ตอนที่ 21 การเปลี่ยนคนชั่วคราว

ตอนที่ 21 การเปลี่ยนคนชั่วคราว

“ฉิงฉิง ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว” เป็นเพราะเย่อหยู่นานไม่ปรากฏตัวเสียที คุณปู่เวินที่พึ่งแก้ไขจัดการเรื่องเรื่องนี้ เมื่อเปิดประตูเข้ามาพบกับสถานการณ์ตรงหน้าที่เป็นเช่นนี้ เขารีบพุ่งตัวมาพยุงเวินลั่วฉิง

“คุณปู่คะ หนูอยากกลับบ้าน หนูอยากกลับบ้านค่ะ” เวินลั่วฉิงมองมาที่คุณปู่เวิน ทันใดนั้นเธอรู้สึกเหมือนว่าเธอได้มีที่พึ่งพิง เธอจับตัวคุณปู่เวินไว้แน่น เสียงของเธอนั้นสั่นสะอื้น

“ฉิงฉิง ไม่ต้องกลัวนะ ปู่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัว” คุณปู่เวินรู้สึกเจ็บปวดลึกเข้าไปในก้นบึ้งของหัวใจ โอบกอดเวินลั่วฉิงไว้ในอ้อมอกของตน

“เย่อหยู่นานมันชักจะมากเกินไปแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตระกูลเวินกับตระกูลเย่อเราขาดกัน” คุณปู่เวินเงยหน้าขึ้นมาแล้วจ้องไปยังพ่อแม่ของเย่อหยู่นานที่กำลังรีบเดินเข้ามา เขาลั่นวาจาที่เย็นชาออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“ส่วนเวินหรวนหรวน ถ้าเธอยังกล้าที่จะยุ่งเกี่ยวกับเย่อหยู่นาน ก็อย่าหวังจะได้กลับมาเหยียบบ้านตระกูลเวินอีก ” ยังไม่ทันที่จะมีใครได้เปิดปากพูด เขาก็หันไปพูดกับลูกชายคนที่สองกับลูกสะใภ้คนที่สอง น้ำเสียงของเขานั้นช่างเย็นชาและไร้เยื่อใย

“พ่อ ทำไมถึงลำเอียงแบบนี้ หรวนหรวนก็เป็นหลานสาวของพ่อ อีกอย่างพ่อก็รู้ว่าหยู่นานกับหรวนหรวนเขารักกันมาแต่ไหนแต่ไร” เวินจีหยัน รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก

“ลำเอียง? ถ้าฉันลำเอียงแล้วจะทำไม? อย่าว่าแต่ลำเอียงเลย เพื่อฉิงฉิงแล้วล่ะก็ ฉันยอมตายแทนเลยก็ได้” คุณปู่เวินประกาศให้ทุกคนรับรู้ “วันนี้ตัวฉัน เวินเจิ้น ขอพูดอย่างชัดเจน ณ ที่นี้ เลยว่าใครจะทำอะไรตัวฉัน ฉันไม่สน ใครจะทำอะไรบริษัทเวินซื่อกรุ้ปของฉัน ฉันไม่ว่า แต่ใครกล้ามาทำร้ายฉิงฉิง อย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

คุณปู่เวินจัดว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเมืองA เมื่อคำพูดนี้ได้ปล่าวประกาศออกไป ก็ทำเอาทุกคนอึ้งตามๆกัน

จากที่เคยได้ยินมา คุณปู่เวินรักและเอ็นดูหลานสาวคนโตคนนี้มาก ทั้งที่เขาพึ่งรู้จักเธอเมื่อห้าปีก่อน เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะรักและเอ็นดูเธอได้มากถึงเพียงนี้