บทที่ 1132 หยางเฉินช่วยชีวิตคน

ด้วยสภาพตอนนี้ของเขา ถ้าเกิดถูกผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์หลงตามทัน ก็ไม่ต่างอะไรกันกับเนื้อปลาบนเขียง

ผู้อาวุโสที่สามารถต่อยเบาะนั่งพังในหมัดเดียว คนขับรถแท็กซี่ธรรมดาคนหนึ่งจะรับมือได้เหรอ?

คนขับรถแท็กซี่ไม่กล้าพูดจาอีก รีบเหยียบคันเร่งทันที แท็กซี่ธรรมดาคันนั้น ดันถูกเขาขับด้วยความเร็วของรถแข่งแล้ว

“สารเลว ขับให้มันเร็วๆ หน่อย ถ้าตามรถข้างหน้าไม่ทัน ฉันเอาชีวิตแกแน่!”

ด้านหลังแท็กซี่ บนรถยนต์ส่วนตัวคันหนึ่ง ปีศาจขาวตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงโมโห

เจ้าของรถยนต์ส่วนตัวโดนปีศาจขาวข่มขู่ ตกใจแย่ไปตั้งแต่แรก ตอนที่ขับรถ มือทั้งสองก็กำลังสั่นเทา

รถยนต์ส่วนตัวเทียบความเร็วกับแท็กซี่ จะเทียบกันได้อย่างไร?

สายตามองเห็นระยะห่างระหว่างรถยนต์ส่วนตัวกับรถแท็กซี่นับวันยิ่งไกลกัน ปีศาจขาวเดือดดาลจนถึงขีดสุด แต่ว่าทำอะไรไม่ได้ ได้เพียงอดกลั้นความโกรธไว้ สายตายังคงจ้องแท็กซี่ด้านหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ

“นายท่าน สรุปท่านอยากไปที่ไหนกันครับ?”

คนขับแท็กซี่ด้านหน้า เห็นว่าดึงระยะห่างกับรถยนต์คันหลังได้แล้ว ในที่สุดก็โล่งอกไปทีหนึ่ง แต่ยังคงไม่กล้าผ่อนคลาย รักษาระดับความเร็วไวที่สุดแล่นตรงไปด้านหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ

“ไปข้างหน้าอีก ก็คือเมืองจิ่วโจวแล้ว ท่านคงไม่ใช่อยากไปเมืองจิ่วโจวมั้ง?”

คนขับแท็กซี่ถามขึ้น

เพียงแต่ หลังเขาถามประโยคนี้ออกมา ตั้งนานกลับไม่มีการตอบรับใดๆ เขามองทางกระจกมองหลังในรถแล้ว ถึงพบว่าหวางจ้านหมดสติอยู่บนเบาะด้านหลังไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร

“นายท่าน! นายท่าน! ท่านรีบตื่นเร็วครับ! อย่าตายอยู่บนรถผมนะ ถึงตอนนั้นต่อให้ผมมีเป็นสิบปาก ก็พูดไม่กระจ่างแล้วสิ!”

คนขับรถแท็กซี่ลนลานขึ้นในชั่วขณะหนึ่ง รีบร้องตะโกนขึ้นมา

“เยี่ยนเฉินกรุ๊ป......”

หวางจ้านที่อยู่ในระหว่างกำลังจะสิ้นใจ หลังได้ยินคนขับแท็กซี่ร้องเรียก ในที่สุดก็กลับมาตื่นตัวนิดหน่อยแล้ว เพียงแต่หลังจากพูดจุดมุ่งหมายออกมา เขาก็สลบไปเลย

ปัจจุบันนี้ มีเพียงหยางเฉินคนเดียว ถึงอาจจะช่วยชีวิตเขาไว้ได้ สำหรับจะได้เจอหยางเฉินที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปหรือไม่ ทุกอย่างต้องดูชะตากรรมของตนเองแล้ว

ผู้แข็งแกร่งราชวงศ์หลง ยังไม่ทันสำนึกได้ว่า สถานที่ที่ตนเองต้องไปคือที่ไหน เพียงแต่ตามแท็กซี่คันนั้นที่หวางจ้านโดยสารมาไปสุดชีวิต

หลังคนขับแท็กซี่ได้ยินหวางจ้านบอกว่าไปเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ก็ไม่กล้าชักช้า เพิ่มความเร็วขับไป

เพราะตอนนี้เขาอยู่ใกล้จากเยี่ยนเฉินกรุ๊ปมากแล้ว ขอเพียงนำหวางจ้านไปส่งที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ป เขาก็หลุดพ้นแล้ว

ในขณะเดียวกัน โฟล์คเภาตันสีดำคันหนึ่ง ค่อยๆ จอดหน้าประตูโฟล์คเภาตันแล้ว

“ท่านประธานสวัสดีครับ!”

มองเห็นหยางเฉินเดินออกมาจากในรถ พนักงานรักษาความปลอดภัยหน้าประตู รีบกล่าวทักทายทันที

หยางเฉินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก้าวเท้าไปยังด้านในเยี่ยนเฉินกรุ๊ป

ถึงแม้เขาจะไม่ได้สนใจเรื่องราวด้านธุรกิจ แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเยี่ยนเฉินกรุ๊ปเป็นของระลึกเพียงหนึ่งเดียวที่มารดาเหลือไว้ให้ตนเองบนโลกนี้ เรื่องราวมากมาย ยังต้องเป็นเขาจัดการด้วยตนเอง

จะว่าไป ปัจจุบันนี้ภรรยาของตนเองก็อยู่ที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ป ถ้าหากเขาสามารถทำอะไรได้สักนิด ก็ถือว่าแบ่งเบาภาระบางส่วนจากฉินซีเช่นกัน

“เอี๊ยด......”

หยางเฉินเพิ่งจะก้าวเข้าอาคารเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ทันใดนั้นเสียงเบรกรถที่เสียดแก้วหูดังขึ้น ในอากาศตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เหมือนกับยางไหม้อย่างหนัก

เขาขมวดคิ้วแล้ว หมุนตัวมองไป ก็มองเห็นเป็นแท็กซี่คันหนึ่ง

“ที่นี่คือเขตของผู้บริหารบริษัท ใครอนุญาตให้นายขับรถเข้ามา?”

พนักงานรักษาความปลอดภัยสองคนรีบเข้าไปทันที ถามแบบท่าทางระแวดระวัง

ในลานกว้างของเยี่ยนเฉินกรุ๊ป คือไม่อนุญาตให้รถยนต์ข้างนอกเข้ามา แท็กซี่คันนี้ดันบุกเข้ามาโดยตรง

“ไม่เกี่ยวกับผมนะ เป็นผู้อาวุโสคนนี้ เขาได้รับบาดเจ็บหนักมาก ก่อนสลบไป ให้ผมส่งเขามาที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ป”

ชั่วขณะหนึ่งคนขับแท็กซี่สับสนแล้ว รีบพูดอธิบาย

“นายคิดว่าพวกเราเป็นคนโง่งั้นเหรอ? คนสลบไปแล้ว นายไม่ส่งเขาไปโรงพยาบาลล่ะ มาส่งเขาที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปทำอะไร?”

“ไอ้หนุ่ม นายบอกมาเสียดีๆ คงไม่ใช่ว่านายชนนายท่านคนนี้ นายเลยอยากจะเอาคนทิ้งไว้ที่พวกเราทางนี้แล้วหนีไปหรอกมั้ง?”