บทที่ 1169 ตระกูลหลงมาอีกแล้ว

เฝิงเสียวหว่านไม่ได้พูดอะไร ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและความเคร่งขรึม และหลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็พูดว่า “พี่หยาง ไม่ต้องกังวล ฉันจะหาวิธีรักษาคุณให้หายอย่างแน่นอน”

หยางเฉินยิ้มอย่างขมขื่น "เสียวหว่าน ผมไม่เป็นไร แม้ว่าสถานการณ์นี้จะทำให้เกิดความเสียหายต่อรากฐานบูโดของผม อย่างน้อยผมก็สามารถรักษาแดนบูโดของผมได้ ขอเพียงแดนบูโดของผมไม่อ่อนลงก็ไม่เป็นไรแล้ว"

หยางเฉินพูดง่าย แต่หวังจ้านรู้ดีว่า สำหรับผู้แข็งแกร่งบูโดทุกคน หากรากฐานของบูโดได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง มันจะเป็นผลกระทบครั้งใหญ่อย่างแน่นอน

แม้ว่าเฝิงเสียวหว่านจะไม่ใช่นักบู๊ แต่เธอก็เข้าใจความจริงข้อนี้ บนใบหน้าที่สวยงามของเธอ เธอเต็มไปด้วยความจริงจัง

“ใช่แล้ว เฝิงเสียวหว่าน คุณรักษาให้หลงเทียนหยู่หรือยัง?”

หยางเฉินถามขึ้นทันที

ก่อนหน้านี้ หลงเทียนหยู่ได้คุกเข่าลงและขอโทษตัวเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หวังจ้านก็เคยขอร้องหยางเฉินให้เฝิงเสียวหว่านช่วยหลงเทียนหยู่

เมื่อได้ยินหยางเฉินถามถึงเรื่องหลงเทียนหยู่ สายตาของหวังจ้านก็ดูตื่นเต้นเล็กน้อย และเขามองไปที่เฝิงเสียวหว่านโดยไม่รู้ตัว

“ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่พวกเขาจากไป พวกเขาก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย และฉันยังไม่ได้ช่วย”

เฝิงเสียวหว่านกล่าว

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้อาวุโส战รบกวนท่านติดต่อหลงเทียนหยู่ให้เขามาที่นี่แล้วกัน!”

หยางเฉินมองไปที่หวังจ้านและกล่าว

“ขอบคุณมากคุณหยาง ขอบคุณเสียวหว่าน ผมจะติดต่อหลงเทียนหยู่เดี๋ยวนี้!”

หวังจ้านกล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว และเริ่มติดต่อหลงเทียนหยู่

ในไม่ช้า หวังจ้านก็วางสายและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หลงเทียนหยู่ตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าคุณหยางตอบตกลงให้ เสียวหว่านรักษาเขา ตอนนี้เขากำลังรีบมาที่นี่”

ในเวลาไม่ถึง 20 นาที รถยนต์คันหนึ่งหยุดที่ทางเข้าคลินิกอ้ายหมินและหลงเทียนหยู่ถูกผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นสองคนพามา

ตอนนี้ เขาสามารถนั่งในรถเข็นเท่านั้น และไม่สามารถยืนขึ้นได้เลย

“คุณหยาง ขอบคุณท่านมาก! หมอเทวดาเฝิง ขอบคุณมาก! หวางจ้านขอบคุณมาก!”

ทันทีที่เขาเข้าไปในคลินิกอ้ายหมิน หลงเทียนหยู่ก็กล่าวอย่างตื่นเต้นมาก

ในเวลานี้ หน้าของเขาซีดหมอง ไม่มีออร่าของความเป็นหลานชายคนโตของราชวงศ์หลงเลย

“แล้วหลงเฉียนและหลงคุนล่ะ?”

หวังจ้านเห็นว่าเป็นเพียงชายที่แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นสองคนที่ตามหลงเทียนหยู่มา คิ้วของหวังจ้านก็ยกขึ้นทันที และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

หลงเทียนหยู่ส่ายหัวด้วยรอยยิ้มขมขื่น และพูดเยาะเย้ยตนเอง "ผมในวันนี้ เป็นแค่ขยะในด้านบูโด กับราชวงศ์หลง ไม่มีค่าใดๆ ราชวงศ์หลงจะให้ผู้แข็งแกร่งแดนเทพสองคนมาปกป้องผมได้ไงล่ะ?”

หวังจ้านกำหมัดแน่น ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความโกรธ ราวกับว่าเขากำลังโมโหแทนหลงเทียนหยู่ แต่เขารู้ดีว่า ตัวเขาในตอนนี้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์หลงอีก

แม้ว่าบูโดของหลงเทียนหยู่จะถูกทำลาย แต่เขายังคงเป็นหลานชายคนโตของราชวงศ์หลง

“เข้ามากับฉันก่อน ฉันจะรักษาให้คุณ”

เฝิงเสียวหว่านกล่าว

“หมออัจฉริยะตัวน้อย ผมอยากจะถามว่า คุณว่าในสถานการณ์ปัจจุบันของผม มีโอกาสฟื้นคืนรากฐานของบูโดไหม?”

หลงเทียนหยู่ก็ถามอย่างมีความหวัง

เฝิงเสียวหว่านพยักหน้าและพูดอย่างไร้ความรู้สึก “ภายในสามวัน ฉันสัญญาว่าจะฟื้นฟูรากฐานบูโดของคุณ และภายในหนึ่งเดือน ฉันสัญญาว่าจะฟื้นฟูคุณคืนสู่แดนราชาสูงสุด”

"จริงเหรอ?"

เดิมที หลงเทียนหยู่แค่ต้องการที่จะฟื้นฟูรากฐานของบูโด แต่เขาไม่เคยคิดว่า แดนบูโดของเขาจะสามารถฟื้นคืนสู่แดนราชาสูงสุดได้

เดิมที เขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนราชาสูงสุด และถึงแม้เขาจะฝืนบุกทะลวงเข้าสู่แดนเทพในภายหลัง แต่ก็ไม่ใช่บูโดที่แท้จริงของเขา

“ไม่ต้องห่วง ฉันกล้าพูดแบบนี้ ก็รับรองว่าจะทำให้คุณหายดีตามที่พูด”