บทที่ 1099 พิธีราชาภิเษก

ในเวลาเดียวกันนั้น ณ ตระกูลฉิน

การตายของฉินหรูเฟิงตระกูลฉิน ควรจะมีบรรยากาศที่เศร้าสลด แต่ตระกูลฉินในขณะนี้ กลับมีการประดับประดาแบบงานเฉลิมฉลองทั่วไปหมด

ตามหมายกำหนดเดิมคือบ่ายสามนาฬิกา จึงจะเริ่มพิธีการสืบทอดผู้นำคนใหม่ตระกูลฉิน แต่นี่ยังไม่ถึงสามนาฬิกา ในตระกูลฉินก็มาเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย

ต่างคนล้วนมาพร้อมของขวัญกำนัลสูงค่า นำมาอวยพรฉินเต๋อเจิ้ง

ส่วนฉินเต๋อเจิ้ง ก็ยังไม่มีการปรากฏตัว แขกเหรื่อทั้งหลายถูกนำพาเข้าไปในโถงใหญ่สำหรับงานเลี้ยงรับแขก

ภายในเรือนเล็กหลังหนึ่ง ฉินเต๋อเจิ้งนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน เบื้องล่างถัดมาเป็นเหล่าผู้กุมอำนาจในสายของเขา หยางเฉินกับฉินต้าหย่งก็นั่งอยู่ในนั้นด้วย

“หยางเฉิน ตระกูลฉินจะเดินไปตามแนวนี้จริงหรือ？”

ฉินเต๋อเจิ้งมองหน้าหยางเฉิน พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หยางเฉินผงกหัว “เรื่องที่ผมมาถึงตระกูลฉิน คงต้องถูกเปิดเผยแน่นอน พันธมิตรตระกูลคิงคิดจะรู้เรื่องความเกี่ยวพันของผมกับตระกูลฉิน เป็นเรื่องไม่ยาก”

“อีกทั้งตระกูลคิงเฉาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกพันธมิตร ถ้าท่านเป็นกษัตริย์เฉา หลังจากผมจากไปแล้ว คิดว่าท่านจะลงมือกับตระกูลฉินหรือไม่หละ？”

ได้ฟังที่หยางเฉินพูด ฉินเต๋อเจิ้งให้รู้สึกฉุกคิดขึ้นมาทันที ถึงตอนนี้ไม่ใช่อยู่ที่ตระกูลฉินจะยอมหรือไม่ยอมแล้ว แต่ขึ้นอยู่กับตระกูลคิงเฉาจะยอมหรือไม่ยอมปล่อยตระกูลฉิน

“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ตระกูลฉินก็ต้องลุยแล้ว！”

ฉินเต๋อเจิ้งตบโต๊ะอย่างแรงลุกยืนขึ้นในฉับพลัน คนอื่น ๆ ต่างก็ลุกยืนขึ้นตาม ทุกคนมีสีหน้าขึงขัง “ลุย！” มีหยางเฉินอยู่ ความมั่นใจพวกเขาพุ่งสูง

ฉินต้าหย่งตื่นใจสุด ๆ เพราะเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดต่อไปนี้ จะเปลี่ยนสถานะภาพของตระกูลคิงทั้งหมด

ยังไม่มีใครได้รู้ ตระกูลฉินกำลังบ่มเพาะแผนการใหญ่มโหฬาร แม้นเมื่อทำสำเร็จ ฐานะของตระกูลฉินในจิ่วโจว จะยิ่งใหญ่ระเบิด

เวลายังไม่ถึงสามนาฬิกาดี บรรดาตระกูลสูงศักดิ์ในเมืองคิงเฉา ต่างมากันจนครบหมด คงขาดอยู่เพียงกษัตริย์เฉา

“กษัตริย์เฉาไม่มาหรือ？”

ภายในเรือนเล็ก เฒ่าอู๋กำลังรายงานสภาพภายในโถงจัดเลี้ยง ฉินเต๋อเจิ้งขมวดคิ้วถาม

เฒ่าอู๋ผงกหัว พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “หรือจะว่า กษัตริย์เฉาล่วงรู้ถึงแผนการของพวกเรา ก็จึงไม่ยอมมา？”

“เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเรา กษัตริย์เฉายังเดาไม่ถูกหรอก”

หยางเฉินจึงได้ยืนขึ้น เอ่ยปากพูดว่า “แต่งานเลี้ยงซ่อนแผนสังหารนี้ เขาต้องรู้อยู่แน่นอน！”

“ดูท่าแล้ว กลุ่มพันธมิตรตระกูลคิงต้องรู้ว่าข้ามาตระกูลฉินแล้ว”

ฉินเต๋อเจิ้งสีหน้าเคร่งเครียดสุดขึ้นมาโดยพลัน ขบฟันพูดว่า “คิดไม่ถึงว่า กษัตริย์เฉาจะเหลี่ยมจัดถึงขนาดนี้ ที่พวกเราเร่งรัดเวลาจัดพิธีสืบทอดตำแหน่ง ก็เพื่อไม่ให้พวกมันมีเวลาสืบความ ไม่คิดว่าจะถูกพวกมันรู้ได้”

“ถ้างั้นตอนนี้พวกเราจะทำยังไงกันดี？กษัตริย์เฉาไม่มา เรื่องที่จะทำกันต่อไปนี้ ก็เท่ากับไร้ความหมายเลยแม้แต่นิดเดียว”

ผู้เฒ่าท่านหนึ่ง พูดขึ้นมาด้วยความกระวนกระวาย

หยางเฉินถึงแม้จะแข็งแกร่งมาก แต่หลายปีมานี้ กษัตริย์เฉาวางตัวข่มตระกูลฉินมาตลอด กลายเป็นความฝังใจที่คุ้นชินอยู่กับทุกคน ตระกูลคิงเฉานั้นเราไม่มีทางจะเอาชนะได้

“ลนลานกังวลอะไรกัน？พวกเรายังมีหยางเฉินอยู่ไม่ใช่หรือ？”

ฉินเต๋อเจิ้งตะคอกดุใส่ผู้เฒ่าท่านนั้นไป

ตามด้วยกวาดสายตามองไปที่ทุกคน พูดเสียงขรึม “ไม่ว่ากษัตริย์เฉาจะมาหรือไม่ในวันนี้ พิธีสืบทอดตำแหน่ง ก็ต้องจัด！”

“ใช่！”

หยางเฉินก็เอ่ยพูด “ตอนที่ข้าตัดสินใจจะทำแบบนี้ ก็ได้มีคำนึงถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดในสภาพนี้ไว้แล้ว”

“ให้ดำเนินพิธีการสืบทอดตำแหน่งไปก่อน รอให้เสร็จพิธีการเรียบร้อยแล้ว เรื่องอื่นค่อยว่ากัน！”

ฉินเต๋อเจิ้งผงกหัว “ตกลง ถ้าเช่นนั้น พวกเราไปกันเถอะ！”

พูดจบ เขาก็เดินมุ่งตรงออกไป ตามหลังด้วยคนในระดับสูงของตระกูล

ในขณะเดียวกันนั้น ภายในโถงใหญ่งานจัดเลี้ยง เหล่าผู้นำตระกูลเศรษฐีในเมืองเฉาต่างพาคนในตระกูลมาด้วยตัวเอง

ทว่า ตอนนี้ได้เวลาสามนาฬิกาแล้ว แต่ยังไม่เห็นกษัตริย์เฉาปรากฏตัวมา เหล่าบรรดาเศรษฐีทั้งหลาย แต่ละคนให้รู้สึกพะวงสงสัย

“สามนาฬิกาแล้วนี่ กษัตริย์เฉายังไม่เห็นเสด็จ？”

“นั่นสิ งานพิธีระดับใหญ่ขนาดนี้ ถ้าไม่มีกษัตริย์เฉาเป็นประจักษ์พยาน จะยกระดับเป็นพิธีหลวงได้ยังไง？”