บทที่ 1117 ข้อมูลที่ผิดพลาด

หยางเฉินเหลือบมองเสี้ยวเสี้ยวที่หลับใหลอยู่กลางเตียงใหญ่ และกัดฟันของเขา “ไอ้เด็กน้อย นอนกับภรรยาของผมมาห้าปีแล้ว ยังอยากครอบครองเธอ คืนนี้ผมจะไล่คุณไปนอนที่อื่น!"

เสี้ยวเสี้ยวกำลังหลับใหลอยู่ ไม่รู้ว่าพ่อของเธอวางแผนจะขับไล่เธอออกไปในคืนนี้

ในเวลาเดียวกัน ที่สนามบินนานาชาติเยี่ยนตู เครื่องบินส่วนตัวที่หรูหราได้ลงจอดอย่างช้าๆ

ชายหนุ่มในชุดจีนก้าวออกมา และข้างหลังเขามีชายผู้ทรงพลังหลายคนที่มีลมหายใจที่น่าสะพรึงกลัว

โดยเฉพาะชายที่แข็งแกร่งที่ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด รัศมีในร่างกายของเขาน่ากลัวยิ่งกว่า และดวงตาที่เหมือนนกอินทรีก็เต็มไปด้วยความเย็นชา

“นี่คือเยี่ยนตู?”

ชายหนุ่มเดินออกจากสนามบินด้วยความดูถูกเหยียดหยามที่มุมปาก "ผมยังคิดว่าเป็นเมืองที่ดีขนาดไหนกัน ก็แค่นั้น!"

“องค์ชาย เยี่ยนตูในวันนี้ ไม่ได้ธรรมดาเลย คนส่วนใหญ่ในเยี่ยนตูเป็นคนธรรมดา แต่ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นแดนเทพ”

ชายชราผมหงอกเดินออกมาแล้วพูด

ชายหนุ่มคนนี้เป็นทายาทของราชวงศ์จากราชวงศ์หลง และเขายังเป็นลูกชายของเจ้าชายคนโตของราชวงศ์หลงด้วย ชื่อของเขาคือหลงเทียนหยู่

“โอ๋? ชายหนุ่มแดนเทพ? เขาอายุน้อยแค่ไหน?” หลงเทียนหยู่ถามด้วยรอยยิ้ม

ในฐานะทายาทสายตรงของราชวงศ์หลง แดนบูโดของเขาแข็งแกร่งมาก และแม้แต่ในตระกูลหลงในหมู่รุ่นเดียวกัน ก็มีคู่ต่อสู้ไม่กี่คน

“มีข่าวลือว่า เขาอายุแค่ยี่สิบแปดปี!” ชายชราผมขาวพูดอย่างเคร่งขรึม

"ยี่สิบแปด?"

คราวนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของหลงเทียนหยู่หายไป และเขาก็ตกใจ

ในราชวงศ์หลง เขาถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะด้านบูโด และตอนนี้เขาอายุ 35 ปีแล้ว แต่มีความแข็งแกร่งเพียงแดนราชาสูงสุดเท่านั้น

แต่ตอนนี้ ลูกน้องของเขาบอกเขาว่าในเยี่นตูแห่งนี้ มีผู้แข็งแกร่งแดนเทพอายุ 28 ปี เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร

“คุณแน่ใจหรือว่า จะมีผู้แข็งแกร่งแดนเทพรุ่นเยาว์เช่นนี้?” หลงเทียนหยู่ยังคงสงสัยอยู่เล็กน้อย

ชายชราผมขาวพยักหน้าเล็กน้อยและพูดอย่างเคร่งขรึม“คราวนี้ เรามาที่เยี่ยนตูก็เพื่อเขา เมื่อคืน เขาส่งคนไปฆ่าตระกูลหลง ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากให้กับตระกูลหลง ”

"เหอะๆ!"

หลงเทียนหยู่หัวเราะ"คุณบอกผมว่า ผู้แข็งแกร่งแดนเทพที่อายุ 28 ปี จะลงมือกับตระกูลเล็กๆอย่างตระกูลหลงเหรอ?"

ในฐานะหลานชายคนโตของราชวงศ์หลง ทำไมเขาถึงมองไม่เห็นเหตุผลในนั้น?

ชายชราผมขาวดูจริงจังมากและกล่าว “องค์ชาย มีเพียงใช้วิธีนี้เท่านั้นที่เราจะก้าวเข้าสู่เยี่ยนตูได้”

“ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าควรทำยังไง!”

หลงเทียนหยู่หัวเราะจางๆ และพูดว่า "ไป ไปที่ตระกูลหลง!"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถโรลส์-รอยซ์ที่ยาวได้ค่อยๆขับเข้าไปในบ้านของตระกูลหลง

เมื่อหลงเถิงรู้ว่าเป็นหลานชายคนโตของหลงหวง เขาก็ตกตะลึง และรีบพาทายาทของตระกูลออกไปทักทายต้อนรับเขา

"หลงเถิง ผู้นำตระกูลหลงในเยี่ยนตู นำสมาชิกตระกูลต้อนรับองค์ชาย!"

หลงเถิงยืนอยู่ข้างหน้าและโค้งคำนับเล็กน้อย

หลงเทียนหยู่เหลือบมองหลงเถิงอย่างดูถูก ดวงตาของเขากวาดไปผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลง และเยาะเย้ย "ไม่น่าแปลกใจที่เกือบถูกกำจัดในชั่วข้ามคืน นี่มันไม่มีแม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นปลาย ช่างทำให้ราชวงศ์หลงขายหน้าจริงๆ "

ในตระกูลหลง ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือแม่ทัพทั้งสิบสองคน แต่เมื่อแม่ทัพทั้งสิบสองคนของสำนักประตูมังกรรวมพลังกัน พวกเขาจะระเบิดความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับกึ่งแดนเทพ และพวกเขาเองมีความแข็งแกร่งเพียงแดนราชาขั้นกลาง

หลงเถิงซึ่งยืนอยู่ข้างหน้าไม่ได้โกรธเลย เพราะหลงเทียนหยู่พูดถูก เมื่อเปรียบเทียบกับราชวงศ์หลงแล้ว ตระกูลหลงในเยี่ยนตูนั้น อ่อนจริงๆ