ตอนที่ 133 เซอร์ไพรส์ไม่ขาดสาย (4)

ตอนที่ 133 เซอร์ไพรส์ไม่ขาดสาย (4)

ครั้งนี้เธออยากจะดูว่าเฉียวหยูหนานจะทำอย่างไร ในสถานการณ์อย่างนี้เฉียวหยูหนานอยากจะปิดปมด้อยยังไงก็คงจะยากหน่อย……

ฉู่หลิงเอ๋อมองเฉียวหยูหนาน สีหน้าแสดงความสมน้ำหน้าอย่างไม่ปิดบัง

ขณะนี้เฉียวหยูหนานเคร่งเครียดจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว สี่ปีมานี้เธอใช้ภาพการออกแบบจากเล่มนั้นมาโดยตลอด เวลาผ่านไปตั้งนานเธอกลับไม่มีผลงานการออกแบบที่เข้าท่าเลยสักชิ้นเดียว

เธอจมอยู่แต่ในบ้านหลายวันก็ไม่สามารถออกแบบภาพที่เข้าท่าได้สักภาพหนึ่ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้？

เฉียวหยูหนานรู้ดีว่าเธอไม่สามารถออกแบบผลงานที่ดีได้ในขณะนี้ ถ้าเกิดถึงเวลาแล้วเธอยังไม่สามารถออกแบบผลงานที่ดีออกมา จะทำให้คนอื่นสงสัยกับทุกสิ่งที่ผ่านมา

เธอไม่มีทางที่จะให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นได้

เฉียวหยูหนานได้ไอเดีย จึงหลับตาแล้วเอียงตัวล้มลงไป เห็นได้ชัดว่ากำลังจะแกล้งเป็นลม

แต่ฉู่หลิงเอ๋อก็จับตาดูเธอตลอด เห็นการกระทำของเฉียวหยูหนาน ฉู่หลิงเอ๋อก็รีบไปหาเฉียวหยูหนาน ประคองเฉียวหยูหนานไว้และยังหยิกที่เอวของเฉียวหยูหนานแรงๆอีกด้วย

จากที่เฉียวหยูหนานคิดจะแกล้งเป็นลมก็ต้องร้องด้วยความเจ็บปวดออกมา จึงจำเป็นต้องลืมตาขึ้น

“ไอ้ชาติชั่วเฉียว……เคุณเฉียว คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมค่ะ？”ฉู่หลิงเอ๋อฝืนปรับน้ำเสียง แสร้งทำเป็นเป็นห่วงจนตัวเธอก็รู้สึกได้ว่าไม่จริงใจ

“ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ ขอบคุณคุณมากค่ะ”ขณะนี้เฉียวหยูหนานเกลียดฉู่หลิงเอ๋อเข้ากระดูก แต่เธอจำเป็นที่จะต้องยิ้มขอบคุณเธอ

“ถ้าเคุณเฉียวไม่เป็นอะไร ก็เริ่มออกแบบได้เลยค่ะ”ฉู่หลิงเอ๋อช่วยเฉียวหยูหนานเอากระดาษกับปากกามา และบีบให้เธอนั่งลงที่เก้าอี้

อยากจะแกล้งสลบแล้วผ่านไป มีฉู่หลิงเอ๋ออยู่ทั้งคน เฉียวหยูหนานอย่าได้คิดเตลิดไปไกลเชียว

วันนี้มีฉากที่ตื่นเต้นอย่างนี้ มีหรือที่จะให้จบลงอย่างง่ายๆ

เลขาหลิวเห็นก็ทึ้งเลย เมื่อกี้อยู่หน้าประตูเห็นท่าทีที่ไม่ดีของฉู่หลิงเอ๋อต่อเฉียวหยูหนาน

ตอนนั้นฉู่หลิงเอ๋อยังพูดอยู่เลยว่าจะตีเฉียวหยูหนาน ทำไมตอนนี้เธอถึงได้เป็นห่วงเฉียวหยูหนานขึ้นมากะทันหันล่ะ？

นี่มันปกติไหม？นี่มันสมเหตุสมผลไหม？

ฉู่หลิงเอ๋อบีบให้เฉียวหยูหนานนั่งลงที่เก้าอี้ก็ไม่ได้เดินจากไป เธอยืนมองเฉียวหยูหนานอยู่ข้างๆ

ถ้าไม่รู้คนอื่นอาจเข้าใจว่าเป็นกรรมการเฝ้าดูแล

เลขาหลิวมองฉู่หลิงเอ๋อด้วยสีหน้ามึนงง นี่มันเกิดอะไรขึ้น？เธอยืนอยู่ตรงนั้นทำไม？

เลขาหลิวอยากจะเตือนฉู่หลิงเอ๋อว่า หลังจากสองชั่วโมงผ่านไปเธอก็ต้องส่งผลงานด้วย เธอเป็นตัวแทนของบริษัทเวินซื่อกรุ้ปนะ

แต่เย่ซือเฉินกลับส่งแววตาให้เลขาหลิวว่าให้เลขาหลิวเฝ้ามองดูสถานการณ์ไปก่อน

มุมปากของเย่ซื่อเฉินยกขึ้นเล็กน้อย นักออกแบบที่เป็นตัวแทนของบริษัทเวินซื่อกรุ้ปไม่สนใจงานในมือของตนเอง แต่กลับตั้งใจคุมคนอื่น นี้เป็นที่ยิ่งอยู่ยิ่งน่าสนใจขึ้น！！

คนอื่นก็มองฉู่หลิงเอ๋ออย่างมึนงง แต่คนของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปไม่ได้สนใจ พวกเขาจึงไม่ได้พูดอะไร

ตอนนี้ฉู่หลิงเอ๋อไม่ได้เริ่มทำอะไร พวกเขาก็จะมีคู่แข่งน้อยลงไปอีกหนึ่งคน มันเป็นเรื่องที่ดีสำหรับพวกเขา

“พี่ซือเฉิน ฉันรู้สึกไม่สบายกะทันหัน เวียนหัวมากเลยค่ะ”ตอนแรกเฉียวหยูหนานก็ออกแบบไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้มีฉู่หลิงเอ๋อมาจ้องมองอยู่ก็ยิ่งไม่สามารถลงมือทำได้

เฉียวหยูหนานรู้ว่าตอนนี้ต้องหาข้ออ้างออกไป ถึงแม้จะเสียโอกาสร่วมทำงานกับบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปของครั้งนี้ไป แต่เธอก็ต้องรักษาชื่อเสียงของเธอ และความภาคภูมิใจเอาไว้

“เวียนหัวเหรอค่ะ？มาค่ะ ฉันช่วยคุณนวดค่ะ เป็นฝีมือถ่ายทอดมาจากพรรบุรุษเลยนะคะ รับรองว่าพอนวดแล้วจะหายเป็นปริดทิ้งแน่นอนค่ะ”แต่เฉียวหยูหนานเพิ่งพูดเสร็จ คนที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างฉู่หลิงเอ๋อก็ยื่นมือเข้ามา ช่วยเธอนวดขมับ

กิริยาท่าทีที่ขยันขันแข็งก็ไม่มีใครอื่นแล้ว