บทที่ 1161 ลูซิเฟอร์ตายแล้ว

"โว้ว!"

และในขณะนี้ หัวหน้าหงเฉินก็ขยับตัว และหายไปในทันที

"ปัง!"

วินาทีถัดมา ซาตานซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร ถูกเขากระเด็นไปในอากาศโดยตรง

"พัฟ!"

วินาทีที่ซาตานถูกโจมตีโดยหัวหน้าหงเฉิน เขาอาเจียนเป็นเลือดออกมา และออร่าของศิลปะการต่อสู้บนร่างกายของเขาก็ร่วงโรยทันที

ดวงตาของหยางเฉินเบิกกว้าง“แข็งแกร่งขนาดนั้นเลย?”

“! มันจะไปฆ่าซาตาน!”

ทันใดนั้น หยางเฉินก็รู้สึกถึงเจตนาฆ่าอันทรงพลังของหัวหน้าหงเฉิน เขาขยับเท้าและวิ่งตรงไปยังหัวหน้าหงเฉินโดยไม่ลังเลอะไรเลย

ซาตานที่เพิ่งถูกโจมตีลงมา ยังไม่ทันได้ลุกขึ้น เขาก็รู้สึกว่าเขาถูกห่อหุ้มด้วยเจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกลัว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่น

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ กว่าจะมีโอกาสที่จะได้แก้แค้นมันไม่ง่ายเลย แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือเขาประเมินความแข็งแกร่งของหัวหน้าหงเฉินต่ำไป

เมื่อเผชิญหน้ากับหัวหน้าหงเฉินในสถานการณ์ในตอนนี้ เขาไม่มีพลังที่จะสู้กลับได้แม้แต่นิดเลย และได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

"ตาย!"

คำพูดที่ไม่แยแสออกจากปากของหัวหน้าหงเฉิน

เห็นเพียงร่างของเขาหายไปอีกครั้ง คราวนี้เขาจะฆ่าซาตานแน่นอน

เหล่าผู้นักฆ่าหงเฉินที่อยู่รอบตัว พวกเขาต่างตื่นตระหนกและตกตะลึง ในตอนนี้พวกเขากลัวมากจนยืนแข็งทื่อไม่กล้าเคลื่อนไหวใดๆ

"ปัง!"

ไม่กี่วินาที หยางเรุนแรงก็ยืนบังอยู่ตรงรุนแรงน้าซาตาน กระแทกหมัดออกไปชนเข้ากับหมัดของหัวหน้าหงเฉินโดยตรง

“บูม บูม บูม!”

วินาทีที่ทั้งสองชนกัน พื้นดินที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็ทรุดตัวลงทันที

“คุณหยาง!”

ซาตานเห็นหยางเฉินยืนบังอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ และก็รู้สึกขอบคุณเช่นกัน

เมื่อกี้เขาเตรียมพร้อมที่จะถูกสันหารเรียบร้อยแล้ว แต่ในใจเขานั้นรู้สึกไม่เต็มใจ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหยางเฉินจะช่วยเขาไว้

"ไอ้เวร! ฆ่า!"

หัวหน้าหงเฉินคำราม และหมัดอีกอันก็กระแทกออกไป

“บูม บูม บูม!”

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด พลังอันรุนแรงได้ทำลายพื้นที่รอบๆไปแล้ว

ในใจของหยางเฉินรู้สึกทึ่งอย่างมาก เขารู้สึกได้ว่าหัวหน้าหงเฉินในตอนนี้ดูเหมือนจะสูญเสียการควบคุมไปแล้ว

โดยเฉพาะดวงตาสีแดงของเขาราวกับสัตว์ป่าที่บ้าคลั่ง

“เขากินยาอะไรเข้าไปกันแน่?”

หยางเฉินแอบคิดในใจ

“บูม!

ทันทีที่ หยางเฉินคิดเรื่องอื่นอยู่ เขาก็ถูกหัวหน้าหงเฉินชกเข้าที่หน้าอก เขาสัมผัสได้ถึงลำคอมีความหวานขึ้นมาทันที และร่างกายของเขาก็ถอยห่างออกไป 7-8 ก้าว

ยังไม่ทันตั้งหลัก เขาก็เห็นการโจมตีอีกครั้งจากหัวหน้าหงเฉิน

"บูม!"

เขาไม่มีเวลาคิดอะไรไปมาก ก็ออกฝ่ามือไป

หมัดและฝ่ามือปะทะกัน หยางเฉินถอยกลับอีกครั้ง และคราวนี้เขาไม่สามารถควบคุมความหวานในส่วนลึกของลำคอได้อีกต่อไป เลือดพุ่งออกมาเต็มปาก ร่างกายของเขาก็พุ่งออกไป

ตั้งแต่เขาก้าวเข้าสู่แดนเทพ มันเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับศัตรูที่ทรงพลังเช่นนี้

ก่อนที่ร่างของเขาจะล้มลงกับพื้น หัวหน้าหงเฉินกำลังจะฆ่าเขาอีกครั้ง"ไปตายซะ!"

หัวหน้าหงเฉินคำราม รัศมีความรุนแรงบนร่างกายของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง และหมัดก็ล้มลง!

“คุณหยาง ระวัง!”

ซาตานตะโกน

ในตอนนี้ เขาทำได้เพียงฝากความหวังที่จะแก้แค้นให้กับ หยางเฉิน หาก หยางเฉิน พ่ายแพ้ เขาเองก็จะต้องตาย

เมื่อเห็นว่าการโจมตีอันทรงพลังของหัวหน้าหงเฉินกำลังจะตกลงที่เขา ในวินาทีนั้น รัศมีอันทรงพลังของ หยางเฉิน ก็เพิ่มสูงขึ้น

"ไปไกลๆ!"

คนยังไม่ทันลงบนพื้นดิน พลังอันยิ่งใหญ่ก็เตะออกจากขา

"บูม!"