บทที่ 1068

“โดยเฉพาะคือ ตอนนั้นเจิ้งเฉียนคุนยังมีความหวังมากมายต่อการมีอยู่ของตระกูลไป๋ เพียงแต่อย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่า ในสายตากษัตริย์ไป๋ เขาจะเป็นแค่หมาตัวหนึ่ง!”

“ส่วนผมกลับยอมช่วยเหลือพวกเขา ให้มีความก้าวหน้าในวิถีบู๊ เทียบกันกับเป็นหมาตัวหนึ่ง พวกเขาเลือกจะยอมอยู่ใต้อำนาจ คงไม่ยากไปมั้ง?”

กษัตริย์กวนพยักหน้าติดๆ กัน พูดจาแบบเคารพอย่างยิ่ง “ท่านมีปรีชาญาณจริงๆ ครับ!”

หยางเฉินมองกษัตริย์กวนแบบน่าตลกอยู่บ้างแวบหนึ่ง “คุณเปลี่ยนเป็นคนชอบประจบสอพลอแล้วตั้งแต่เมื่อไร?”

ชั่วขณะนั้นหน้ากษัตริย์กวนแดงขึ้น พูดอย่างหน้าไม่อายว่า “นี่ผมไม่ได้ประจบนะครับ แต่ว่าพูดตามความจริง!”

“เอาล่ะ ไม่มัวมาพูดไร้สาระมากแล้ว พูดเรื่องสำคัญหน่อยเถอะ!”

รอยยิ้มบนหน้าหยางเฉินเลือนหายทันใด พูดจาเสียงแข็ง

ชั่วพริบตาเดียวกษัตริย์กวนก็ประหม่าขึ้นมาแล้ว มองหยางเฉิน จากนั้นถามอย่างระมัดระวัง “ไม่ทราบว่าท่านมีอะไรจะสั่งครับ?”

“เดิมทีผมอยากจะจับพันธมิตรตระกูลเดอะคิงให้เรียบไม่เหลือสักคน แต่ที่นึกไม่ถึงคือ กษัตริย์ทั้งสี่ไม่ได้มาด้วยตัวเอง เพียงแค่ส่งทีมพันธมิตรกลุ่มหนึ่งออกมา”

หยางเฉินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “มีบทเรียนในวันนี้ เกรงว่าพันธมิตรตระกูลเดอะคิงคงไม่มาโจมตีตระกูลคิงกวนง่ายดายอีก”

“ถ้าผมเป็นพวกเขา จะปล่อยตระกูลคิงกวนไปชั่วคราว ย้ายเป้าหมายไปที่เมืองเยี่ยนตู ถ้าเกิดหลังควบคุมเมืองเยี่ยนตูไว้ได้ อย่างนั้นก็สามารถสืบทอดตี้ชุนได้อย่างถูกหลักทำนองคลองธรรม”

“ถ้าเกิดพันธมิตรตระกูลเดอะคิงสืบทอดตี้ชุน ตระกูลคิงกวนจำเป็นต้องพังพินาศ!”

ฟังคำพูดของหยางเฉินแล้ว สีหน้ากษัตริย์กวนเปลี่ยนในชั่วพริบตา รีบบอกว่า “คุณหยางครับ ขอเพียงท่านออกหน้า จะต้องสามารถเอาเมืองเยี่ยนตูมาควบคุมในมือของท่านได้อย่างเหนียวแน่นแน่ครับ สืบทอดตี้ชุน มีเพียงท่านที่มีสิทธิ์ครับ!”

“ผมจะไม่สืบทอดตี้ชุน!”

ภายในการรอคอยของกษัตริย์กวน หยางเฉินส่ายหน้าตอบกะทันหัน

พอได้ยิน กษัตริย์กวนหน้าตาตื่นตกใจ “คุณหยาง ท่านไม่คิดจะสืบทอดตี้ชุนเหรอครับ?”

ในความคิดกษัตริย์กวน หยางเฉินรับปากมาเมืองกษัตริย์กวน ช่วยเหลือกษัตริย์กวนรับมือพันธมิตรตระกูลเดอะคิง ก็เป็นเพราะปูทางให้ตนเองสืบทอดตี้ชุน

แต่ว่าตอนนี้ คาดไม่ถึงหยางเฉินบอกเขาว่า ตนเองจะไม่สืบทอดตี้ชุน

แค่คิดก็รู้ถึง ความตื่นตกใจในใจของกษัตริย์กวน

ผู้ได้ครองตี้ชุนได้ครองโลก!

สิ่งล่อใจใหญ่โตขนาดนี้ หยางเฉินสามารถต้านทานไว้ได้อย่างคาดไม่ถึง?

กษัตริย์กวนไม่สงสัยแม้แต่น้อย ขอเพียงหยางเฉินยินยอม ตี้ชุนก็อยู่แค่เอื้อมมือ

หยางเฉินส่ายหน้า ทำท่าทางแน่วแน่พูดว่า “สำหรับโลกในตอนนี้ ทุกอย่างล้วนกลมกลืนกันมาก ไม่ว่าคนใดที่อยากจะทำลายความสงบของจิ่วโจว ผมจะฆ่าทิ้งด้วยตัวเอง”

“ไม่ต้องพูดถึงว่าตี้ชุนมีอยู่หรือไม่ ต่อให้มีอยู่จริง หลังควบคุมตี้ชุนแล้ว จะได้ครอบครองโลกจริงเหรอ?”

“บนโลกนี้ เป็นโลกของคนบนโลก แต่ไม่ใช่โลกของคนหรืออิทธิพลบางกลุ่ม ที่ผมต้องการ ไม่ใช่การครองโลก แต่ว่าเป็นจิ่วโจวสงบสุข!”

“ถ้าตำนานเป็นความจริง สำหรับตี้ชุนการมีอยู่แบบนี้ อย่างนั้นไม่ว่าเป็นใคร หลังจากแน่ใจว่าตี้ชุนกำเนิดขึ้นแล้ว จะสามารถควบคุมตี้ชุนได้จริง?”

ฟังคำพูดพวกนี้ที่หยางเฉินพูด กษัตริย์กวนท่าทางตกใจ

เมื่อคิดโดยละเอียด ยังเป็นเช่นนี้จริงๆ ก่อนหน้านี้เขายังไม่เคยพิจารณา หลังจากตี้ชุนกำเนิดขึ้น คนที่สืบทอดตี้ชุน จะควบคุมตี้ชุนได้จริงหรือไม่?

“ว่ากันว่า คนผู้นั้นเมื่อร้อยปีก่อน คือผู้แข็งแกร่งที่เดินออกมาจากตี้ชุน อาศัยเพียงกำลังตัวเอง ก็สามารถปราบปรามราชวงศ์ทั้งห้าที่รุ่งเรืองในตอนนั้นได้”

“คนแบบนี้ ความสามารถจะน่าสยองขวัญมากแค่ไหน?”

หยางเฉินพูดต่ออีกว่า “การมีอยู่ที่เกรียงไกรแบบนี้ ที่ตี้ชุน จะมีมากเท่าไร?”

“ทำไมถึงมีตำนานที่เกี่ยวข้องกับตี้ชุน? ทำไมตี้ชุนไม่กำเนิดขึ้นเอง แต่ดันต้องการให้กษัตริย์ที่ควบคุมเมืองเยี่ยนตูคนหนึ่งปรากฏตัวก่อน ถึงจะสามารถกำเนิดขึ้นได้ล่ะ?”

“คนในตี้ชุน เป็นคนแบบไหน ยังไม่รู้อะไรทั้งนั้น ส่วนบนโลกใบนี้ มีเพียงสิ่งที่ไม่รู้ ถึงเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด”

กษัตริย์กวนรู้สึกเพียงว่าจิตใจสั่นไปหมด เรื่องพวกนี้ที่หยางเฉินบอกมา ทำให้เขาสำนึกได้เป็นครั้งแรกถึงความน่ากลัวของตี้ชุน