บทที่ 1055 ความกังวล

สีหน้าของกษัตริย์กวนแย่ลง ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการทวงคืนศักดิ์ศรีของตระกูลคิงกวนเมื่อร้อยปีก่อนกลับคืนมา แต่นั่นเป็นเพราะหยางเฉินทำให้เขาตกใจกลัวมากเกินไป

นอกจากนี้เขายังรู้ด้วยว่า หยางเฉินไม่ใช่แค่ผู้แข็งแกร่งแดนเทพ แต่ยังเป็นรักษาดินแดนเหนืออีกด้วย เขาคนเดียวสามารถต่อสู้กับความน่าสะพรึงกลัวของกึ่งแดนเทพเพียงลำพัง

ถ้าหยางเฉินตายแล้ว เขาจะไม่ลังเลใดๆ เลย จะตอบตกลงสร้างพันธมิตรตระกูลเดอะคิงและต่อสู้กับกองยุทธการเพื่อเมืองเยี่ยนตู

แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าหยางเฉินเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่เขามีลางสังหรณ์ที่รุนแรงว่าหยางเฉินยังมีชีวิตอยู่

ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีการตายของไป๋จวิ้นเหาและเฉาจื้อ ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับหยางเฉินด้วย

ถึงอย่างไรตระกูลคิงไป๋ก็มั่นใจแล้วว่า ผู้แข็งแกร่งที่ฆ่าไป๋จวิ้นเหาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพคนหนึ่ง

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพนั้นเป็นตำนานความน่าสะพรึงกลัวอยู่แล้ว ซึ่งหายากมาก

ที่บังเอิญก็คือ ไป๋จวิ้นเหาและเฉาจื้อได้แตะต้องเกล็ดมังกรของหยางเฉินเข้าแล้ว และทยอยถูกสังหารโดยผู้แข็งแกร่งแดนเทพทีละคน นี่ยังไม่สามารถพิสูจน์คำถามได้อีกหรือ?

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพที่สังหารพวกเขานั้นก็คือหยางเฉิน!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้กษัตริย์กวนก็ส่ายหน้าโดยไม่ลังเล “ทุกท่าน ผมก็อยากทวงคืนศักดิ์ศรีของตระกูลเดอะคิงเมื่อร้อยปีก่อนกลับมา แต่กองยุทธการนั้นมีผู้แข็งแกร่งอยู่มากมาย ผมเกรงว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพก็มีอยู่ไม่น้อย แม้พวกเราจะก่อตั้งพันธมิตรก็อาจจะยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกองยุทธการ”

ทันทีที่กษัตริย์กวนพูดจบ กษัตริย์ที่เหลืออีกสี่พระองค์ก็มีสีหน้าขรึมลง

เนื้อหาของการประชุมวันนี้มีความสำคัญมาก หากมันรั่วไหลออกไป จะกลายเป็นการโจมตีอย่างใหญ่หลวงต่อตระกูลเดอะคิงทั้งห้า

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเดอะคิงก็ดี หรือราชวงศ์ก็ดี ก็สามารถต่อสู้กับกองยุทธการได้เป็นการส่วนตัว แต่หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ เกรงว่าความสัมพันธ์จะแตกร้าวกับกองยุทธการจริงๆ

ผู้เข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ทั้งหมดเป็นกษัตริย์ของตระกูลเดอะคิงทั้งห้า จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีคนถอนตัวจากพันธมิตรและเปิดเผยเนื้อหาของการประชุม?

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากที่ตระกูลเดอะคิงทั้งห้าตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลคิงกวน แม้ว่าพวกเขาจะก่อตั้งพันธมิตรตระกูลเดอะคิง แต่ศักยภาพก็จะลดลงอย่างมาก

“กษัตริย์กวน คุณถูกกองยุทธการข่มขู่? หรือว่าถูกหยางเฉินข่มขู่?”

กษัตริย์เซวยิ้มเยาะและพูดประชดประชัน “ก่อนหน้านี้คุณบอกว่า ตระกูลคิงกวนถอนตัวออกจากเมืองเยี่ยนตู หลังหยางเฉินเกิดอุบัติเหตุ ตระกูลคิงกวนก็ส่งคนกลับเข้ามาในเมืองเยี่ยนตูอีกครั้ง และถือเป็นความลับของตระกูลคิงกวน”

“ถ้าให้ผมพูด เรื่องนี้มันคือเรื่องบังหน้า คุณทราบมานานแล้วว่าหยางเฉินอาจจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพ ดังนั้นคุณจึงไม่ยินดีสร้างพันธมิตรเพื่อลองเสี่ยงดู”

“ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณจะคิดหาวิธีติดต่อหยางเฉินและบอกเนื้อหาที่เราประชุมกันครั้งนี้กับเขาใช่ไหม?”

เมื่อกษัตริย์เซวเอ่ยออกมาเช่นนี้ สีหน้าของกษัตริย์องค์อื่นๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก แต่ละคนเผยความโกรธออกมา “กษัตริย์กวน คุณกล้าเหรอ!”

กษัตริย์กวนรีบปฏิเสธทันที “กษัตริย์เซว คุณอย่าพูดจาเหลวไหล แม้ว่าผมจะไม่ตอบตกลงเรื่องเข้าร่วมพันธมิตรตระกูลเดอะคิง แต่ผมจะไม่มีทางเปิดเผยเนื้อหาใดๆ ของการประชุมครั้งนี้”

“ฮ่าฮ่า ใครจะรู้ล่ะ?”

กษัตริย์หัวเราะลั่นพร้อมกับกล่าวขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อ

“กษัตริย์กวน ช่วยบอกเหตุผลกับเราหน่อยว่าทำไมคุณถึงปฏิเสธการเข้าร่วมพันธมิตรตระกูลเดอะคิง”

กษัตริย์ไป๋ถามเสียงแข็ง

“เรื่องนี้ยังต้องถามอีกเหรอ? มันต้องเป็นไปตามที่กษัตริย์เซวบอกแน่นอน ไอ้สารเลวคนนี้คิดจะเปิดเผยเนื้อหาของการประชุมครั้งนี้ออกไป เพื่อเอาหน้ากับกองยุทธการ”

กษัตริย์เฉาก็ยิ้มเยาะและกล่าวว่า “เห็นได้ชัดว่าในสายตาของเขา พันธมิตรตระกูลเดอะคิงของเราจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในการต่อสู้กับกองยุทธการอย่างแน่นอน!”

กษัตริย์หม่ากล่าวอย่างเย็นชา “กษัตริย์กวน คุณทำแบบนี้ไม่กลัวหรือว่านอกจากไม่สำเร็จแล้วก็ยังเสียเปรียบอีกต่างหาก?”

ชั่วครู่หนึ่ง ผู้นำทั้งสี่ของตระกูลเดอะคิงทั้งห้าต่างมองไปที่กษัตริย์กวนอย่างโกรธเคือง

กษัตริย์กวนขมวดคิ้ว ไม่กลัวเลยแม้แต่นิดเดียว เขายิ้มเยาะ “กษัตริย์กวนอย่างผมเวลาจะทำอะไร จำเป็นต้องให้พวกคุณมาสอนด้วยหรือ?”

“พวกคุณจะคิดยังไงก็แล้วแต่ ส่วนเรื่องพันธมิตรตระกูลเดอะคิง ผมจะไม่ขอเข้าร่วม!”