโรงแรม ใบหน้าเต็มเขาไปด้วยความสงสัย เขาไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ดังนั้นไม่แน่ใจว่านักข่าวพวกนี้มาด้วยเหตุผลอะไร

นักข่าวเหรอ? เย่ซือเฉินหรี่ตาลง เมื่อคืนเธอถูกวางยาสลบ ดังนั้นนักข่าวที่มาวันนี้น่าจะสอบถามเรื่องของเธอแน่

มีคนคิดจ้องจะทำลายชื่อเสียงเธอ! หรือไม่ก็อาจจะมีจุดประสงค์อื่น?

คุณชายเย่ไม่ได้พูดตอบโต้เลขาอู๋ แต่การแสดงของเขาเย็นชาเล็กน้อย

เรื่องนี้เลขาอู๋ก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรมาก วันนี้ตอนที่อยู่กับคุณชายเย่เขาพูดอะไรไปก็ผิดไปหมดทุกอย่าง ดังนั้นทางที่ดีที่สุดคือสงบปากสงบคำไว้น่าจะดีกว่า