บทที่ 1234 อดทนกับเจ้ามานาน

ในเวลานี้ต้วนหวูเหยียนเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่มีต่อต้วนหวูหยา

เขาอายุน้อยกว่าต้วนหวูหยาสองปี แต่ได้ก้าวเข้าสู่ระดับแดนเทพชั้นปลายแล้ว ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้ชื่อสุดยอดวรยุทธอันดับหนึ่งของราชวงศ์ต้วนกลับมาครอบครองอีกครั้ง

แต่ก็คิดไม่ถึงว่า เขาเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับแดนเทพเมื่อเช้านี้ ยังไม่ทันถึงเที่ยงวัน ต้วนหวูหยาก็ฟันฝ่าเข้าสู่ระดับแดนเทพชั้นยอดแล้ว

เขาไม่อาจยอมรับความจริงเรื่องนี้ได้

ต้วนหวูหยา ต้องตาย!

หลัวซิวไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ เพียงมองต้วนหวูหยาอย่างเคร่งขรึม เขากำลังชั่งใจด้วยว่าควรฆ่าต้วนหวูหยาหรือไม่

แม้ว่าต้วนหวูหยาจะฟันฝ่าไปถึงระดับแดนเทพชั้นยอดแล้ว เขาก็ไม่กลัว

เพราะถึงอย่างไรเขาก็อยู่ในระดับแดนเทพชั้นยอดมาหลายปีแล้ว ยอดฝีมือที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับแดนเทพชั้นยอดจะสักแค่ไหนกัน?

แต่ก็เกรงว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะสังหารต้วนหวูหยา

ต้วนหวูหยาลุกขึ้นยืนอย่างภาคภูมิใจ ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยลมปราณแห่งวิถีบู๊ระดับแดนเทพชั้นยอด เมื่อเขามองไปที่หลัวซิว สายตานั้นเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

แต่สองตาของเขาแดงฉาน ราวกับว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะทนทานต่อพลังของระดับแดนเทพชั้นยอด

“ไม่ใช่!”

จู่ๆ หลัวซิวก็พูดขึ้น “เขายังไปไม่ถึงระดับแดนเทพชั้นยอด แต่ได้ใช้วิธีลับเพื่อเพิ่มความสามารถให้ถึงระดับแดนเทพชั้นยอด!”

“สภาพแบบนี้ เขาไม่สามารถทนได้นาน เมื่อเขาทนต่อไปไม่ไหว ผลข้างเคียงของการใช้วิธีลับเพื่อฝืนเพิ่มความสามารถนั้นรุนแรงมาก บางทีแม้แต่พื้นฐานวรยุทธก็อาจจะได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวซิว ต้วนหวูเหยียนก็มีสีหน้าประหลาดใจ “จริงหรือ?”

หลัวซิวพยักหน้า

“ฮ่าๆๆๆ...”

ต้วนหวูเหยียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ที่แท้ ท่านก็แค่ใช้วิธีลับเพื่อบังคับเพิ่มความสามารถ”

“ไอ้โง่! ท่านนี่มันโง่นัก!”

“ตอนแรกข้ายังกังวลว่าท่านจะไปถึงระดับแดนเทพชั้นยอดจริงๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรแล้ว”

“วิธีลับใดๆ ในการฝืนเพิ่มความสามารถจะสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อพื้นฐานวรยุทธ เพื่อที่จะปกป้องคนที่กำลังจะตายแค่คนเดียว ท่านจะทำลายพื้นฐานวรยุทธของตัวเองโดยไม่เสียดาย ท่านเป็นแค่คนโง่คนหนึ่งเท่านั้น!”

ต้วนหวูหยาไม่สนใจต้วนหวูเหยียนที่กำลังบ้าคลั่ง สองตาจับจ้องไปที่หลัวซิว กัดฟันพูดว่า “มีข้าอยู่ ใครก็อย่าคิดจะทำร้ายคุณหยางแม้แต่นิดเดียว!”

จากนั้นเขาก็มองไปที่ตู๋โยวและถามว่า “ท่านยังต้านทานได้ไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดของต้วนหวูหยา ใบหน้าของตู๋โยวก็ซีดเผือด เขาพยักหน้า กวาดสายตามองยอดฝีมือแดนเทพคนอื่นๆ อย่างเยือกเย็น และกล่าวอย่างเย็นชา “แค่ฆ่ายอดฝีมือแดนเทพชั้นกลางสองคน ไม่มีปัญหา”

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ยังเป็นยอดฝีมือแดนเทพชั้นปลายที่อยู่ใกล้เคียงกับระดับแดนเทพชั้นยอด แม้ว่าจะไม่สามารถสังหารยอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นปลายได้ แต่เขาก็ยังสามารถฆ่ายอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นกลางได้

“ดี งั้นพาคุณหยางและหยู่เยียนออกไป!”

ต้วนหวูหยาออกคำสั่ง

“ท่านพ่อ!”

ต้วนหยู่เยียนมีสีหน้าเป็นห่วง

“ไป!”

ต้วนหวูหยาตวาดใส่

หลังจากต้วนหยู่เยียนเหลือบมองต้วนหวูหยาด้วยดวงตาแดงก่ำ ก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับตู๋โยว

ตู๋โยวแบกหยางเฉินที่ยังสลบไสลอยู่ขึ้นพาดบ่าและก้าวเท้าเดินออกไป

ยอดฝีมือแดนเทพหลายคนต่างก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อขวางทางของตู๋โยว

“หลบไป!”

ตู๋โยวตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวได้แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา

“ทิ้งหยางเฉินไว้ที่นี่ แล้วพวกเราจะปล่อยท่านไป!”

ยอดฝีมือแดนเทพคนหนึ่งกล่าวอย่างเย็นชา

“ฆ่ามัน!”

ตู๋โยวสาวเท้าวิ่งบุกไปข้างหน้า

ยอดฝีมือแดนเทพหลายคนพุ่งเข้าหาตู๋โยวพร้อมกัน

อีกด้านหนึ่ง ต้วนหวูหยาก็บุกเข้าไปหาหลัวซิวเช่นกัน เขาใช้วิธีลับเพื่อบังคับเพิ่มความสามารถจริงๆ สภาพแบบนี้ไม่อาจทนยืนหยัดได้นาน

เขาจำเป็นต้องเอาชนะหลัวซิวก่อนที่วิธีลับจะหมดฤทธิ์ ไม่เช่นนั้นวันนี้หยางเฉินจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

ในเวลานี้จิตวิญญาณการต่อสู้ของต้วนหวูหยาได้พุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย ทุกครั้งที่เคลื่อนไหว ดูเหมือนได้ม้วนกวาดพลังฟ้าดินมาด้วย แม้แต่หลัวซิวซึ่งอยู่ระดับแดนเทพชั้นยอดยังรู้สึกกดดันอย่างมาก

“พลั่กๆๆ!”

ต้วนหวูหยาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง หลัวซิวก็ใช้กำลังทั้งหมดแล้วเช่นกัน เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของต้วนหวูหยา เขาก็ทำอะไรไม่ค่อยถูก

สองตาของต้วนหวูเหยียนจับจ้องไปที่ต้วนหวูหยา เขาต้องการเห็นด้วยตาของตัวเองว่า ต้วนหวูหยาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากหลัวซิว

ราชวงศ์ต้วนมีรัชทายาทเพียงคนเดียว นั่นก็คือเขา

ไม่มีใครมีคุณสมบัติแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทกับเขา!

ท่ามกลางการปะทะกันของยอดฝีมือแดนเทพหลายคน จวนเล็กหลังนี้ได้ถูกรื้อถอนจนราบเป็นหน้ากลอง