บทที่ 1179 ความโกรธ

“คุณหยาง จะฆ่าไหม?”

หวังจ้านถาม

เขาหยุดหยางเฉินฆ่าหัวหน้าหง เพราะเขารู้สึกถึงรัศมีรุนแรงจากร่างกายของหยางเฉิน แต่ตอนนี้หลังจากหยางเฉินกินยาเข้าไป เขาก็ได้กลับสู่สภาวะปกติแล้ว

ขอเพียงหยางเฉินออกคำสั่ง เขาจะฆ่าหัวหน้าหง

จินกางที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึงอย่างยิ่งในตอนที่หวังจ้านชกหัวหน้าหงจนกระเด็นออกไป และเมื่อเขาได้ยินคำพูดของหวังจ้านร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว

แค่ไม่พอใจกัน ก็จะฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพเลยเหรอ?

ข้างกายหยางเฉินมีผู้แข็งแกร่งเก่งกาจแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

“นี่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย ถ้ายังมีคนในสมาคมบูโดกล้ามาหาเรื่อง ให้ฆ่าอย่างไร้ความปราณี!”

หยางเฉินกล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

"ครับ!"

หวังจ้านตอบกลับอย่างรวดเร็ว

แน่นอน เขาเข้าใจดีว่า คำพูดของหยางเฉินไม่ได้มีไว้สำหรับคนในสมาคมบูโดเท่านั้น แต่เป็นคำสั่งต่อเขาด้วย

หลังจากพูดอย่างนั้น หยางเฉินก็หันหลังกลับและเดินไปที่คลินิกอ้ายหมินฝั่งตรงข้าม

คำพูดของหัวหน้าหงเมื่อกี้ ได้กระตุ้นเขาและทำให้เขาเกือบจะสูญเสียการควบคุม ถ้าหวังจ้านมาไม่ทันและให้ยาแก่เขา ใครจะรู้ว่าเขาสามารถควบคุมความโกรธในใจของเขาได้หรือไม่

“นี่คุณ กล้าดียังไงมาทุบตีผม?”

ในเวลานี้ หัวหน้าหงก็ลุกขึ้นจากพื้นดิน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและความโกรธ

“ทุบตีคุณ?ผมกล้าฆ่าคุณ เชื่อไหม?”

หวังจ้านยืนเอามือไขว้หลัง ออร่าของบูโดที่เหนือกว่าแดนเทพชั้นต้นก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นจักรพรรดิแห่งโลกนี้ และความกดดันของบูโดแดนเทพชั้นกลาง ได้ห่อหุ้มหัวหน้าหงโดยตรง

แม้แต่เศษบูโดที่หลงเหลือ ก็ทำให้จินกางสั่นสะเทือนไปทั่ว

หัวหน้าหงเบิกตากว้างขึ้นทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและสิ้นหวัง เมื่อกี้ เขาถูกหวังจ้านกระแทกและบินออกไป เดิมทีเขาคิดว่าเขาถูกลอบโจมตี

แต่ตอนนี้ เขาเพิ่งรู้ว่า ชายชราที่อยู่ข้างหน้าเขา เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นกลางอย่างแท้จริง

“คุณ คุณเป็นใคร? ทำไมคุณถึงช่วยเด็กคนนั้น?”

หลังจากผ่านไปนาน หัวหน้าหงอดไม่ได้ที่จะถาม

"ช่วยเขา?"

หวังจ้านหัวเราะเยาะ“ถ้าเมื่อกี้เขาลงมือ เกรงว่าคุณจะกลายเป็นกองเนื้อและเลือดแล้ว”

หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังกลับและเดินไปที่คลินิกอ้ายหมิน

เนื่องจากหยางเฉินบอกแล้ว ไม่ฆ่า เขาเพียงแค่ปลดปล่อยแรงกดบูโดของเขา ก็สามารถทำให้อีกฝ่ายกลัวแล้ว

“หัวหน้าหงเพราะความเย่อหยิ่งของคุณ คุณสูญเสียโอกาสในการเจรจากับหยางเฉินไปโดยสิ้นเชิง ผมจะคอยดู ว่าคุณจะอธิบายให้หัวหน้าสมาคมฟังว่าอย่างไร”

จินกางส่งเสียงอย่างเย็นชา

เมื่อมองไปที่สีหน้าที่น่าเกลียดของหัวหน้าหงเขาก็รู้สึกสะใจอย่างมาก ใครให้หัวหน้าหงผิดใจกับเขาล่ะ

"ตุ๊บ!"

ขาของหัวหน้าหงอ่อนลง เขาคุกเข่าลงตรงที่เท้าของจินกาง และรีบอ้อนวอน"หัวหน้าจิน ผมผิดไปแล้ว ผมรู้ว่าผมผิดไปแล้วจริงๆ ผมจะไม่กล้าโจมตีคุณอีกแล้ว โปรดช่วยผมด้วย …”

"ช่วยคุณ?"