ตอนที่ 3 อกสั่นขวัญหาย (3)

ตอนที่ 3 อกสั่นขวัญหาย (3)

เวินลั่วฉิงรู้สึกตัวขึ้นอีกครั้ง เธอรู้สึกงงงวยอยู่ชั่วขณะ ปวดเมื่อยไปทั้งตัว เธอพยายามนึกย้อนความจำว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

เธอจำได้ว่าเธอโดนวางยาสลบ แล้วก็หนีข้ามระเบียงมาอยู่ที่ห้องนี้ หลังจากนั้น……

สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายการหลับไหลของชายหนุ่มข้างๆ เธอกระพริบตาและกลืนน้ำลายอย่างช้าๆ จากนั้นคิดจะใช้โอกาสนี้รีบออกไป และทางที่ดีที่สุดคืออย่าให้ผู้ชายคนนี้รู้สึกตัวเป็นอันขาด!

อือ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน

เวินลั่วฉิงไม่กล้าที่จะประวิงเวลาไว้ เธอคลำหาเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายซึ่งในความมืดนั้นทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นได้ชัด ทำได้แค่คลำๆ ใช้ความรู้สึกเอาเท่านั้น

แต่ในขณะที่เธอกำลังจะลุกออกไปนั้น เสียงในความมืดก็ดังขึ้นทันที “คุณคิดจะออกไปจากที่นี่เหรอ?” เย่ซือเฉินถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง แต่เสียงนั้นกลับทำให้เธอตกใจขึ้นทันใด

เวินลั่วฉิงอกสั่นขวัญหายไปหมด

ไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่อยู่บนเตียงตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเอนตัวที่หัวเตียงมองเธอในความมืด มองไม่เห็นถึงอารมณ์และความรู้สึกใดๆ แต่เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ จึงทำให้เสียงของเขาแหบแห้ง

ผู้หญิงคนนี้ปีนระเบียงเข้ามาในห้องของเขาเมื่อคืน หลังจากนั้น……

ตอนนี้เธออยากจะจากไปแบบนี้เหรอ?ช่างกล้าคิดนะ!

“ทำไมล่ะ?” เวินลั่วฉิงหันไปถาม เธอมองไม่เห็นถึงกิริยาท่าทางของชายหนุ่ม แต่สัมผัสได้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น

ดูเหมือนว่าเธอจะเล่นผิดคนแล้วสิ

“คิดเงินก่อนสิ” เสียงของชายหนุ่มเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ

เวินลั่วฉิงถลึงตาด้วยความตกใจ คิดเงินเหรอ? จะคิดได้ยังไงกัน?