บทที่ 1212 ตบหน้าอย่างแรง

ซ่างกวนโหรวรู้สึกโชคดีที่รอดพ้นจากภัยพิบัติ หัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความตกใจ

ยอดฝีมือของราชวงศ์เย่คนเมื่อครู่เป็นยอดฝีมือแดนเทพชั้นกลาง น่ากลัวแค่ไหนที่สามารถฆ่าเขาในการโจมตีครั้งเดียวได้?

จู่ๆ เธอก็นึกถึงคนคนหนึ่งและมองออกไปอย่างไม่รู้ตัว

สีหน้าของหวาอิงเจี๋ยเต็มไปด้วยความโกรธ เขากัดฟันพูดว่า “เจ้าหนู ตอนประมือกับฉันยังกล้าวอกแวก คิดว่าหวาอิงเจี๋ยรังแกได้ง่ายๆ เหรอ?”

หยางเฉินยิ้มเยาะ “ทั้งหมดเป็นเพราะความสามารถที่ไร้ประโยชน์ของคุณ”

“ไอ้สารเลว แกกำลังรนหาที่ตาย!”

หวาอิงเจี๋ยโกรธจัด ลมปราณแห่งวิถีบู๊ที่น่าสะพรึงกลัวมากกว่าเดิมแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขา ตรงเข้าโจมตีหยางเฉินทันที

แม้ว่าการสนทนาระหว่างทั้งสองจะไม่ชัดเจนนัก แต่ซ่างกวนโหรวก็รู้ดีว่าคนที่เพิ่งฆ่ายอดฝีมือแดนเทพชั้นกลางของราชวงศ์เย่ก็คือหยางเฉิน

เย่ชงย่อมรู้ความจริง สีหน้าของเขาแย่ลงทันที

การเดินทางไปเมืองเยี่ยนตูครั้งนี้ มีเพียงสองยอดฝีมือแดนเทพที่ติดตามเขาไป แต่ตอนนี้หนึ่งในนั้นตายไปแล้ว

แม้ว่าจะมีเพียงคนเดียวที่ตายไป แต่ก็เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ต่อราชวงศ์เย่

ยอดฝีมือแดนเทพของราชวงศ์เย่นั้นมีไม่มากนัก การสูญเสียสักคนจะทำให้ความแข็งแกร่งของราชวงศ์เย่อ่อนแอลง

“เย่ชง!”

ใบหน้าของซ่างกวนโหรวเต็มไปด้วยความโกรธ เธอจ้องเขม็งไปที่เย่ชงและพูดว่า “คุณกล้าดียังไงที่สั่งให้ยอดฝีมือของราชวงศ์เย่มาฆ่าฉัน คุณต้องการทำให้เกิดสงครามระหว่างราชวงศ์ซ่างกวนกับราชวงศ์เย่จริงงั้นหรือ?”

เย่ชงรีบปฏิเสธ “ซ่างกวนโหรว อย่าใส่ร้ายคนอื่น ผมยอมรับว่ายอดฝีมือของราชวงศ์เย่โจมตีคุณ แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับผมเลย”

“แล้วใครบอกคุณว่าที่เขาลงมือกับคุณ เพราะต้องการจะฆ่าคุณ? “

“ฉันควรจะเป็นฝ่ายถามคุณมากกว่าล่ะมั้ง? คุณแอบสมรู้ร่วมคิดกับหยางเฉินฆ่ายอดฝีมือแดนเทพของราชวงศ์เย่ หนี้แค้นนี้เราควรทำอย่างไรกับมันดี?”

ซ่างกวนโหรวแทบบ้าเพราะความไร้ยางอายของเย่ชง ถ้าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้แต่พื้นฐานวิถีบู๊ของเธออาจได้รับความเสียหาย เธอต้องฆ่าเย่ชงที่หน้าซื่อใจคดและไร้ยางอายนี้ด้วยตัวเอง

“เย่ชง คุณอย่าพูดเหลวไหลนะ ฉันเพิ่งรู้จักคุณหยางได้ไม่นาน จะร่วมมือกันฆ่ายอดฝีมือของราชวงศ์เย่ได้ยังไง?”

ซ่างกวนโหรวพูดอย่างโกรธเคือง “จะว่าไปแล้ว ฉันยังได้รับความเสียหายอย่างหนักจากยอดฝีมือแดนเทพขั้นปลายของราชวงศ์เย่ ตอนนี้ก็กำลังตกอยู่ในอันตราย หากยอดฝีมือของราชวงศ์เย่ของพวกคุณโจมตีฉันนอกสังเวียนต่อสู้ตัดสิน จะไม่ได้ต้องการฆ่าฉันเหรอ?”

“คุณนี่ไม่ยอมรับว่าตัวเองผิด แล้วยังปัดความผิดไปให้คนอื่นอีก? ใส่ร้ายผมและร่วมมือกับคุณหยางฆ่ายอดฝีมือของราชวงศ์เย่?”

“ยอดฝีมือแดนเทพชั้นกลางเพียงคนเดียว ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยกรองเท้าขึ้นต่อหน้าคุณหยาง แล้วมันคุ้มค่าหรือที่คุณหยางจะมาร่วมมือกับฉันฆ่าเขา?”

“แน่นอน คุณจะคิดว่าฉันร่วมมือกับคุณหยางฆ่ายอดฝีมือของราชวงศ์เย่ก็ไม่เป็นไร สู้ได้ก็สู้ ราชวงศ์ซ่างกวนของฉันต้องกลัวราชวงศ์เย่ของคุณด้วยเหรอ?”

ซ่างกวนโหรวพูดอย่างโกรธจัด

เย่ชงรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดในสิ่งที่ซ่างกวนโหรวพูด แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่สมาชิกผู้มีอำนาจของราชวงศ์ซ่างกวนจะมองความจริงไม่ออก

ในคนที่มีพรสวรรค์แข็งแกร่งที่สุดในราชวงศ์ซ่างกวน ได้รับความรักและตามใจจากกษัตริย์ซ่างกวน หากให้กษัตริย์ซ่างกวนรู้เข้า ว่าเขาเป็นผู้ที่อนุญาตให้ยอดฝีมือของราชวงศ์เย่ไปฆ่าซ่างกวนโหรว จากความรักและตามใจของกษัตริย์ซ่างกวนที่กล่าวมาข้างต้น ไม่แน่ว่าอาจฆ่าราชวงศ์เย่ได้จริงๆ

เมื่อคิดได้อย่างนี้ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ในบรรดาราชวงศ์ทั้งสี่ ศักยภาพของราชวงศ์เย่นั้นอ่อนแอที่สุด

หากกษัตริย์ซ่างกวนตัดสินใจว่าต้องการเปิดศึกกับราชวงศ์เย่จริงๆ ราชวงศ์เย่ก็ไม่มีโอกาสชนะ ประเด็นสำคัญคือวันนี้ ซ่างกวนโหรวได้รับมิตรภาพจากหยางเฉิน

แม้แต่ยอดฝีมือยอดฝีมือของราชวงศ์เย่ ซึ่งกำลังจะฆ่าซ่างกวนโหรวในตอนนี้ ก็ยังถูกหยางเฉินฆ่า ในเวลานั้นหากราชวงศ์ทั้งสองต้องการจะต่อสู้กันจริงๆ หยางเฉินต้องเข้ามาพัวพันอย่างแน่นอน

ตอนนี้หยางเฉินได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ยังคงมีกำลังที่จะต่อสู้กับหวาอิงเจี๋ย นั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาอย่างน้อยก็อยู่ระดับเดียวกับกษัตริย์ของราชวงศ์งั้นหรือ?

ยิ่งคิดเย่ชงก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่น

“คุณหนูซ่างกวน!”

ในเวลานี้ หม่าชาวได้เข้ามาที่ข้างกายซ่างกวนโหรวแล้ว เขาหยิบขวดเซรามิกออกมาแล้วเทเม็ดยาสีดำออกมา

“พี่เฉินขอให้ผมเอามาให้คุณกิน ถ้าคุณหนูซ่างกวนไว้ใจเรา ก็รีบกินยานี้ซะ มันจะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับอาการบาดเจ็บของคุณ”