บทที่ 1159 ปล่อยคน

ร่างกายของหม่าชาวดูอ่อนแรงอย่างมากแม้แต่หัวยังเงยขึ้นไม่ได้ แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงของ หยางเฉิน เขาใช้แรงในตัวทั้งหมดพูดออกมาเพียงไม่กี่ประโยชน์อย่างติดขาด

“ทีนี้ ปล่อยคนได้ยัง?”

ในขณะที่ซาตานนำหม่าชาวออกมา หัวหน้าหงเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังหม่าชาวเพื่อให้แน่ใจว่าชีวิตและความตายของหยางเฉินอยู่ในมือของเขา

“ฮูฮู...”

หยางเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามทำให้ความโกรธของเขาสงบลง

เขาไม่เคยเห็นอาการบาดเจ็บของ หม่าชาวรุนแรงขนาดนี้มาก่อน ความโกรธที่ฝังลึกอยู่ในใจของเขาเริ่มที่จะบ้าคลั่ง

"อย่า... อย่าสนใจฉันเลย ฆ่า... ฆ่า..."

เสียงของหม่าชาวดังขึ้นอีกครั้ง

แม้ว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะรุนแรงมาก แต่เขาก็ยังมีเพียงเจตนาที่จะฆ่าหงเฉินในใจ หม่าชาวในตอนนี้มีเจตนาอยากฆ่าหงเฉินอย่างรุ่นแรง

โดยเฉพาะลูซิเฟอร์ ถ้าเขาทำได้ เขาต้องการกำจัดลูซิเฟอร์ด้วยมือตัวเอง

“บูม!”

แขนของหยางเฉินเหวี่ยงอย่างรุนแรง และทันใดนั้นร่างของลูซิเฟอร์ก็บินออกไปไกลกว่าสิบเมตร และกระแทกเข้ากับฐานแผ่นดินของหงเฉิน

ลูซิเฟอร์กระอักเลือดออกมาเต็มปาก เขารู้สึกว่าอวัยวะภายในของเขากำลังแตกสลาย

“หม่าชาว ชีวิตไอ้หมานั้นฉันจะเก็บไว้ให้นาย นายอดทนให้ได้!”

หยางเฉินคำรามเสียงดัง

"ได้……"

หม่าชาวอาศัยความประสงค์เพียงอย่างเดียวของเขา ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้น และเห็น หยางเฉิน มุมปากของเขายิ้มกว้างด้วยรอยยิ้มที่สดใส

แต่รอยยิ้มนี้ทำให้หยางเฉินเจ็บใจอย่างมาก

“นายต้องการอะไรกันแน่ ถึงจะยอมปล่อย?”

ดวงตาที่กระหายเลือดของหยางเฉินก็ตกลงมาที่หัวหน้าหงเฉิน

ใบหน้าของหัวหน้าหงเฉินก็กังวลเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าคนที่เขารอยังมาไม่ถึง

“หยางเฉิน มาถึงจุดนี้แล้ว ฉันก็จะไม่ปิดบังนาย มีคนต้องการชีวิตของนาย และภารกิจของหงเฉินไม่ใช่เพื่อฆ่านาย แต่เพื่อล่อออกไป”

หัวหน้าหงเฉินหัวเราะเยาะเย้ยและพูดว่า “แต่คนเหล่านั้นยังไม่มา เช่นนั้นนายก็รอเอาเถิด”

“เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขามา ฉันจะปล่อยเพื่อนของนาย”

“เดิมที ฉันวางแผนที่จะให้นายเป็นรองหัวหน้าของหงเฉิน ยอมยกเลิกภารกิจนี้และคิดไว้ว่าจะช่วยนายจัดการคนเหล่านั้นด้วยกัน”

“แต่ว่า นายปฏิเสธความหวังดีของฉัน ถ้าเป็นอย่างงี้ ฉันจึงต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ”

หยางเฉินไม่แปลกใจกับคำพูดของหัวหน้าหงเฉิน ในขณะนี้ เขายังคงมีข้อสงสัยอยู่ในใจ ใครกันแน่ที่ต้องการใช้หงเฉินเพื่อล่อเขาออกมาและจะฆ่าเขา

"ปัง!"

ขณะนี้ ซาตานซึ่งยืนอยู่ข้างหลังหัวหน้าหงเฉิน จู่ ๆ ก็ต่อยหัวหน้าหงเฉินที่ด้านหลัง

หัวหน้าหงเฉินไม่คิดว่าซาตานจะโจมตีเขา

หยางเฉินก็ประหลาดใจเช่นกัน เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่การที่ซาตานโจมตีนักฆ่าของหงเฉินก็ทำให้มีโอกาส

เท้าที่ขยับครั้งหนึ่งก็มาอยู่ข้างๆ หม่าชาวทันที

"ไปตาย!"

แม้ว่าหัวหน้าหงเฉินจะถูกซาตานโจมตี ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย หมัดของเขามุ่งหน้าไปที่หัวของหม่าชาว

“นายกล้า!”

หยางเฉินคำราม จู่ ๆ ก็ระเบิดออกด้วยความเร็วเต็มที่

ในขณะที่หมัดของหัวหน้าหงเฉินกำลังจะถึงเป้า ในที่สุดหยางเฉินก็มาถึง และต่อยเขาอย่างรุนแรง

"ปัง!"