ตอนที่ 66 เขาเจอแล้ว

“เมื่อครู่ใครมารับเด็ก ๆ?” ได้ยินคำพูดของจี้หซี ในดวงตาของเย่ซือเฉินจู่ ๆ ก็เปล่งประกายบางอย่าง เพียงแต่หายไปในรวดเร็ว ถ้าหากไม่สังเกตดี ๆ ก็ไม่รู้สึกตัว

“มามี้ของเด็ก ๆ” จี้หซีเห็นเย่ซือเฉินสนใจ ก็ประหลาดใจมาก ยากที่จะเห็นพี่สามสนใจเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเขา เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่าก่อนหน้านี้เขาชมเด็กสองคนขนาดนั้น พี่สามไม่ตอบสนองแม้แต่นิดเดียว ทำไมจู่ ๆ ถึงสนใจขึ้นมา?

“นายได้เจอแล้ว?” มีอารมณ์ที่แตกต่างไปเล็กน้อยในน้ำเสียงของเย่ซือเฉิน

“ครับ เจอกันแล้ว ก่อนที่พี่จะมาได้ไม่นาน มามี้ของพวกเขาก็รับพวกเขาไปแล้ว คำนวณเวลาดูแล้วพวกเราอาจจะได้เจอกันที่ทางออก” เมื่อเห็นการตอบสนองของเย่ซือเฉิน จี้หซีตะลึงเล็กน้อย แต่ก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

เย่ซือเฉินอึ้งนิดหน่อย จู่ ๆ เขาก็นึกถึงความรู้สึกเมื่อสักครู่ที่ราวกับมีคนกำลังมองเขาอยู่ และความรู้สึกแปลก ๆ ในใจพวกนั้น

เขามองกลับไปทางนั้นอีกครั้ง แต่ก็พบว่าไม่มีอะไรแล้ว แม้กระทั่งรถที่จอดอยู่ออกไปหมดแล้ว

“ใช่เธอไหม?” เย่ซือเฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมายื่นไปข้างหน้าเขา ในโทรศัพท์คือรูปภาพของเวินลั่วฉิง ถ้าหากดูดี ๆ จะพบว่าเวลานี้แรงที่เย่ซือเฉินจับโทรศัพท์ไว้เพิ่งมากขึ้นเล็กน้อย

และในตอนนั้นในดวงตาของเขาแอบมีความรู้สึกซับซ้อนเพิ่มขึ้น

“ไม่ใช่ครับ” จี้หซีส่ายหน้า สีหน้าประหลาดใจ “พี่สาม พี่เป็นอะไรเหรอครับ?”

ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าพี่สามแปลกประหลาดนิดหน่อย

“ไม่เป็นไร” เย่ซือเฉินแอบสูดลมหายใจเข้า และเหมือนจะหายใจออก เหมือนจะผิดหวังนิดหน่อย เขาอาจจะคิดมากไป มันจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง?

“ฉันจะไปประเทศ M ให้คนขับรถส่งนายกลับไป” ใบหน้าของเย่ซือเฉินกลับสู่ความใจเย็น

“พี่สามจะไปประเทศ M? ทำไมไม่เห็นได้ยินพี่พูดเลย ถ้ารู้ว่าพี่จะไปผมก็คงไม่ต้องรีบร้อนกลับมา” จี้หซีคาดไม่ถึงนิดหน่อย ธุระหลาย ๆ เรื่องที่ประเทศ M เขาเป็นคนช่วยพี่สามดูแลจัดการทั้งหมด พี่สามจะไปประเทศ M เขาไม่รู้ด้วยซ้ำ “พี่สามทำไมจู่ ๆ ไปกะทันหัน?”

“เพิ่งตัดสินใจ มีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อย” เย่ซือเฉินไม่ได้อธิบายอะไรมากมายนัก น้ำเสียงเคร่งขรึมเล็กน้อย ที่ไปครั้งนี้เพราะมีเรื่องนิดหน่อย เขาจะต้องตรวจสอบให้ชัดเจนให้ได้

หรือว่าเมื่อห้าปีก่อน เขาไม่น่าจะหยุดลง น่าจะตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน

“อ้อ” จี้หซีตอบรับเสียงเบา เพียงแต่ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย เรื่องของฝ่ายประเทศ M เขารู้ดีที่สุดแล้ว ทุกอย่างเป็นปกติ โดยเหตุผลแล้วไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องให้พี่สามไปจัดการด้วยตนเอง

จี้หซีถึงแม้จะสงสัย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ถึงแม้ความอยากรู้อยากเห็นของเขาจะสูง แต่ก็รู้ว่าเรื่องไหนควรถาม เรื่องไหนไม่ควรถาม

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ที่พี่สามไปเพราะเรื่องส่วนตัว แถมเรื่องส่วนตัวเรื่องนี้ พี่สามไม่อยากให้คนอื่นรู้รวมทั้งเขา

“เออใช่ ก่อนหน้านี้นายบอกว่าเคยโทรหาเด็กคนนั้น?” จี้หซีกำลังจะลงจากรถไป จู่ ๆ เย่ซือเฉินก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง

ถึงแม้รู้สึกว่าความคิดของเขาเมื่อสักครู่ดูเหลวไหล แต่เขาก็อยากจะไปตรวจสอบดูหน่อย

ถ้าหากว่าเป็นเรื่องจริง......

“ครับ ก่อนหน้านี้ที่เจอพวกเขามีเพียงแค่เด็กสองคน ไม่มีผู้ใหญ่ เกรงว่าจะเกิดเหตุอะไรขึ้น เลยใช้โทรศัพท์ของเขาโทรหาผม” จี้หซีพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะกลัดกลุ้มใจ เขาหวังดีกับเด็กสองคน แต่ผลลัพธ์หละ ถูกหลอกใช้แล้วก็ถีบหัวส่งแบบนี้

ความคิดเห็น