บทที่ 1165 ควบคุมไม่ได้

“อ่า!”

คำพูดของดอกเตอร์แบล็กทำให้หยางเฉินโมโหสุดขีด

"ฆ่า!"

ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหว ร่างกายของเขากลายเป็นภาพติดตา วิ่งไปทางทั้งเจ็ดที่มีแดนเทพชั้นยอด

ในเวลาเดียวกัน หม่าชาวเรยยิง และซาตานซึ่งจากไปเป็นระยะที่ไกลแล้ว แต่ทั้งสามสามารถสัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวที่ปะทุออกมาจากที่หยางเฉินอยู่

"เกิดอะไรขึ้น?"

ใบหน้าของ เรยยิง เต็มไปด้วยความตกใจ

ขอบเขตศิลปะการต่อสู้ปัจจุบันของเขามาถึงแดนเทพชั้นยอดแล้ว แต่หัวใจของเขาสั่นอย่างแรงราวกับว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ประเด็นคือพวกเขาออกจากสำนักงานใหญ่หงเฉิน ซึ่งอยู่ห่างออกไปเจ็ดหรือแปดกิโลเมตรแล้ว

ในระยะทางไกลเช่นนี้ เขายังรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาสั่น เห็นได้ชัดว่าที่หยางเฉินอยู่นั้น มีการต่อสู้ที่รุนแรงได้ปะทุขึ้น

หม่าชาวกัดฟันแน่นแล้วพูด“ไอ้สารเลวพวกนั้นเป็นใครกันแน่?ทำไมถึงต้องให้พี่เฉินกินยานั้นเข้าไป ยานั้นคือยาอะไรกันแน่? จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากพี่เฉินกินยานั้นเข้าไป?”

“นายรู้ใช่ไหม”

หม่าชาวมองไปทางซาตาน

ใบหน้าของซาตานก็ตกใจมากเช่นกัน เขาเองก็เป็นแดนเทพชั้นยอดเช่นกัน ดังนั้น เขาเองก็สัมผัสได้ถึงรัศมีอันรุนแรงจากสำนักงานใหญ่ของหงเฉิน

เมื่อกี้ที่ผ่านมานี่ เขาได้เห็นกับตาของเขาเองว่าหัวหน้าหงเฉินบ้าคลั่งเพียงใดหลังจากที่กินยาสมบูรณ์แบบนั้นเข้าไป

ในขณะนี้ ออร่าที่รุนแรงนี้เหมือนกับออร่าที่รุนแรงเช่นเดียวกับหัวหน้าหงเฉินทุกประการ

นั้นก็หมายความว่าหยางเฉินได้กินยาสมบูรณ์แบบนั้นไปแล้ว

“ใช่ นายรู้ว่าคุณเฉิน เกิดอะไรขึ้นที่ตรงนั้นใช่ไหม?”

เรยยิง ก็รีบถามทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

“คนพวกนั้น ผู้นำคือ ดอกเตอร์แบล็ก เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่บ้าคลั่งคนหนึ่ง เขาเชี่ยวชาญด้านการทดลองกับแดนเทพ และเขายังคิดค้นสิ่งที่เรียกว่ายาสมบูรณ์แบบออกมา”

ซาตานพูดด้วยท่าทางเคร่งขรึมมาก"ก่อนหน้านี้ หัวหน้าหงเฉินก็คือกินยาสมบูรณ์แบบ นี้เข้าไป จากนั้นความแข็งแกร่งของเขาก็พุ่งสูงขึ้น แต่ในที่สุด เพราะเขาไม่สามารถทนต่อพลังงานของยาสมบูรณ์แบบได้ เขาจึงระเบิดและตาย!"

"ดอกเตอร์แบล็กเป็นคนจ้างหงเฉินให้ล่อคุณหยางมาที่สำนักงานใหญ่ของหงเฉิน"

“เมื่อกี้นี้ ยาที่เขาให้คุณหยาง ก็คือยาสมบูรณ์แบบนั้น!”

หลังจากได้ยินคำพูดของซาตาน หม่าชาวและ เรยยิง ก็โกรธจัดในทันที

“นายพูดอะไรนะ? พวกเขาต้องการให้พี่เฉินกินยาสมบูรณ์แบบนั้นเข้าไป?”

หม่าชาวอารมณ์เสียมาก คว้าคอซาตานแล้วคำราม

"ไปให้พ้น!"

ซาตานเตะหม่าชาวออกและพูดอย่างเย็นชาว่า "ถ้านายมันแน่ นายก็ไปสู้กับดอกเตอร์แบล็กนั้นสิ!"

เรยยิง ที่กำลังขับรถอยู่ได้เหยียบเบรกและหยุดรถด้วยสีหน้าที่แน่วแน่"ไม่ได้ เราต้องไปช่วยพี่ใหญ่!"

“ใช่ ไปช่วยพี่เฉินกันเถอะ ไปตอนนี้ยังไม่สายเกิน!”

หม่าชาวพูดอย่างรวดเร็ว

"ฮ่า ฮ่า!"

ซาตานหัวเราะอย่างเย็นชา“ฉันแนะนำให้พวกนายอย่ากลับไป คุณหยางให้พวกนายออกมาจากที่นั่น เพราะอะไร พวกนายไม่รู้หรือไง?”

“ด้วยความแข็งแกร่งของพวกนาย พวกนายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เผลออาจจะตายในมือของคุณหยาง”

“แม้ว่าคุณหยางจะยังมีสติไม่ฆ่าพวกนา พวกนายก็จะกลายเป็นภาระของคุณหยางอยู่ดี”

“เพราะเผชิญกับดอกเตอร์แบล็ก พวกนายไม่มีโอกาสชนะเลย”