ตอนที่ 9 เขามาช้าแค่ก้าวเดียว

ตอนที่ 9 เขามาช้าแค่ก้าวเดียว

สิ่งที่ทำให้เวินลั่วฉิงรู้สึกโชคดีไปมากกว่านั้นก็คือ รถที่เธอโบกนั้นเป็นรถแท็กซี่ ดังนั้นไม่ต้องพูดหรืออธิบายอะไรมาก เธอก็เปิดประตูรถขึ้นไปได้เลย

เมื่อเธอขึ้นไปนั่งบนรถแท็กซี่แล้ว เธอสังเกตเห็นข้างๆ ที่นั่งมีน้ำเปล่าอยู่ขวดหนึ่ง น่าจะเป็นของผู้โดยสารคนอื่นที่ทำตกไว้ สายตาของเธอเปล่งประกายขึ้นมาทันใน หรือว่าเธอจะ……

เมื่อเห็นรถแท็กซี่ขับออกไป เย่อหยู่เฟิงก็ได้สติขึ้น เธอไปแบบนั้นจริงๆ เหรอ? เขาโดนเมินเฉยแบบนี้เหรอ?

เวินลั่วฉิง! เธอนี่มันจริงๆ เลย!

ขณะที่รถของคุณชายเย่ตามมานั้น เวินลั่วฉิงได้ขึ้นรถหนีไปแล้ว และเย่อหยู่เฟิงก็ไปแล้วเช่นกัน

“คุณชายเย่ จะตามเธอต่อไหมครับ?” เลขาอู๋เห็นว่าไม่เจอใคร ในใจแอบกังวล และรู้ดีว่าเธอได้หนีไปแล้ว หากจะตามเธอต่อไปก็คงตามยากแล้ว

และไม่รู้ด้วยว่าครั้งนี้เธอหนีไปกับรถอะไร

“กลับโรงแรม” แววตาของคุณชายเย่กลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง ครั้งนี้น้ำเสียงของเขาทำให้เลขาอู๋รู้สึกหนาวเลยทีเดียว

ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นไหวตัวเร็วมาก!

คิดจะหนีเหรอ? เขาจะคอยดูว่าจะหนีไปได้สักกี่น้ำ?

ในโรงแรมมีกล้องวงจรปิดติดไว้ทุกมุม เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่พูดถึงแล้ว ดูเฉพาะตอนที่เธอออกมาจากห้องเขาจากชั้นยี่สิบสองลงมาถึงล็อบบี้ กล้องต้องจับภาพไว้ได้แน่

แค่กล้องวงจรปิดจับภาพเธอได้ เขาเชื่อว่าจะต้องตามตัวเธอได้แน่

เมื่อกลับถึงโรงแรม คุณชายเย่ก็มุ่งหน้าไปที่ห้องควบคุมกล้องวงจรปิดของโรงแรมทันที เลขาอู๋รู้ว่าคุณชายเย่กำลังไปเช็คกล้องวงจรปิดเพื่อตามหาตัวเธอ